Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Islamists. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Islamists. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Ιουνίου 2025

Γιελουάτα (Νιγηρία): 200 άνθρωποι πυροβολήθηκαν, μαχαιρώθηκαν μέχρι θανάτου ή κάηκαν ζωντανοί!...

ΜΙΑ ΣΗΜΑΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΨΩΣΕΙ 


Του Κώστα Χατζηαντωνίου

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ 

Η Νιγηρία έγινε το θέατρο μιας νέας μαζικής σφαγής τη νύχτα της 13ης προς 14η Ιουνίου στη Γιελουάτα, στην πολιτεία Μπενούε. Οι δράστες επιτέθηκαν στην αγορά όπου είχαν καταφύγει εκατοντάδες εκτοπισμένες οικογένειες. Μπήκαν στο χωριό φωνάζοντας «Αλλάχ Άκμπαρ», σκοτώνοντας περισσότερους από 200 ανθρώπους, σύμφωνα με το Ίδρυμα Δικαιοσύνης, Ανάπτυξης και Ειρήνης της Επισκοπής Μακούρντι, το οποίο επικαλείται η οργάνωση Aid to the Church in Need (ACN). Τα θύματα πυροβολήθηκαν, μαχαιρώθηκαν μέχρι θανάτου ή κάηκαν ζωντανά. 
Ο πατήρ Ουκούμα Τζόναθαν Ανγκμπιανμπί, τοπικός ιερέας, κατέθεσε ότι είδε απανθρακωμένα σώματα, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και βρεφών. Το χωριό, που κάποτε θεωρούνταν καταφύγιο, είναι πλέον σχεδόν άδειο. Η επίθεση στόχευε έναν χριστιανικό πληθυσμό που ήδη υποφέρει επί χρόνια παρόμοια γεγονότα βίας στην περιοχή. 
Η εκκωφαντική σιωπή των μέσων ενημέρωσης και της άρχουσας πολιτικής τάξης του σύγχρονου κόσμου στη Δύση και στην Ανατολή (και στην αντιιμπεριαλιστική Ελλάδα, βεβαίως βεβαίως), είναι αποκαλυπτική. Και δεν χρειάζονται σχόλια.

 

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2025

Το ISIS αποκεφάλισε 70 χριστιανούς σε εκκλησία του Κονγκό

 


newsbomb / 22 Φεβρουαρίου 2025

Ισλαμιστές τρομοκράτες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) αποκεφάλισαν εβδομήντα χριστιανούς με ματσέτες, σύμφωνα με πολλές ομάδες που παρακολουθούν την τρομοκρατία και τις διώξεις.

Οι 70 Χριστιανοί περικυκλώθηκαν αρχικά από ισλαμιστές αντάρτες από τις Συμμαχικές Δημοκρατικές Δυνάμεις, μια ομάδα που συνδέεται με το Ισλαμικό Κράτος ή ISIS, σύμφωνα με την Open Doors US, η οποία παρακολουθεί τη δίωξη των χριστιανών παγκοσμίως.

Οι Χριστιανοί, σύμφωνα με πληροφορίες όλοι από την περιοχή Λουμπέρο, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους τα ξημερώματα της 13ης Φεβρουαρίου, με τους αντάρτες να φωνάζουν «Βγες έξω, φύγε».

Συνελήφθησαν όμηροι και οδηγήθηκαν σε μια μικρή χριστιανική εκκλησία στο χωριό Κασάνγκα. Μέσα στο κτίριο, πρώτα τους έδεσαν και μετά αποκεφαλίστηκαν και οι 70, λένε οι ομάδες.

Σύμφωνα με τη συντονίστρια της επιτροπής προστασίας της τοπικής κοινότητας Vianney Witswamba, όπως αναφέρεται από την Global Fight Against Terrorism Funding (GFATF), "70 πτώματα βρέθηκαν στην εκκλησία. Βρέθηκαν δεμένα."

Πηγές λένε ότι τοπικοί ισλαμιστές μαχητές εμπόδισαν τους χριστιανούς ηγέτες να θάψουν τους νεκρούς τους για πέντε ημέρες.

Φωτογραφία από το άρθρο 
Η μεγάλη φυγή από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

 

Σάββατο 19 Αυγούστου 2023

2023: Αδιανόητη η σφαγή των χριστιανών στη Νιγηρία!

