Επισκοπή Γκούλου και Βορείου Ουγκάντας: Αγώνας για επιβίωση

 

† Ο Γκούλου & Βορείου Ουγκάντας Νεκτάριος

Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύνδεσμος "Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός"

Η σελίδα του Συνδέσμου στο Facebook  

Η σχετικά νεοσύστατη Επισκοπή Γκούλου και Βορείου Ουγκάντας περιλαμβάνει τριάντα (30) περιφέρειες, από τις οποίες οι περιοχές Γκούλου, Αγκαγκό, Κίτγκουμ, Παντέρ, Λιρά, Οτουκέ, Αλεμπτόγκ, Απάκ, Κοτιντό, Μοροτό, Καάμπογκ, και Νακαπιριπίτ έχουν καταστραφεί από τον πρόσφατο εμφύλιο πόλεμο και είναι από τις φτωχότερες της χώρας. 

Η περιοχή Karamoja μαστίζεται από μεγάλη φτώχεια και ξηρασία, ενώ οι περιοχές Acholi και Lango, βρίσκονταν σε εμπόλεμη κατάσταση για αρκετά χρόνια και μέχρι σήμερα οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεπεράσουν τις καταστροφικές συνέπειες του πολέμου. Όλα γίνονται πάλι από την αρχή και αυτό οφείλεται  στην αγάπη του κόσμου. Οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτές τις περιοχές είναι φτωχοί, οι απλές εκκλησίες μας χρειάζονται όλες αναστήλωση, ανακαίνιση η επισκευή, ενώ κάποιες άλλες παρέμειναν ημιτελείς, καθώς η ανέγερσή τους σταμάτησε για διάφορους λόγους.

Από τις πρώτες μέρες της ποιμαντικής μου διακονίας είχα την ευκαιρία να πληροφορηθώ και να δω ιδίοις όμμασι την τρέχουσα κατάσταση του ποιμνίου μου, να μπω στην θέση όλων, να μοιράζομαι τις στιγμές χαράς και δυσκολίας τους, σωματικά και πνευματικά.

Το δύσκολο έργο της Επισκοπής μας επιτελείται σήμερα από ελάχιστους ιερείς, οι οποίοι δεν λαμβάνουν καμία οικονομική ενίσχυση εδώ και καιρό, γεγονός που δυσχεραίνει την οργάνωση και την κατήχηση στις ενορίες. Επιπλέον, λόγω των μεταπολεμικών συνθηκών, οι άνθρωποι έχουν πολλά κοινωνικά προβλήματα (ασθένειες μικρές και μεγάλες, ελλιπής εκπαίδευση, έλλειψη πόσιμου νερού κ.α.). Σε αυτά προστίθενται και οι τεράστιες ανάγκες για πνευματική και ψυχοσωματική υποστήριξη, ώστε το μήνυμα της σωτηρίας μέσω της Εκκλησίας μας να φτάσει σε όλους.

Για τον λόγο αυτό εκφράζουμε για μία ακόμη φορά τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μας προς τον Ιεραποστολικό Σύνδεσμο «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» για την πολύτιμη βοήθειά σας στην κατασκευή του πηγαδιού στην Ενορία Αρχαγγέλου Γαβριήλ του χωριού Λόγιο Ανζόγκο της επαρχίας Ομόρο. Το έργο ολοκληρώθηκε πρόσφατα με επιτυχία και οι ενορίτες μας ανακουφίστηκαν, γιατί πλέον οι γυναίκες και τα παιδιά δεν θα κάνουν πολύωρα ταξίδια ψάχνοντας για νερό σε ποτάμια και νερόλακκους. Η χαρά και η ευγνωμοσύνη των ανθρώπων αυτών δεν περιγράφονται. Σας στέλνουν τις ευχές και τις ευχαριστίες τους. Κι εμείς μαζί συνεχίζουμε αδιάλειπτα να προσευχόμαστε για όλους σας.

Επιτρέψτε μου να επωφεληθώ αυτής της ευκαιρίας και να μοιραστώ μαζί σας μερικά από τα μελλοντικά μας σχέδια που χρήζουν άμεσης ενίσχυσης και υποστήριξης για την συνέχιση του ιεραποστολικού μας έργου. Η νέα Επισκοπή μας βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές ελλείψεις οικονομικών πόρων για τις βασικές και καθημερινές λειτουργίες της, αλλά και για την κάλυψη των βασικών αναγκών των ανθρώπων που προστρέχουν καθημερινά σ’ εμάς.

Όταν έφτασα για πρώτη φορά εδώ στο Γκούλου, διαπίστωσα αμέσως το μεγάλο πρόβλημα του καταλύματος. Άλλοτε έμενα σε ξενοδοχείο και άλλοτε με φιλοξενούσαν κάποιοι χριστιανοί μας. Η έλλειψη ενός Επισκοπείου δυσκολεύει κάθε δραστηριότητά μας και πρωτίστως την δυνατότητα φιλοξενίας εθελοντών, που επιθυμούν να έρθουν κοντά μας και να μας βοηθήσουν. Πρόσφατα νοικιάσαμε ένα σπίτι, το οποίο λειτουργεί ως Επισκοπείο και ως γραφείο. Ωστόσο, αυτό είναι μία προσωρινή λύση και επείγει να κτίσουμε ένα κτίριο στις εγκαταστάσεις του Ιεραποστολικού μας Κέντρου στον Άγιο Λαυρέντιο, στο Γκούλου, το οποίο θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία, ως γραφείο και ως πνευματικό κέντρο.

Η εκπαίδευση είναι ένας από τους κύριους πυλώνες της Ιεραποστολής. Πιστεύουμε ότι αυτή διευκολύνει την καλλιέργεια της πνευματικότητας στον κόσμο και την αποβολή των συνηθειών του ειδωλολατρικού παρελθόντος. Η Επισκοπή μας προσπαθεί με τους ελάχιστους πόρους της να βοηθήσει με κάθε τρόπο την εκπαίδευση των παιδιών στα λίγα υπάρχοντα σχολεία, αλλά οι συνθήκες γίνονται διαρκώς δυσκολότερες. Ο πόλεμος στη Βόρεια Ουγκάντα, που διήρκησε 20 χρόνια, άφησε πίσω πολλά ορφανά και χήρες, μειώνοντας ταυτόχρονα το εργατικό και παραγωγικό δυναμικό της περιοχής και ανεβάζοντας το επίπεδο της φτώχειας.

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες της ύπαρξης ενός τεράστιου αριθμού ευάλωτων ανθρώπων, ιδιαίτερα γυναικών και παιδιών. Τα παιδιά συχνά δεν έχουν ούτε τα δίδακτρα, ούτε και τα βιβλία για να πάνε σχολείο. Παράλληλα πρέπει να διασχίσουν ξυπόλητα μεγάλες αποστάσεις, για να φτάσουν στα λίγα υπάρχοντα σχολεία που διαθέτουν άλλες ιεραποστολικές οντότητες καθολικών η προτεσταντών. Έτσι θέτουν την ζωή τους σε μεγάλους κινδύνους, καθώς πρέπει να περάσουν από ποτάμια και ρέματα χωρίς γέφυρες. 

Μάλιστα κατά την διάρκεια των έντονων βροχοπτώσεων αναγκάζονται να μένουν στα σπίτια τους για μήνες και αδυνατούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα. Μεταξύ αυτών υπάρχουν και κάποια παιδιά με αναπηρίες. Όλα αυτά αναγκάζουν πολλά παιδιά της Μητρόπολής μας και της χώρας μας να εγκαταλείψουν το σχολείο και να μείνουν αγράμματα.

Σήμερα η Ιερά Επισκοπή μας διαθέτει μόνο ένα Γυμνάσιο και κανένα Δημοτικό Σχολείο. Το Γυμνάσιο λόγω έλλειψης πόρων λειτουργεί χωρίς ρεύμα και νερό, χωρίς κιμωλίες και τετράδια, με λίγα έπιπλα και βιβλία και με πολλά κτιριακά προβλήματα. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη ίδρυσης και λειτουργίας νέων σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην εκκλησιαστική μας περιφέρεια.