 

Φωτο από εδώ, όπου σχετικό ρεπορτάζ

Ηλίας Καλλιώρας

newsbreak.gr

Σφαγιασμός χριστιανών 2023:
Περισσότεροι από 2.500 Χριστιανοί σφαγιάστηκαν από τους Φουλάνι Τζιχαντιστές και άλλους συμμάχους τους πρώτους έξι μήνες του 2023.
350 θάνατοι καταγράφηκαν σε 18 μόλις ημέρες μεταξύ 12 και 30 Ιουνίου.
Οι ισλαμιστές επίσης έκαψαν 1.400 σπίτια και συνέλαβαν 3.700 αμάχους.
Διαπιστώθηκε επίσης ότι τουλάχιστον 18.200 εκκλησίες, 1.000 παραδοσιακά θρησκευτικά ιερά και 800 συναγωγές και 2.200 χριστιανικά σχολεία έχουν καεί ή καταστραφεί άσκοπα.
Με 1100 χριστιανικές κοινότητες να έχουν ξεριζωθεί, εκατομμύρια χριστιανούς να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και τους προγόνους τους.
Εκατοντάδες χιλιάδες Χριστιανοί έχουν ασπαστεί το Ισλάμ, ενώ δεκάδες χιλιάδες χριστιανές γυναίκες έχουν πέσει θύματα βιασμού ή σεξουαλικής κακοποίησης ή υποδούλωσης.
Τουλάχιστον 15 εκατομμύρια χριστιανοί είναι εσωτερικά εκτοπισμένοι ή πρόσφυγες.
Πρόκειται για μία γενοκτονία, για την οποία δεν μιλάει κανείς…
 

Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2020

Over 1,000 Christians in Nigeria killed by Fulani, Boko Haram in 2019: NGO report


christian post
Photos from the article in Greek 
Ο άγνωστος διωγμός των χριστιανών στη Νιγηρία



Over 1,000 Christians have been killed this year in Nigeria as attacks led by Fulani extremists continue to plague rural farming communities in the Middle Belt, according to an estimation published by the U.K.-based nongovernmental organization Humanitarian Aid Relief Trust.
HART, a nonprofit founded by U.K. member of Parliament Baroness Caroline Cox to “support people suffering from conflict and persecution,” released a report last month sharing details and testimonies from a recent fact-finding mission to Nigeria.
The Nov. 18 report is titled “Your Land or Your Body: The escalating persecution and displacement of Christians in northern and central Nigeria.” A copy of the report was obtained by The Christian Post.
“Islamist Fulani militia continue to engage in an aggressive and strategic land grabbing policy in Plateau, Benue, Taraba, Southern Kaduna and parts of Bauchi state,” the report reads. “They attack rural villages, force villagers off their lands and settle in their place — a strategy that is epitomized by the phrase: ‘your land or your blood.’”
Fulanis are a predominantly Muslim nomadic people group of about 20 million across West and Central Africa. They have long come under tension with farming communities as the scarcity for land gets greater and the human populations get larger.
While farmer-herder clashes are nothing new, the violence carried out against farming communities has increased in severity as thousands have been killed in the last several years.
While the report states that the exact death toll for 2019 is unknown, “Preliminary data suggests that over 1,000 Christians have been killed since January.” HART estimates that there have been more than 6,000 Christians killed since 2015 and as many as 12,000 displaced from their villages.
“I have visited many of the affected areas and seen the tragedies of death and destruction,’” Cox said in a statement. “In every village, the message from local people is the same: ‘Please, please help us! The Fulani are coming. We are not safe in our own homes.’”
There was a rise in Fulani extremist attacks in the Kaduna state in 2019 after Christians were accused of a reprisal attack on a Fulani settlement that killed as many as 131 in February. 

A dozen Christian villages in Nigeria wiped out in four-day killing spree

open doors (2018)


At Open Doors, one of our core values is prayer—prayer for God’s people who face persecution and prayer for Damascus Road awakenings for those who persecute. Please join us in praying for sub-Saharan Africa. The world’s second-largest continent—including 1.2 billion people, thousands of ethnic groups and 54 internationally recognized countries—is currently on fire with persecution. The widely reported story below chronicles an attack in Nigeria in June 2018. But the reports of persecution are ongoing from our teams working with churches and ministries in Africa. For example, late last week our team shared news of a recent attack on a largely Christian village in the Democratic Republic of the Congo (DRC). Please join us as we pray and work to strengthen the church in sub-Saharan Africa–to equip and empower God’s people to be light in the darkness.
Most of the victims were in their homes sleeping when the attacks began … when Muslim Fulani militant herdsmen began their killing spree in Nigeria that lasted four days, Thursday through Sunday evening and into Monday.
In only days, a dozen villages in Nigeria’s Plateau state were wiped out. The affected communities surround the city of Jos—known as the epicenter of Christianity in northern Nigeria’s Middle Belt.
According to our on-the-ground sources, as many as 200 Christians had been killed, however, some residents fear the death toll may be even higher, as more bodies are yet to be recovered, while others were burned beyond recognition. On Sunday, 75 of the victims were buried in a mass grave.
We are still gathering information about the violence, but the details we have from our sources on the ground so far reveal the scale and brutality of the attacks, in many cases more extensive than have been reported elsewhere:
  • 120 people who were attending the funerals of an elderly member were hacked to death as they returned home.
  • In another attack, in Gana Ropp village, a pastor, Rev. Musa Choji, was killed, as were his wife and son.
  • In Gidin Akwati, the whole community was burned down. Local sources say that some of those displaced are still hiding in the bush, as they haven’t yet been able to find their way to a safe haven.
  • A pastor with the Evangelical Church Winning All (ECWA) denomination, who wanted to remain anonymous for security reasons, said that following an attack on Saturday, his entire village was reduced to ashes, and more than 100 people lost their lives.
The ECWA pastor said more than 50 heavily armed Fulani herdsmen surrounded the village of Nghar, in Gashes district, at around 3:30 a.m. They burned down all the houses, as well as two churches. Only a few people were able to escape.
His wife’s family was decimated. The assailants killed 14 members of her family, including her mother and sister. Others who had come to visit them were also killed. In total, 27 people lost their lives in the same house. They were all burned to death. Only one person—his wife’s younger brother—survived, as he managed to escape through the roof.
World Watch Monitor reports that on the day of the attack in Nghar, only two soldiers and one policeman were in the village, but they reportedly ran for their lives when the herdsmen launched their attack.
 
Attacks were peak of ongoing violence

Reportedly, the violence in the attacked areas has been happening for the last two weeks. Over the weekend, the violence reached a peak. Pastor Steve Kwol, chairman of the Pentecostal Federation of Nigeria for Plateau North, which includes the attacked areas, said that herdsmen were ambushing people going to their farms or traveling on their motorbikes.
Since Thursday, the herdsmen militants had launched “very serious attacks” on the whole communities, he said. Despite the current dusk-to-dawn curfew and the presence of military, the attacks are still ongoing, he says. Two villages—Kwi and Dorowa—were badly damaged on Monday.
In Dorowa, most of the properties were burned down, including four church buildings. The adjoining buildings, such as pastors’ houses, were also destroyed by fire.
In Kwi, a number of buildings, including churches, were also set on fire. The exact number of people killed there is not yet known, but many were displaced and are now living in camps in neighboring villages.


“We’ve been living peacefully with [Fulani herdsmen]” Pastor Kwol said. “Since this crisis started in Plateau in recent months, our people have not killed one Fulani man. Instead, they have been killing our people one by one. We just buried them and carried on.” he said. As a result of the ongoing insecurity, there are places where people can no longer go to farm,” he said, “because when they go, the Fulani will come and take their cows, or attack them.”
“Just two weeks ago, they shot my wife’s young brother. But he survived. He was discharged on Wednesday and had returned home on Thursday, only to get killed in the last attack, on Saturday.”

Learn more about what's happening in Nigeria
 
Nigerian Boko Haram survivor shares story with President Trump 7 things to know about deadly Fulani militant violence 7 things you should know about Boko Haram "We are victims of Boko Haram viole

See also


Orthodox Mission in Tropical Africa (& the Decolonization of Africa)
Nigeria: seeking Christ amid increased dangers...

Nigeria’s modern slave raiders // Boko Haram attacks girls' schools
Boko Haram insurgency 
Boko Haram Using More Children as Suicide Bombers, Unicef Says   
The Orthodox Christian sentiment regarding the persecutions of Christians by Islamists
A Christian perspective on Islam   
From Islam to Christianity: Saints in the Way to the Lihgt   
Paul, the Christian equivalent to Mohammed

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020

Ο άγνωστος διωγμός των χριστιανών στη Νιγηρία


Ο Μπερνάρ-Ανρί Λεβί επισκέφθηκε ο ίδιος τη Νιγηρία, για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τις φρικαλεότητες εναντίον των χριστιανών. GILLES HERTZOG