Αγαπητοί μας αδελφοί, μεγάλη μερίδα του πληθυσμού των πιστών μας αδυνατεί να αντέξει οικονομικά και να αντεπεξέλθει στις βασικές ανάγκες της ζωής (τροφή, ένδυση, στέγη). Μοναδική μακροπρόθεσμη λύση είναι η εκπαίδευση, ώστε οι άνθρωποι να καταστούν αυτάρκεις και να εξασφαλίζουν μόνοι τους τα προς το ζην. Οφείλουμε ως Εκκλησία να σταθούμε δίπλα τους και να τους ενισχύσουμε στον αγώνα της επιβίωσης και της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η στήριξη όλων σας είναι πολύτιμη.

Ταχ. Δ/νση: Orthodox Bishopric of Gulu and North Uganda, P.O Box 817, Gulu, Uganda
τηλ.: +256.754885585 / +30 6970034374
E-mail: kabuyenikolas@gmail.com

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΑΦΡΙΚΗ (ΓΚΟΜΑ)

Ελληνορωμαϊκά

"Χθες μπήκαν 10 φορτηγά με βαριά οπλισμένους αντάρτες Η πόλη έχει πολλούς νεκρούς, μέσα στους δρόμους. Όλοι ζητάνε βοήθεια. Το νερό της βρίσεις έχει κοπεί όπως και το ρεύμα. Όποιο μπορούν, χρησιμοποιούν το εμφιαλωμένο νερό που είναι πανάκριβο και μικρές γεννήτριες για φως τις νύκτες, ενώ η βενζίνη έχει πολύ ακριβαίνει. Το γεγονός ότι έχει κλείσει το αεροδρόμιο και τα σύνορα, δυσχεραίνει πολύ την κατάσταση, όσον αφορά τα φάρμακα κλπ. Οι αντάρτες έχουν λεηλατήσει φάρμακα, μηχανές από τα νοσοκομεία και ψυγεία νεκροτομείων…"

Μήνυμα από τον Μητροπολίτη Γκόμας Τιμόθεο και για όσα φρικτά ζουν (5/2/2025)

 

Γκόμα στις 26/02/2025

Ελληνορωμαϊκά

 

Αγαπητοί μας αδελφοί, ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ. 

Σας ευχαριστούμε ευγνωμόνως που μας βοηθάτε και μας στηρίζετε εμπράκτως στην μαρτυρική Ιεραποστολή. Μπορείτε πιο πολύ αυτές τις ημέρες να παρακολουθείτε τα νέα της Ιεράς μας Επισκοπής Γκόμας και Μεγάλου Κίβου από το site του σεβαστού και αγαπητού μας Δρ. Κωνσταντίνου Βαρδάκα «Ελληνορωμαϊκά», και από την ιστοσελίδα του Συλλόγου μας «Φίλοι Ιεραποστολικού έργου πατρός Τιμόθεου Ntumba στο Ανατολικό Κονγκό». 

Σας ευχαριστώ πολύ για το ιδιαίτερο ενδιαφέρον σας για εμάς και για όλη την Ιερά μας Επισκοπή Γκόμας και Μεγάλου Κίβου ως και για την συμπάθεια και συμπαράστασή σας, λόγω της εισβολής και κατοχής της Περιοχής μας από τους αντάρτες της Μ23. 

 

Ας δούμε με τις καταγγελίες και τις κυρώσεις των διαφόρων Δυτικών χωρών -αν είναι ειλικρινείς- που αναμένονται εναντίον της Ρουάντας και των ανταρτών της M23, αν με αυτές σιγά-σιγά θα αποσυρθούν από τις 3 πόλεις της Ιεράς μας Επισκοπής, που καταλαμβάνουν οι αντάρτες (την Γκόμα, το Μπουκάβου και την Καμανιόλα).

Στο μεταξύ, τόσοι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στο βωμό των συμφερόντων. Όλα για το υπέδαφος της Περιοχής. Οι εκτελέσεις και οι μαζικές δολοφονίες του πληγέντος πληθυσμού συνεχίζονται αμείωτα. 

Κάθε είδος και προϊόν διατροφής πωλείται πλέον 3 φορές περισσότερο από πριν, λόγω της σπανιότητας των προϊόντων στην αγορά . Η επισιτιστική και ανθρωπιστική κρίση είναι άνευ προηγουμένου. Η πείνα, οι ενδημικές ασθένειες, η έλλειψη πόσιμου νερού και τροφής επιδεινώνουν την κατάσταση του πληθυσμού που έχει αποδυναμωθεί από το κλείσιμο του αεροδρομίου και των συνόρων εδώ και δύο μήνες από τους αντάρτες. 

 

Η Πρωθυπουργός του Κονγκό σε συνεργασία με τοπικούς φορείς δήλωσε προχθές ότι ο αριθμός των θανάτων τις τελευταίες ημέρες στην Γκόμα έφτασε επισήμως στους 7.000 (βέβαια ενδέχεται κατ’ άλλους να είναι παραπάνω), με άλλους συνανθρώπους μας, στρατιώτες και απλοί πολίτες, να έχουν ταφεί μαζικά και χωρίς αναγνώριση. Πολλοί αγνοούνται, αφού συχνά βρίσκουν πτώματα να πλέουν πάνω στη λίμνη Κίβου! Χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται σε νοσοκομεία σε κρίσιμη κατάσταση.

 

Χιλιάδες συμπατριώτες μας πιάνονται όμηροι για να υπηρετήσουν ως δύναμη στον στρατό της Ρουάντας και των ανταρτών. Κορίτσια βιάζονται και σκοτώνονται, άλλα αγνοούνται. Νέοι και ανήλικα παιδιά εκτοπίζονται βίαια για να υπηρετήσουν στον στρατό της Ρουάντας, όσοι αντιστέκονται σκοτώνονται επί τόπου. Πολλές φωτογραφίες κυκλοφορούν με τα πτώματά τους. 

Ως τοπική Εκκλησία, συντηρούμε οικονομικά αμέτρητες οικογένειες για την επιβίωσή τους. Μέχρι τώρα εκτελούσαμε μια προφητική Ιεραποστολή, δηλαδή με λόγους, διδασκαλίες, κατηχήσεις και βαπτίσεις στα ύδατα. Τώρα κάνουμε σταυρική και μαρτυρική Ιεραποστολή, όπου κινδυνεύουμε κάθε στιγμή και οι συνάνθρωποί μας βαφτίζονται μέσα στο ίδιο τους το αίμα και όχι στα αγιασμένα νερά της Κολυμβήθρας! 

Βοηθάμε όλους, Ορθόδοξους και μη, αδιακρίτως. Κάθε στιγμή και κάθε ώρα λαμβάνουμε αίτημα για βοήθεια, τα νοσοκομεία είναι γεμάτα από άρρωστους και από τα θύματα πολέμου και συχνά είμαστε με άδεια χέρια! 

 

Κάνουμε έκκληση σε όλους για βοήθεια. Οι ανάγκες είναι τεράστιες. Ό τι στέλνετε το λαμβάνουμε. Τίποτα δεν χάνεται. Είτε μας στέλνετε απευθείας στο Κονγκό, είτε μέσω του Συλλόγου μας στην Ελλάδα, θα τα λάβουμε, και κάποια στιγμή θα σας ενημερώσουμε για να ξέρετε ότι τα λάβαμε. 

Σας γνωστοποιούμε ότι ό, τι μας στέλνετε το λαμβάνουμε. Τίποτα δεν χάνεται. Εν καιρώ ευθέτω, αν θέλει ο Θεός, με τις προσευχές σας, θα σας απαντήσουμε για να σας ευχαριστήσουμε προσωπικά. 