ΜΠΕΡΝΑΡ-ΑΝΡΙ ΛΕΒΙ*
Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8 Δεκεμβρίου 2019

Πρώτος με ειδοποίησε Νιγηριανός χριστιανός, μέλος της εκκλησίας της Πεντηκοστής. Είναι διευθυντής οργάνωσης, η οποία κηρύττει την προσέγγιση μεταξύ των χριστιανικών και μουσουλμανικών κοινοτήτων, που μοιράζονται τη χώρα. Είναι 36 ετών και επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του για λόγους ασφαλείας, ενώ θυμίζει λίγο τον Μπαράκ Ομπάμα, χάρη στη γοητευτική και «εύκαμπτη» ειρωνεία του. «Γνωρίζετε τους Φουλάνι;» με ρώτησε κατά την πρώτη μας συνάντηση ο συνομιλητής μου, μιλώντας άπταιστα και λίγο τραγουδιστά αγγλικά, όπως συνηθίζει η νιγηριανή ελίτ. 
«Επισήμως είναι ποιμένες της εθνότητας των Πελ, με καταγωγή από την περιοχή του Σαχέλ, οι οποίοι διέφυγαν από την υπερθέρμανση του πλανήτη και κατευθύνθηκαν προς τον νότο με τα κοπάδια τους, αναζητώντας νέα βοσκοτόπια. Στην πραγματικότητα, είναι ισλαμιστές νέου τύπου, με σχέσεις με την οργάνωση Μπόκο Χαράμ. Η έκθεση Global Terrorism Index τους τοποθετεί στην τέταρτη θέση παγκοσμίως των πλέον αιμοσταγών τζιχαντιστών, πίσω από το Ισλαμικό Κράτος, τους Ταλιμπάν και την Μπόκο Χαράμ. Σκοτώνουν δε χριστιανούς με τέτοιο πάθος και σε τέτοια κλίμακα, που ακόμη και οι χριστιανοί της Ανατολής δεν έχουν βιώσει. Αν δεν με πιστεύετε, ελάτε. Σας εξορκίζω, κρίνετε από μόνος σας, ελάτε», λέει ο συνομιλητής μου.
Έχω ακούσει για την Μπόκο Χαράμ, όπως είναι φυσικό. Αυτή η σέχτα φανατικών του θεού, που έχει οχυρωθεί στα βορειοανατολικά της χώρας, στα βουνά και στα δάση της πολιτείας Μπόρνο, μου είναι γνωστή. Δεν γνώριζα, όμως, για τους Φουλάνι και έφυγα έτσι για τη Νιγηρία.
Ταξίδεψα στο Γκοντογκόντο, στην πολιτεία Καντούνα, στο κέντρο της χώρας, όπου κατέγραψα τη μαρτυρία νεαρής και πολύ όμορφης ιεροκήρυκα της εκκλησίας της Πεντηκοστής, της Τζουμάι Βίκτορ. Η Τζουμάι έχει ένα χέρι, αλλά όταν στέκεται λίγο παράμερα, η αναπηρία της δεν φαίνεται. Ήταν 15 Ιουλίου, θυμάται η Τζουμάι. Οι Φουλάνι εισέβαλαν νύχτα στο χωριό της καβάλα σε μοτοσικλέτες με μακριές σέλες, κατάλληλες για τρεις αναβάτες, ουρλιάζοντας «Αλαχού Ακμπάρ». Έκαψαν τα σπίτια. Σκότωσαν τα τέσσερα παιδιά της, μπροστά στα μάτια της. Οταν ήλθε η σειρά της και οι ένοπλοι είδαν ότι είναι έγκυος, άρχισαν να συζητούν: κάποιοι δεν ήθελαν να τη δουν να ξεκοιλιάζεται και αποφάσισαν να της «στερήσουν» ένα χέρι, κόβοντάς το με ματσέτα, όπως στον χασάπη. 
Πρώτα της έκοψαν τα δάχτυλα, μετά το χέρι και έφτασαν μέχρι τον ώμο, ενώ ο τελευταίος της ομάδας παραπονέθηκε ότι δεν του είχε μείνει τίποτα. Διηγήθηκε την ιστορία της πολύ γρήγορα, χωρίς θυμό, κοιτάζοντας αλλού, λες και είχε χάσει το πρόσωπό της, εκτός από το χέρι της. Ο αρχηγός του χωριού της, που μεταφράζει τα λόγια της, δυσκολεύεται να μιλήσει από τους λυγμούς, ενώ μόλις η Τζουμάι σιωπά, ένα δάκρυ κυλάει στο δικό του μάγουλο.
Πήγα στο Αντάν, έδρα της πολιτείας Καγκόρο στα βόρεια, όπου κατέγραψα την ιστορία μιας άλλης γυναίκας, της Λίντια Ντέιβιντ, που επέζησε από άλλη σφαγή. Το πρωινό εκείνο της 15ης Μαρτίου, φήμες κυκλοφόρησαν ότι οι Φουλάνι κινούνταν στα περίχωρα. 
Ο σύζυγός της ετοιμαζόταν να ανεβεί σε κοντινό λόφο, μαζί με άλλους άνδρες για να παρακολουθήσουν τις κινήσεις των ισλαμιστών. Ενώ η Λίντια ετοιμαζόταν για την εκκλησία, ο άνδρας της της είπε να τρέξει να κρυφτεί στην αδελφή της, στο γειτονικό χωριό. Λίγο αφότου έφθασε εκεί, την πρώτη νύχτα, ξύπνησε από τα σφυρίγματα των σκοπών. Αφού πετάχτηκε έξω από το σπίτι, είδε ότι όλα καίγονταν γύρω της. Προσπάθησε να διαφύγει, αλλά ένας Φουλάνι βρέθηκε μπροστά της. Οι τζιχαντιστές ήταν παντού. Μία φωνή της μίλησε στη γλώσσα της. «Από εδώ πρέπει να περάσεις. Ο δρόμος είναι ελεύθερος! Έλα!» είπε η φωνή. Νιώθοντας εμπιστοσύνη στο σωτήρα της, βγήκε από την κρυψώνα της και προχώρησε προς τον άνθρωπο αυτό.


Πυρπολημένο σπίτι χριστιανικής οικογένειας στην πόλη Κάνο. «Θα περιμένουμε, όπως συνήθως, να ολοκληρωθεί η καταστροφή για να συγκινηθούμε;», αναρωτιέται ο Μπερνάρ-Ανρί Λεβί. EPA/ONOME OGHENE


Βασανιστήρια

Ο δήθεν σωτήρας της έκοψε τρία δάχτυλα του δεξιού χεριού, της χάραξε το σβέρκο με τη ματσέτα του και την πυροβόλησε εξ επαφής. Νομίζοντας ότι τη σκότωσε, την περιέλουσε με βενζίνη και άναψε φωτιά. αλλά η Λίντια σώθηκε, σαν από θαύμα και επέστρεψε στο χωριό της. Οι Φουλάνι, όμως, είχαν επιτεθεί εκεί το προηγούμενο βράδυ, για να το ισοπεδώσουν και να σκοτώσουν 72 ανθρώπους, μεταξύ τους και τον σύζυγο της Λίντια.
Είδα στο Ντακού, κοντά στο Τζος, πρωτεύουσα των χριστιανικών περιοχών, σε ένα τοπίο πράσινων κοιλάδων που ενθουσίασαν τους Βρετανούς αποικιοκράτες, λεηλατημένη εκκλησία με τη σκεπή της να έχει καταρρεύσει και από το σταυρό της να έχει απομείνει λίγη στάχτη.
Είδα μία άλλη εκκλησία, άθικτη αυτή τη φορά, στην έξοδο της Τζος, με κορίτσια ντυμένα στα άσπρα που φορούσαν μαντίλες. Ενας άνδρας βγήκε και μου φώναξε να φύγω, λέγοντάς μου ότι δεν έχω καμία δουλειά εκεί. Μιλούσε αγγλικά και στη σύντομη συζήτησή μας πρόλαβε να μου πει ότι είναι Τούρκος, μέλος δικτύου «θρησκευτικής αλληλοβοήθειας», χρηματοδοτούμενο από το Κατάρ με στόχο τη δημιουργία ισλαμικών σχολών «μαντρασά» για τα κορίτσια των Φουλάνι.