Η Ιερά μας Επισκοπή Γκόμας και Μεγάλου Κίβου περνάει δύσκολες στιγμές και ζει ένα μαρτύριο κυριολεκτικά. Μη μας ξεχνάτε στις προσευχές σας αλλά και εμπράκτως στηρίξετε μας. Μη μας αφήστε! Οι ανάγκες ανυπολόγιστες, η πείνα και η ανέχεια μεγάλη με πολλά βάσανα και πολλές θλίψεις.

Καλή και ευλογημένη Σαρακοστή σε όλους και σε όλες

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ 

 

† Ο Γκόμας και Μεγάλου Κίβου Τιμόθεος (μπείτε στη σελίδα του στο Φέισμπουκ)

ΓΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΓΚΟΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΙΒΟΥ

Οι Λογαριασμοί της Ιεράς Επισκοπής Γκόμας και Μεγάλου Κίβου στο Κονγκό είναι: 

1) Όνομα Λογαριασμού: EGLISE ORTHODOXE-IERA EPISKOPI GOMAS.  

Χώρα: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Το IBAN: CD4805100051720112169700197.

Επωνυμία της τράπεζας: RAWBANK.

Swift (BIC): RAWBCDKI.

2) Όνομα Λογαριασμού: EGLISE ORTHODOXE-IERA EPISKOPI GOMAS.  

Χώρα: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Το IBAN: 00011050288200180113301.

Επωνυμία της τράπεζας: EQUITY BCDC.

Swift (BIC): BCDCCDKI.

3) Όνομα: TIMOTHEE NTUMBA MUSUNGAYI. Χώρα: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Το IBAN: 00011150520000138271793. Επωνυμία της τράπεζας: BCDC (EQUITY BANK). Swift (BIC) : BCDCCDKI.

Μπορείτε να προσφέρετε τις δωρεές σας επίσης και μέσω των κάτωθι λογαριασμών του Συλλόγου μας στην Ελλάδα «Φίλοι Ιεραποστολικού Έργου π. Τιμοθέου Ntumba στο Κονγκό». 

1) Εθνική Τράπεζα. Swift-Bic Τράπεζας: ETHNGRAA. 

Το ΙΒΑΝ είναι: GR4801101340000013400564996.

2) Τράπεζα Πειραιώς. Swift-Bic Τράπεζας : PIRBGRAA.

Το ΙΒΑΝ του λογαριασμού της Πειραιώς είναι: GR2701720980005098107308162.

3) Alpha Bank. Swift-Bic Τράπεζας: CRBAGRAA

Το IBAN είναι: GR4501401620162002002015349

Όνομα Λογαριασμού: ΦΙΛΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΣΤΗ ΜΠΟΥΝΙΑ ΤΟΥ ΚΟΓΚΟ.

Γράψετε ως αιτιολογία το ονοματεπώνυμό σας για να ξέρουμε ότι είναι από σας για να σας ενημερώσουμε ότι τα λάβαμε. Επίσης γράψετε ότι τα στέλνετε για την Ιεραποστολή στην Ι. Επισκοπή Γκόμας ( Ανατολικό Κονγκό). 

Η Σελίδα Face book του Συλλόγου μας είναι: Φίλοι Ιεραποστολικού έργου π. Τιμοθέου Ntumba. Ο Σύνδεσμος της σελίδας είναι: https://m.facebook.com/108781591982729/

Υ. Γ. Στείλτε μας ένα email σας, ώστε ο Σύλλογός μας να σας αποστείλει απόδειξη για την δωρεά που καταθέσατε στο Σύλλογο για την Ιεραποστολή μας στην Ιερά Επισκοπή Γκόμας και Μεγάλου Κίβου.

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ είναι να στείλετε μέσω των κάτωθι υπηρεσιών που υπάρχουν στον τόπο μας: Western Union, Money Gram, Ria και Express Union (WorldRemit). Να σας δώσουμε, αν είναι τα στοιχεία, αναλόγως με την υπηρεσία που θα χρησιμοποιείστε.

Metropolitan Jeronymos of Uganda on Water and Environment for Climate-Resilient Development

 

Clear Air, Clear Water. Credit: Michael Foley/ CC BY-NC-ND 2.0 / Flickr

Uganda Orthodox Church

His Eminence Metropolitan Jeronymos Muzeeyi of Kampala delivered his remarks on Water and Environment for Climate Resilient Development during the commemoration Week held in March 2023 amidst dignitaries from different divides of the country.

Reflecting on World Environment Day which was celebrated yesterday 5th June, we share his presentation which focuses on the teachings of the Ekklesia on ecological theology and humanity.

Presentation on water and environment for Climate-Resilient Development

I sincerely believe that an integrated and interdisciplinary approach to water and environmental issues can help our country Uganda, not only to be “the pearl of Africa”, but also to be truly the “Garden of Eden” of the holy scriptures. My remarks here below are a reflection of theological thoughts on the matter. Man is at the center since he was created in the image and likeness of the creator, God. And he was entrusted with the vocation “to cultivate it and to keep it” (Gen: 2:15).

1. God’s creation was very good.

When faced with the ecological crisis of our times, obviously, there are many questions that raised. One temptation can be, among the questions raised to put the blame on God, the creator. But the scriptures’ narrations have no room for such a blame. For they say: on completion of His six-day creation “God saw everything He had made, and behold, it was very good” (Gen. 1:31).

Very important was God’s care for water in the garden of Eden: “A stream flowed in Eden, it divided into four rivers” (Gen. 2:10). In this creation, man who was created in God’s image, had a vocation. “to … cultivate it and keep it” (Gen. 2:15).

There must be a reason why. The very reason could be summarized by saying: This world was given to man as a gift, – “a gift from God the Creator, a healing gift, a gift of wonder and beauty. Therefore, man’s proper response upon receiving such a gift, is to accept and embrace it with gratitude and thanksgiving”. In otherwards using it well for the glory of God.

Metropolitan Jeronymos blessing water water during the Theophany of our Lord

• Man’s sin is the root cause of ecological crisis.

Man sinned. In his sin, everything changed. One could ask, what is sin? Sin is man’s rebellion against God the creator. His refusal to live by God’s will. It is the perversion of God’s purpose and order put in nature: (A good example in this case is homosexuality!). It is man’s deliberate refusal to have communion of love with God, fellow man and creation. As a result, man actually failed in his vocation. Instead, man was “passed under the domination of sin and of the evil”. Certainly, as a result of man’s sin, the human mind became so darkened, and the human will was impaired”. He could live by “exploitative control of resources”.

All times, he could be a being of “selfness and greed”. In this case, there was a need for an ontological transformation. This is what we call man’s repentance. You and I must repent to save human nature, to save the creation. In our fallen nature, St. Paul, could reveal the truth: “the whole creation groans and labors with birth pays” (Rom 8:22).

• Christ’s mission of re-creation.

Le me make it very clear from the outset that, true Christians are and must be environments. This is because, the incarnation of the Word of God was to liberate man from his rebellion and in the process, the whole creation. Man in Christ is a new creature, something we referred to above as ontological transformation. To accept Christ, he must repent. A new creature is a son of God. He lives by the will of God St. Paul had noted it that “Creation eagerly waits for the revealing of the sons of God” (Rom 8:19). Since “It will be delivered from the bondage of corruption into glorious liberty of the children of God. (Rom. 8:21). “The loving re-creation of the world by the divine word at the incarnation of God’s Son is very crucial in our understanding of our mission as followers of Jesus Christ. Indeed, Christians have to be models and have to play a decisive role in solving the environment crisis.

• Man’s communion of love is the Key.

Earlier, we made it clear that man’s communion of love with God, his fellow man and creation was weakened as result of man’s rebellion. In Christ, man is reconciled to God. He is as well asked to live in communion of love, with fellow man and creation. Man’s vocation to receive creation as a gift from God is restored. His preparedness to us it well for the glory of God is manifested. Christ’s Church, which is an extension of the redeeming of mission, ever accept and embrace God’s gift with gratitude and thanksgiving in all its service. 

As a matter of fact, our generation has to understand that we are called upon as Christians to live fully in the communion of love for the salvation of creation. Important to note, this planet is “our home … it is also the home of everyone, as it is the home of every animal creature, as well as every form of life created by God”. Our generation should consider the same for the generation to come. The air we breathe, the water we drink and is the source of life, if it is defiled, the element and essence of our existence are threatened. This is true for us and for the generations to come.

• Efforts to protect god’s creation.

Metropolitan Jeronymos planting a tree during the feast day of the presentation of Theotokos in Magoma

God’s people are called up to protect God’s creation. Who are God’s People? These are redeemed by Christ. Living by the will of God. These are sons of God by God. These are the people prepared to fight the evils of individualism and consumerism propelling the spirit of egoism. At the center of egoism is self-interest. Very often, man puffed up by egoism in our world of technological advancement leaves no room for God. It only brings about the spirit of secularism. Here man moves away from God’s creation. He creates his own world without God. In the Garden of Eden, we saw the rivers flowing. 

In man’s megacities, we see filth liquids flowing. Man must change. Man must change. The prophetic voice of the church is about the change. And this change means addressing poverty, inequality, discrimination, marginalization, domination, exploitation, etc. in all their forms. We must become “children of God by grace” to become Children of God to be fully committed to the will of God. This means to do away with egoistic tendencies. To be children of God also means to be faithful to God’s purpose and intent for creation. Environment degradation and destruction are torment to suicide.

Όταν ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ συναντά τον πρώτο Αφρικανό μαθητή στην Αθωνιάδα...

 

Αρχιμ. Τιμόθεος Ntumba, Πατριαρχικός Επίτροπος Ιεράς Επισκοπής Γκόμας
Ελληνορωμαϊκά
https://www.facebook.com/timotheos.ntumba.3

Πριν πάμε στην μαρτυρία... ευδόκησε ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ και αυτός μετά από δεκαετίες να ανοικοδομηθεί στον Άγιο ο πρώτος Ιερός Ναός του στην καρδιά της Αφρικής

Γκόμα, στις 06.06.2023

ΜΕ ΦΩΝΑΞΕ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΡΧΟΜΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕΙ

Όταν ήμουν μαθητής Αθωνιάδος Εκκλησιαστικής Ακαδημίας του Αγίου Όρους το 1990, άκουγα όλοι να μιλάνε για τον Γέροντα Παΐσιο. Π.χ. λέγανε: «Ο Γέροντας Παΐσιος μου είπε», ή «Τι είπε ο Γέροντας Παΐσιος», ή «Πήγαινε να το πεις στον Γερο-Παΐσιο», κλπ.
Αρκετές φορές επέστρεφαν από την Αθωνιάδα Σχολή πολλοί συμμαθητές μου και τους ρωτούσα πού ήταν, απαντούσαν «Ήμασταν στην Παναγούδα, στον Πατέρα Παΐσιο».
Έτσι, κάποιο ευλογημένο πρωί, συνοδευόμενος από έναν από τους Καθηγητές μας της Αθωνιάδος Σχολής, τον κ. Αθανάσιο Ρακοβαλή, έφτασα στο Κελί του. Εκείνα τα χρόνια ήμουν ο μόνος μαθητής Αθωνιάδος από την Αφρική που ζούσα στις Καρυές. Όταν με είδε ο Γέροντας Παΐσιος, έστρεψε το βλέμμα του πάνω μου, και εγώ τον κοιτούσα με όλη μου την προσοχή. 

Λίγο μακριά πριν τον πλησιάσω για να φιλήσω την Αγία του Δεξιά, μου είπε με δυνατή φωνή «Ντούμπα, εσύ είσαι;». Και εγώ με έκπληξη, μέσα στην καρδιά μου έλεγα "πώς ξέρει το όνομά μου, χωρίς να με ρωτήσει πώς σε λένε, όπως με ρωτάνε όλοι!", είπα "Ναι, Γέροντα, εγώ είμαι". Και κατευθείαν χωρίς να συστηθούμε, όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο, σαν να είχαμε δει ο ένας τον άλλον πολύ πριν, μου είπε ο Άγιος Παΐσιος: «Ξέρεις τι σημαίνει το όνομά σου;» και του απάντησα: «Γέροντα, τα παιδιά στη Σχολή με κοροϊδεύουν και μου λένε τούμπες και κάνουν ταυτόχρονα τούμπες στον αέρα». Μου είπε «όχι, το όνομά σου σημαίνει ύψωμα, και εύχομαι να γίνεις ένα ύψωμα και πολύς κόσμος θα βοηθηθεί κοντά σου!». Είναι περιττό να επισημάνω ότι αυτή είναι η έννοια του ονόματός μου, στη μητρική μου γλώσσα. 

Αφήνοντας για λίγο τους άλλους επισκέπτες, που βρίσκονταν στην αυλή του Κελιού του, ο Άγιος Γέροντας στράφηκε ξανά προς το μέρος μου, καθώς ατένιζα συνεχώς το βλέμμα μου πάνω του, και μου είπε «Από το Ζαΐρ δεν είσαι;» Αυτό πάλι με εξέπληξε πολύ, γιατί δεν με ρώτησε καν από που είμαι, αλλά μου είπε ο ίδιος από πού κατάγομαι. Εκείνα τα χρόνια το Κονγκό ονομαζόταν Ζαΐρ. Είπα «Ναι, Γέροντα, είμαι από το Ζαΐρ». Και πρόσθεσε, χαϊδεύοντάς με στον ώμο, λέγοντας: «Στην Ελλάδα δεν έχουμε κανένα λουλούδι από το Ζαΐρ, εύχομαι να γίνεις εσύ». [ Αυτό που είπε ο Άγιος είναι βέβαια μια ευχή. Και ανάμεσα στην ευχή και την πραγματικότητα, το χάσμα είναι ιλιγγιώδες]. Ίσως να το είπε έτσι ο Γέροντας Παΐσιος, διότι είμαι ο πρώτος Αφρικανός μαθητής στην Ιστορία της Αθωνιάδος Σχολής. Και οπωσδήποτε είναι μια ιστορική ευθύνη! Ο Θεός ζητά πολλά από αυτούς στους οποίους έχει δώσει πολλά.

Καθώς καταλάβαινε με το διορατικό του Πνεύμα ότι ήθελα να του μιλήσω και ότι δεν τολμούσα να του το ζητήσω από βαθύ σεβασμό και ευλάβεια απέναντί του, με πήρε από το χέρι και σταθήκαμε λίγο δίπλα στο Κελί του προς τη δεξιά πλευρά, καθώς μπαίνουμε στο Κελί του, εκεί όπου είχε τον μικρό του κήπο (τον μπαξέ) με ντομάτες, κλπ., ενώ οι προσκυνητές είχαν μείνει καθισμένοι στην αριστερή πλευρά πάνω στα κούτσουρα-καθίσματα. Του άνοιξα όλη μου την καρδιά, του είπα όλα μου τα προβλήματα, μικρά και μεγάλα, και μου έδινε τις συμβουλές του. Αλλά μου έκανε πολύ εντύπωση που οι λύσεις που μου έδινε ο Άγιος Παΐσιος στα προβλήματά μου ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές που μου είχαν δώσει άλλοι πνευματικοί λίγους μήνες πριν στην Αθήνα αλλά και στο Άγιον Όρος, όταν τους είχα μιλήσει. 

Ο υπό ανέγερση ναός του αγίου στο Κονγκό (από εδώ)

Και αρκετές φορές όταν του έλεγα πάνω στην κουβέντα αυτό που μου είχαν απαντήσει οι προηγούμενοι, φαινόταν έντονα ενοχλημένος με τις απαντήσεις τους. Εγώ όμως τους δικαιολογούσα μέσα μου, διότι ίσως δεν με καταλαβαίνανε καλά, δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε καλά μαζί τους. Ενώ με τον Γέροντα Παΐσιο μιλούσα με σπάνια άνεση κάθε φορά, και δεν μπορούσα να το εξηγήσω αυτό. Αφού λοιπόν με νουθέτησε και μου μίλησε για πρώτη φορά στην ζωή μου για την προσευχή του Ιησού «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με», επιστρέψαμε στην Σχολή με τον κ. Αθανάσιο Ρακοβαλή, τον οποίο ευχαριστώ απεριόριστα, που με συνόδευσε στον Γέροντα Παΐσιο, στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη.

Και τώρα τον δρόμο προς την Παναγούδα τον είχα μάθει (αν και πολλές φορές χανόμουνα εκεί στα δάση και αντιλαμβανόμουνα ότι είχα χαθεί όταν αντίκριζα μπροστά μου την Σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος. Και άντε τώρα να ξαναγυρίσεις, μέσα στα χιόνια….)
Ναι, είχα μάθει το Κελί του Γέροντα Παΐσιου, στην Παναγούδα, μπορούσα πλέον να πηγαίνω μόνος μου πολλές φορές, ειδικά τα απογεύματα που είχαν ήδη φύγει οι επισκέπτες, να τον δω, να ακούσω τις συμβουλές του και να παίρνω τις ευχές και ευλογίες του, κυρίως όμως πήγαινα για να τον βλέπω. Η θέα του με αρκούσε και αισθανόμουν σαν να βρισκόμουνα στον Παράδεισο. Πράγματι και ο Παράδεισος είναι θέα. Η θέα του γλυκυτάτου Προσώπου του Χριστού, καθώς εστί, στην δόξα Του: «Πάτερ, οὓς δέδωκάς μοι, θέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ κἀκεῖνοι ὦσι μετ' ἐμοῦ, ἵνα θεωρῶσι τὴν δόξαν τὴν ἐμὴν ἣν δέδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησάς με πρὸ καταβολῆς κόσμου» ( Κατά Ιων. 17.24).

Πολλές φορές θυμάμαι μόνο όταν πήγαινα στο Κελί του, αλλά δεν θυμόμουνα καλά-καλά πώς επέστρεφα στη Σχολή, διότι ο δρόμος της επιστροφής ήταν πάντα πολύ ελαφρός, σύντομος και γρήγορος. 

 

Φωτο από την ανάρτηση Τρεις σύγχρονοι άγιοι & οι αφρικανικοί λαοί (& εδώ)

Μερικές παρατηρήσεις για τον εαυτό μου:
1. Εκείνη την πρώτη μέρα που είδα τον Άγιο Παΐσιο και με δίδαξε πώς να λέω την ευχή , την προσευχή του Ιησού, ένιωσα μέσα μου σαν να είχε σπαρθεί η προσευχή του Ιησού στην καρδιά μου. Ένας σπόρος που φύτρωσε ίσως την ίδια ημέρα και δεν σταμάτησε ποτέ να μεγαλώνει. Μυστήριο πράγμα!
2. Την πρώτη μέρα που τον είδα, αισθάνθηκα μέσα μου σαν να είδα τον Μέγα Αντώνιο. Για αυτό, επιστρέφοντας στη Σχολή, όλο το βράδυ, για να παραμείνω πνευματικά συνδεμένος με τον π. Παΐσιο που είδα, - οι σκέψεις μου ήταν τόσο αχώριστες από αυτόν- διάβαζα τα Αποφθέγματα του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου εκ του Γεροντικού. Και ευχαριστούσα τον Θεό που με αξίωσε εκείνη την ημέρα να δω τον Άγιο Αντώνιο στο πρόσωπο του Γέροντα Παϊσίου !

3. Όλα όσα μιλούσα στον Γέροντα Παΐσιο κάθε φορά που πήγαινα στην Παναγούδα τα καταλάβαινε ευθέως χωρίς ποτέ, ούτε μια φορά, να μου ζητήσει να το επαναλάβω για να το καταλάβει καλύτερα, όπως κοινώς συμβαίνει πολλές φορές . Και ό,τι μου έλεγε, ακόμα και τις λέξεις που άκουγα για πρώτη φορά, όλα τα καταλάβαινα με τη μια, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να ανοίξω ένα λεξικό για να ψάξω το νόημα των λόγων του. Ωστόσο, ως μαθητής Αθωνιάδος, και αργότερα ως φοιτητής Πανεπιστημίου Αθηνών και Θεσσαλονίκης, χρησιμοποιούσα και χρησιμοποιώ πάντα το λεξικό για να ελέγξω τη σημασία και την ετυμολογία των λέξεων. 

Όταν άκουγα τον Γέροντα Παΐσιο -είτε όταν μιλούσε στους προσκυνητές, είτε όταν ήμουν μαζί του μόνοι μας οι δύο μέσα στο Κελί του, όπου λόγω κρύου το χειμώνα, με έβαζε, από αγάπη του για να μην κρυώσω, μια και είμαι από άλλο κλήμα- δεν χρειαζόμουνα τον Μπαμπινιώτη για να καταλάβω καλά τους όρους και τις λέξεις του, αφού τα λόγια του είχαν την δύναμη της φλόγας της Πεντηκοστής, και διερμηνεύονταν μόνα τους στο πνεύμα μου. Όταν μου μιλούσε ο Πατήρ Παΐσιος, δεν θυμάμαι ούτε μια φορά να τον ρώτησα τι σημαίνει αυτή η συγκεκριμένη λέξη ή η τάδε φράση. Δεν μπορώ να εξηγήσω πως καταλάβαινα όλα όσα μου έλεγε από πλευράς συνεννόησης και συνομιλίας. Καταλάβαινα αμέσως και κρατούσα στη μνήμη μου ό τι μου έλεγε, χωρίς ούτε μια φορά να χρειαστεί να επαναλάβει κάτι για την καλύτερη κατανόησή του... Πολλές φορές είχα ερωτηθεί: Μήπως δεν μου μιλούσε στα ελληνικά; Μήπως μιλάγαμε και οι δύο στα γαλλικά; Ό,τι ήθελα να του θέσω σαν ερώτηση, του το έθετα με ευκολία, χωρίς να ψάχνω λέξεις, σαν να του μιλούσα στη μητρική μου γλώσσα.

Να είναι πάντα κοντά μας ο Άγιος Παΐσιος και να πρεσβεύει για μας στην Ιεραποστολή, τώρα που χτίζουμε τον Ιερό Ναό του στην Περιοχή μας. Να ευλογεί πλουσιοπάροχα όλους όσους μας στηρίζουν και συμβάλουν στο έργο οικοδομής του Ιερού Ναού Αγίου Παϊσίου Γκόμας. «Και μόνον αν σκεφτεί κανείς ότι μπαίνοντας στον Ναό του Θεού μπαίνει στο σπίτι του Θεού και εκεί δέχεται την Θεία Χάρη και αγιάζεται, είναι αρκετό για να συγκλονιστεί». (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)
«Άγιε Πατήρ ημών Παΐσιε, αεί πρέσβευε υπέρ ημών».

Ευδόκησε ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣ και αυτός μετά από δεκαετίες να ανοικοδομηθεί στον Άγιο ο πρώτος Ιερός Ναός του στην καρδιά της Αφρικής
στις 2 Ιουνίου γράψαμε
"στα τόσα παράδοξα που γίνονται στον πλανήτη, γίνεται και ένα ΚΑΛΟ . Οικοδομείται Ναός του ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ στην Αφρική". Βλ. https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2023/06/blog-post_67.html?m=1

From Orthodox Uganda about Easter: "In the resurrection of Christ lies the hope for beloved country Uganda - It is a message of victory, victory over death and victory for eternal life!"

 

Easter Message (2023) by Metropolitan Jeronymos of Kampala

Uganda Orthodox Church

 

Video from Uganda Orthodox Church - Holy Metropolis of Kampala / Facebook

My beloved children in Christ,

Christ is Risen.

“I am the resurrection and life” (Jn. 11:25).

Jesus Christ, our Lord and Savior, came to earth to give us new life. This new life, is first and foremost, found in God, the true and living God. Here on earth, it is the life of saints. However, for this life to come about, it requires a clear knowledge of the true and living God. Christ revealed Him to us. One who has acquired it, is full of love and is in communion with this God, fellow human beings and creation. Most importantly, this new life is based on living according to the will of God, and away from sin. The fact is where there is sin, there is death. God who dwells in saints call us for constant repentance to be worth of His kingdom of heaven, His eternal life. Here, our Lord and Savior seals it by saying “I am the resurrection and life (Jn. 11:25)”, a special calling for Orthodox Christians.

That is why the Orthodox Church gives the resurrection of our Lord and Savior, Jesus Christ, a great importance. This feast is extremely important on the Orthodox Church Calendar. It is the feast of feasts, and the center of feasts. With the light from the source of light, Orthodox Christians celebrate the feast of the resurrection of Jesus Christ with great joy. It is a joy whereby everything is filled with life, the life from the empty tomb. This very life is the vision of a living reigning Lord. Giving everyone courage, hope, love and faith. Christ resurrected is all and in all. Mankind attains victory over death, in other words attains eternal life. The Church of Christ, which is the body of Christ, is to lead us to eternal life.

One has to visit Christ on the cross in order to grasp the depth and width of this new life. Truly speaking, Christ on the cross sheds His blood for the remission of our sins. He redeems us and reconciles us with God. At the entrance in Christ’s Church, we are born again by water and spirit. In the Church, our chief drink and food, as Orthodox Christians, is Christ’s blood and body. In communion, we get the remission of sins and everlasting life. Here one realizes the resurrection and life of Christ since in communion, Christ cleans our conscience and life and transforms our nature. Christ neutralizes the poison of sin and the bites of the devil. We are set free and drafted as sons and daughters of God, the Father, by Grace.

In the resurrection of Christ lies the hope for beloved country Uganda. As we confront the challenges of our great nation, the free sons and daughters of God the Father, by Grace, are ready and empowered with the vision of the resurrected Christ to raise this nation from heights to heights. Central to their being is the message of resurrection. It is a message of victory, victory over death and victory for eternal life. This victory is to bring about the quality of life for Uganda and indeed for all Ugandans. It is a message where love prevails in our communion with God, fellow citizens and creation. This message justifies our motto “For God and My Country”. And it puts Christ’s uniqueness and exclusiveness, as saviour able to give us true life, in the midst of our corrupt life, to the national agenda. We do re-orientate our hope to surpass the impassable which chokes our life. Let us shout loudly that Christ is Risen, each and every one in Uganda is free.

CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN!

DOWNLOAD THE LUGANDA VERSION OF THE MESSAGE BELOW

OBUBAKA BWA PASIKA (2023) ERI E’GGWANGA

Easter Message From Bishop Nektarios (Kabuye) of Gulu and Northern Uganda 

 

Uganda Orthodox Church

CHRIST IS RISEN! TRULY, HE IS RISEN!

Dear Brethren,

We celebrate this triumphant event in these words of the Troparion. Christ is Risen!

Resurrected joy is experienced and radiated regardless, of the favorable or unfavorable surroundings, even in conditions of poverty, disease, persecution, war and uncertainty. And we urgently need it right now that everything is set to drown us in the fume of death. This joy multiplies while it offers love where hatred abounds, and hope where despair prevails. Second, “we rejoice in the Lord who crushed the state of death and enlighten the race of men.” Let us draw courage by living the joy of our Church, despite the oppressive problems we faced, despite the trials we are going through. The resurrected Christ has the power to dispel every shadow of hell; to crush the state of death brought about by violence, injustice, arrogance, and the fury of destruction. He offers an insurmountable light to those who believe in and love Him. Christ is Risen, my brethren!  “This day has been made by the Lord. We rejoice and rejoice in it. To the pure, transparent truth, that the Gospel has been proclaiming for centuries: Certainty shared by billions of people over the centuries.

This is the characteristic of the Christian experience which defines and incessantly regenerates the believers. Undeniably, this belief is freely accepted or rejected.  Christ’s “descend into Hades” proclaims the final dissolution of death and has become a symbol of the Resurrection in the Orthodox Church.

Every believer associated with the suffering and Resurrected Christ lives in his personal life the experience of Psalmist: “Thou shalt not forsake my soul in hell,…You showed me the way to life. Thou shalt fill me with joy when I am near thee.” (Acts 2:27-28 – Psalm 15:10-11). Relying on the unceasing presence of the risen Lord, we can even in the most painful circumstances chant, “O divine, O friend, O sweet voice. With us, I pray onto the end of ages, Christ: if the faithful anchors have hope possessed, we rejoice.” The Resurrection is the foretaste of God’s final victory of love in the end. He brings the future within us and with the sanctifying energy of the Holy Spirit in the Mystery of the Church, makes it present.

However, in the light of the Resurrection, all these things are transformed and can be overcome. “Do not be surprised at the terrible trial by which you are tested,” advises the Apostle Peter. “On the contrary, rejoice in participating in the suffering of Christ, for thus shall you be filled with joy and joy when His glory is revealed” (1 Pet 4:12-13); And in hours of cruel persecutions, he affirms: God “who out of great mercy reborn us into a new life with the Resurrection of Jesus Christ,” enable us to truly hope, guards us with His power “until Salvation comes which is already ready to be manifested in the ends times. With this thought feel joy, even if you need for the time being to be distressed for a while by various trials” (1 Pet 1:3-6). At Easter, we celebrate the crushing of the state of death, the merciless enemy of man.

With Christ is Risen, we celebrate the most important event of history, which concerns the depth, the meaning, and the future of man’s existence. It may be that Various ramifications of death surround us with their strangest and most diverse masks, with unjust oppression, debilitating poverty, and unexpected suffering.  May the Resurrection of our Lord Jesus Christ change our minds, our hearts, our thoughts, our behaviors and our values as it did to the Apostles and all those who truly witnessed His Holy Resurrection from the dead two thousand years ago.

Amen.

Easter Message From His Grace Bishop Silvester (Kisitu) of Jinja and Eastern Uganda

 

 

Uganda Orthodox Church

Beloved children in the Lord God.

Christ Is Rsien!

Christos Anesti!

Kristo Azuukidde!

I greet you with this traditional ecclesiastical phrase which expresses the inexpressible world event ever, i.e., the transcendent triumph of our Lord Jesus Christ over sin and death. The resurrection of Christ marks the beginning of a new phase (fundamental change) in the history of mankind where by the powers of the hades are destroyed and man is regenerated and according to St. Paul, he becomes a new creature.

However, even though His resurrection fully reveals the immeasurable love of God for man by keeping His promises He made to the people of Israel, especially through Abraham and Moses; man has taken it for granted by misusing this freedom.

Today, the world has developed the ideology of humanism which encourages one to decide or act freely in his daily life, a situation that has resulted into relying on distorted truths and freedom with its numerous consequences one of which is the vice of homosexuality.

We thank God there is still some integrity among people which springs from God’s image in which man was created as well as His knowledge from the gospels. The original plan for a person is clear that God created man and woman and blessed the mystery of marriage for both so that in unity and happiness provided by God, they may praise and serve Him thus strengthening the family bond for the solidarity of the society.

Therefore, other forms of marital existence are foreign according to the teaching of the Church, traditions, as well as human nature and there are indeed controlled by the power of sin.

We thank God that here in Uganda our people continue to leave a Godly life and are not supportive of such ungodly, immoral, and unnatural behaviors in spite of the pressure from those trying to impose such evils into our societies.

In these circumstances, we pray for those that have been controlled by sin to be guided and come back to God, to normality as expected of a person / human being.

As we pray for all people, we must encourage them to repent and come back to God by denying inhuman behaviors and habits and then be able to resurrect together with Christ as a “new people” in Christ Jesus; the citizens of the kingdom of Heaven, living peacefully in the world together with other people as one godly family.

CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN!

 

Photo from here

 

Επείγουσα ανακοίνωση για βοήθεια προς τον διάκονο της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Σιέρα Λεόνε. Emergency Call for the Deacon Emmanuel Coomber of Orthodox Church in Sierra Leone.

Ορθόδοξη Ιεραποστολή

SOS. Appel d’urgence pour le diacre Emmanuel Coomber de l’Église orthodoxe de Sierra Leone. Imejɛnsi Kɔl fɔ di Dikon Ɛmanuɛl Kumba fɔ di Ɔtodɔks Chɔch na Siera Liɔn.სასწრაფო მოწოდება სიერა ლეონეს მართლმადიდებლური ეკლესიის დიაკონ ემანუელ კუმბერს. Спешно обаждане за дякон Еманюел Кумбър от православната църква в Сиера Леоне.Хитан позив за ђакона Емануела Кумбера из Православне цркве у Сијера Леонеу. Apel de urgență pentru diaconul Emmanuel Coomber al Bisericii Ortodoxe din Sierra Leone. Екстрений виклик для диякона Еммануеля Кумбера Православної Церкви в Сьєрра-Леоне

Deacon Emmanuel Coomber (45) a clergyman of the Holy Orthodox Mission in Sierra Leone is seriously ill in hospital suffering from a heart and kidney condition. His treatment is extremely expensive. For example over the past week and the coming week we have to pay $ (AUD) 375 $ (US) 270 per day for his medicines. If he stabilises he will need to travel to Ghana for surgery ($ 26,000) in addition to travel costs. We need help!!

Είναι τεράστιες οι δαπάνες για τα φάρμακα, το ταξίδι και την εγχείρηση στη Γκάνα.

https://www.facebook.com/realRevThemi

DONATE NOW for Orthodox Christian Church in Sierra Leone, for Deacon Emmanuel. Μπείτε στον παρακάτω σύνδεσμο και κάνετε μια γενναιόδωρη δωρεά για την αποκατάσταση της υγείας του διακόνου Εμμανουήλ. Πρέπει να προσφέρουν Ορθόδοξες Μητροπόλεις, ενορίες, μοναστήρια και απλοί πιστοί.

( https://paradise4kids.org/donate/ )

Προσθήκη της 27.1.23: Ο π. Εμμανουήλ κοιμήθηκε: 

DEACON EMMANUEL PASSED AWAY. ETERNAL BE HIS MEMORY

You can see also

Sierra Leone - Poverty, diamonds, war & the Orthodox Church
Fr. Themi: The Atheist Rocker Who Became an Orthodox Priest and Missionary In Africa
Interview With Father Themi Adamopoulo on Orthodox Missionary Work in Africa Videos from Sierra Leone – There the Orthodox Christians fighting for a better world...
Fr Themi Adamopoulo, talk al little about his trip from Atheist to Christianity...
Orthodox Sierra Leone

Η εφιαλτική πραγματικότητα του Κρού Μπέι και το νέο σχολείο της Ιεραποστολής (Σιέρρα Λεόνε)
π. Θεμιστοκλής Αδαμόπουλος από Σιέρρα Λεόνε, ομιλία στην Αθήνα (βίντεο)
Από άθεος ροκάς - > ιεραπόστολος με μεγάλο κοινωνικό έργο (αναλυτικά η ιστορία του π. Θεμιστοκλή)
Επίσκεψη στη Μητρόπολη των ηρώων (Σιέρρα Λεόνε)
Άρθρα για την ιεραποστολή στη Σιέρρα Λεόνε
2020 - Documentary on the Orthodox Church & Fr Themi in Sierra Leone

Ταπεινώθηκα όταν έγινα μητροπολίτης | Μητροπολίτης Χαρίτων, Κανάγκα Κονγκό | Σοφία Χατζή

 

Archevêque de Kananga et tout Kasaï - Chariton Musungayi

Άπαντα Ορθοδοξίας

Έγινα μητροπολίτης και ταπεινώθηκα. Είδα τον μητροπολίτη Ιγνάτιο να κλαίει και θαύμασα πως ένας άνθρωπος της εξουσίας πονάει έτσι.

Με τον Μητροπολίτη Κανάνγκας Χαρίτωνα

Το μεγαλύτερο δώρο όταν επισκέπτεται τις πάνω από 200 ενορίες στις αχανείς εκτάσεις του Κονγκό είναι να τρώει μαζί του, να δέχεται οτιδήποτε του προσφέρουν, το βρώμικο νερό, μέχρι και να φάει φίδια.
Ακούστε τη διήγηση για τη συνάντησή του με τον μουσουλμάνο ιμάμη, αρχιερέα που ζήτησε να γίνει ορθόδοξος ναός στο χωριό του και να βαπτιστούν όλοι οι συγχωριανοί του.

Για οικονομική συνεισφορά

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Λογαριασμός 13900151484
IBAN GR7301101390000013900151484
ILUNGA MUSUNGAYI CHARITON
ή
EQUITY BANK CONGO
00018000031200000029302

Ραδιοπαραμυθία 13.10.2022. Καθημερινή εκπομπή στο ραδιόφωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας, 91.2 FM
Επιμέλεια - παραγωγή: Σοφία Χατζή

Δείτε περισσότερες εκπομπές στο Youtube, στο playlist:
ΡΑΔΙΟΠΑΡΑΜΥΘΙΑ Σοφία Χατζή
https://youtube.com/playlist?list=PLV...

Spotify (podcast): https://open.spotify.com/show/5X318QL...

δημιουργία βίντεο: kkaratz@gmail.com

#sofiachatzi

Στον Ορθόδοξο Αμπελώνα της Αφρικής

KANANGA - Documentary 2018: Faith and hope in one of the most dangerous places of the world

 

Χειροτονία του πρώτου Ιερέα από την φυλή των Πογκόρο στην Τανζανία

 

Orthodox Mission Of Tanzania 

Με εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια αλλά και απλότητα, όπως συνηθίζεται στην Αφρική και με τις ευχές και ευλογίες της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρου Β’, ο έως της σήμερον Διάκονος της Ιεράς Μητροπόλεως Ειρηνουπόλεως π. Δημήτριος Κashaigili χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ειρηνουπόλεως κ. Δημήτριο.

Το συγκινητικό μυστήριο της χειροτονίας του π. Δημητρίου, που αξίζει να τονίσουμε ότι είναι ο πρώτος Ορθόδοξος Ιερέας στην Τανζανία από την φυλή των Pogoro, τελέσθηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Παρασκευής στην πρωτεύουσα της Τανζανίας το Νταρ Ες Σαλαάμ, ο οποίος κτίσθηκε από τους Έλληνες το 1952.

Την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία παρακολούθησαν με υποδειγματική τάξη πολλά μέλη της Ελληνικής Κοινότητος, πάρα πολλοί ιθαγενείς από διάφορες φυλές της Τανζανίας, αλλά στην πλειοψηφία τους από την φυλή των Πογκόρο, οι οποίοι στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, αφού πρώτα χειροθετήθηκαν 6 νέοι αναγνώστες, ανάμεσά τους και ο πρωτότοκος υιός του Πρωτοπρ. Κλεόπα Bachuba, ο Αντώνιος, και μετά την πανηγυρική «Τράπεζα Αγάπης» πανηγύρισαν και συνεχάρησαν με το δικό τους πρωτόγονο αφρικανικό τρόπο τον πρώτο Ιερέα στην Τανζανία από την φυλή τους.

Ο π. Δημήτριος θα είναι υπεύθυνος της Ιεραποστολής για την φυλή των Πογκόρο, στην ευρύτερη περιοχή της πόλεως MOROGORO, στην Ανατολική Τανζανία, όπου ήδη έχουμε ιδρύσει 6 νέες ενορίες και έχουμε κτίσει τα τελευταία τέσσερα έτη 3 νέους Ιερούς Ναούς.

Περισσότερα:

https://www.facebook.com/Orthodox-Mission-Of-Tanzania-833365713351191

Στον Ορθόδοξο Αμπελώνα της Αφρικής

 ***

Για την Ορθοδοξία στην Τανζανία μπορείτε να διαβάσετε στο άρθρο Ουγκάντα – Κένυα: Η συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον αγώνα για την ανεξαρτησία της Αφρικής

Iringa, Tanzania: Orthodox Divine Liturgy in a thatched hut in the village of Mobe // Θεία Λειτουργία σε αχυροκαλύβα στο χωριό Μκόμπε Τανζανίας

Orthodox Church in Tanzania: "may we remember that even though God will always provide, he has also chosen us to help one another"...

Tanzania: «Africa needs hands and hearts that love through deeds, not words and theories»

The Orthodox Church in Tanzania
“Christ is the hope of the Africans” : A spiritual Odyssey in Tanzania
 

Mgr Carithon MUSUNGAYI Archevêque Mission Orthodoxe de Kananga est à Goma pour le nouvelle Celeste

 

DANS LE VIGNOBLE ORTHODOXE D'AFRIQUE

  

Voir également

KANANGA - Documentary 2018: Faith and hope in one of the most dangerous places of the world

 

Interview with Fr. Moses Berry: “The Church belongs to everyone”

 

Orthodox Crurch in America (OCA)

Photo: St. Tikhon's Seminary welcomes Archpriest Moses Berry | St. Tikhon's Orthodox Theological Seminary

Fr. Moses Berry, an OCA priest ministering at Theotokos “Unexpected Joy” Orthodox Church in Ash Grove, Missouri, has an unusual story. In 1998, he moved with his family from St. Louis to his family’s farm in Ash Grove, near Springfield. Century Farm has been in the Berry family since 1872; on the property a cemetery dedicated to “Slaves, Paupers, and Indians” needed maintenance and oversight, and so Fr. Moses left a mission in the city to return to his rural boyhood home.

A small group of faithful collected around the new mission, Theotokos “Unexpected Joy.”  The tiny cemetery chapel hosted the first services; in 2000 the mission was received into the Orthodox Church in America, and in 2003 parishioners erected a temple.

Fr. Moses travels widely to give talks on mission and also on local Afro-American history; folks who have met him elsewhere often stop by to worship when they pass through the area. In addition to leading the parish, Fr. Moses also heads up The Brotherhood of St Moses the Black, a pan-Orthodox nonprofit organization which presents an annual conference targeting those who have little exposure to Orthodoxy or its African roots.

Recently, oca.org interviewed Fr. Moses about his unique ministry.

1.  Father, for those who might not be familiar with your background, can you give us a snapshot of how you came to be an OCA priest?

It was in a seemingly roundabout fashion.  All my life, I’ve had what we in the African American tradition (and some others as well) refer to as a “calling.” I come from a long line of African Methodist Episcopal (AME) preachers of some renown in this area. After being somewhat of a prodigal son, at one point, I found myself being released from incarceration by what seemed to be miraculous means.  I made a promise to serve the Lord, and began a long journey to the Faith, which led me through various Christian and non-Christian groups. When I was ordained by Archbishop JOB in 2000, he told me that I had traveled far to get to the Church, but that I hadn’t “arrived” - the journey would continue.  That made me both thankful for my life to that point, and hopeful for the future.

2.  During Black History Month, it seems especially fitting to discuss your 2011 AAC resolution, which passed by an overwhelming majority. What were you requesting, and why?

I wanted the OCA to invite African American people (referring to those whose ancestors were slaves or could have been slaves, in this country) to the Lord’s feast - not by a “general” invitation because we’ve always been open to everyone, but a specific one. I wanted our Church to call them by name. We know that in Christ there is no East or West, slave or free, no Gentile or Jew, but that very passage indicates that there are distinctions among people, and that God loves us all equally.  It’s time we actively sought after and made a real effort to plant the True Church in the African American community.

The text of the resolution read:
“WHEREAS there are deep resonances between the faith of the early Church and the heartfelt Christianity born out of the American slaves’ experience, especially characterized by the “sad joyfulness” common to the Desert Fathers and Mothers and to the suffering, underground church of the African American slaves, and
WHEREAS African Americans have been and are still significantly under-represented in the Holy, Catholic, and Apostolic Orthodox Church in America,
BE IT THEREFORE RESOLVED that the Orthodox Church in America, at every level of church life, promote and encourage education about the shared heritage of Black and White Americans and the necessity for increased efforts to evangelize the African American community.”

3.  You have said, “to be a Church for all Americans, we will have to overcompensate.” Can you explain what you mean by this?

Basic human nature tells us that people are most comfortable with others like themselves.  Many of us take this for granted, and may not understand the profound affect it has on an individual to see an icon that resembles them - or conversely, to never see a face that looks like theirs. So many people I know were profoundly moved when they first encountered the image of St. Moses the Black, because of this.  And that’s part of what I mean by overcompensation - we have to recognize everyone’s human frailty and address it, without being condescending. We need to deeply and soberly, in an Orthodox manner, celebrate the diversity of God’s expression in the human family.

4.  This is a busy month for you. Who do you speak to during this month in schools and churches, and what is the thrust of your message?

I most recently talked to a high school group near the Ft. Leonard Wood army base, and I’m speaking at a FOCUS gathering this week about African American history.  Especially to young people, I point out that we were more than slaves, but helped build the nation.  Young people, who feel, rightly or wrongly, disenfranchised, need to know that their ancestors struggled and made great sacrifices, and were not merely victims.

I also would quote St. Ambrose, when he said “Even in the lowliest status, men should learn that their character can be superior and that no state of life is devoid of virtue if the soul of the individual knows itself. The flesh is subject to slavery, not the spirit, and many humble servants are more free than their masters…Every sin is slavish, while blamelessness is free. On this account the Lord also says ‘Everyone who commits sin is a slave of sin.’ Indeed, how is each greedy man not a slave, seeing that he auctions himself off for a very tiny sum.” (Seven Exegetical Works. B#12 Vol. 65, p. 201)

I use my appearances during Black History month as way to introduce people who might not otherwise hear of it to the history of the Church.

5.  Can you tell us a bit about the 19th Annual Ancient Christianity and Afro-American Conference scheduled for May?

There’s a lot of information about it on the Brotherhood web site. The conference this year will be held at Antiochian Village on May 25-27, and will include people from all Orthodox jurisdictions. Bishop Thomas Joseph of the Antiochian Archdiocese will be the speaker. 

6.  What are the greatest challenges and opportunities facing the clergy and faithful of the OCA today, in regards to reaching out to the African American community?

The first, and most important thing, is to know that we are the true Church, holy, catholic and apostolic, and everyone must be part of it. I have a tiny parish in a tiny town, and I feel that there should be tiny churches in every tiny town, and in every neighborhood.  The Church belongs to everyone - and we are duty-bound to open our hearts, and our doors, however difficult that may be.  In all the years I’ve been a pastor, I’ve been asked repeatedly, “Fr. Moses, how can I minister to Black people?”  I’ve never been asked, “How can I minister to White people?”  So you see, the question is ridiculous. We all do the best we can with what we’ve got, and God gives the increase.

See also

Fr. Moses Berry, a descendant of African slaves, Orthodox priest and teacher in USA 

Archpriest Moses Berry “And Who Is My Neighbor?”

Black Voices in the Orthodox Church  

Black Priest Shares Past, Enlightening White Town 

The True Dignity of Human Beings - Saint Gregory of Nyssa on Slavery

 

St. John the Russian, the Free & Wonderworker Slave (May 27)