Η τακτική τους: νύχτα χτυπούν τα χωριά

Τριγύρισα εκείνη την ημέρα με συνοδεία έμπιστων αστυνομικών και κατόπιν συμβουλής αξιωματούχων της γειτονικής πολιτείας, ολόκληρη ζώνη της κεντρικής Νιγηρίας. Σε αυτήν, οι δρόμοι έχουν καταστραφεί, οι γέφυρες ανατινάχθηκαν, τα σπίτια γκρεμίστηκαν, ενώ ανάμεσα στα ερείπια μπορεί κανείς να διακρίνει ακόμη ίχνη περασμένης ζωής, αλλά και σημάδια αίματος. Τα δένδρα είναι λιγοστά, τα χωράφια έχουν εγκαταλειφθεί και τα καλαμπόκια σαπίζουν στους αγρούς, καθώς δεν υπάρχει καμία –χριστιανική– ψυχή τριγύρω ή ακόμη και εάν υπάρχει είναι πολύ τρομοκρατημένη για να ασχοληθεί με γεωργικές εργασίες. Στον ορίζοντα βλέπω τα κοπάδια των Φουλάνι, που βόσκουν ειρηνικά, αφού οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν. Οταν πλησιάζουμε, ένοπλοι βοσκοί μας κάνουν νόημα να φύγουμε, αρνούμενοι να μιλήσουν.
Ακόμη και ο επίσκοπος του Τζος έπεσε τρεις φορές θύμα ζωοκλοπής. Την τέταρτη, οι Φουλάνι τον έσυραν στο εσωτερικό του σπιτιού του και ετοιμάζονταν να τον εκτελέσουν, όταν αποφάσισαν να του χαρίσουν τη ζωή, αφού είχε πέσει στα γόνατα και είχε αρχίσει να προσεύχεται υψηλόφωνα με κλειστά μάτια. Ο εκκωφαντικός θόρυβος ελικοπτέρου είχε διώξει τους επίδοξους εκτελεστές του. Ολες οι διηγήσεις με κάνουν να πιστεύω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μεθοδική εθνική και θρησκευτική κάθαρση.

 
Λειτουργία στη χριστιανική, καθολική εκκλησία του Αγίου Καρόλου στην πόλη Κάνο. A.P./BEN CURTIS

Οι Φουλάνι φθάνουν συνήθως νύχτα. Είναι ξυπόλυτοι, ενώ αν δεν έχουν μοτοσικλέτες, δεν τους ακούει κανείς να πλησιάζουν τα χωριά. Καμιά φορά, ένας σκύλος μπορεί να αρχίσει να γαβγίζει, ενώ άλλες φορές ο σκοπός του χωριού μπορεί να ηχήσει συναγερμό. Η άφιξή τους συνοδεύεται από ποδοβολητό αλόγων, σύννεφα σκόνης, άγριες φωνές, λες και θέλουν να εμψυχώσουν ο ένας τον άλλο. Πριν προλάβουν οι κάτοικοι να οχυρωθούν, οι Φουλάνι έχουν εισβάλει στα σπίτια, χτυπώντας με τις ματσέτες, αναζητώντας εγκύους, πυρπολώντας, λεηλατώντας, βιάζοντας. Δεν σκοτώνουν απαραίτητα όλους τους κατοίκους. Σε κάποια δεδομένη στιγμή, σταματούν. Απαγγέλλουν ευκαιριακό στίχο από το κοράνι, συγκεντρώνουν τα φοβισμένα ζώα και φεύγουν όπως ήρθαν, πολύ γρήγορα, αφήνοντας τους νεκρούς τριγύρω τους. 
Πρέπει να μείνει κάποιος ζωντανός για να διηγηθεί. Χρειάζονται μάρτυρες για να πιστοποιήσουν ότι οι Φουλάνι είναι ικανοί για όλα και δεν φοβούνται κανέναν, παρά μόνο τον θεό.
Στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Αμπούτζα, 17 ηγέτες της χριστιανικής κοινότητας ήρθαν να με συναντήσουν. Κάποιοι είχαν ταξιδέψει πολλές ημέρες σε ασφυκτικά γεμάτα ταξί ή λεωφορεία. Ορισμένοι καθυστέρησαν, έχοντας να αντιμετωπίσουν μπλόκα στους δρόμους των πολιτειών Γιομπέ και Ανταμάουα, που βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ολοι τους έφθασαν με ένα ή δύο επιζήσαντες των σφαγών. Τα 40 θύματα, άνδρες και γυναίκες, συναισθάνονταν τη σοβαρότητα της στιγμής, ενώ κάποιοι έφεραν μαζί τους ένα στικ USB, μία χειρόγραφη έκθεση και ο τρίτος, ένα ντοσιέ φωτογραφιών με λεζάντες και ημερομηνίες. Τα πειστήρια αυτά θα μου παραδώσουν, σαν να ήταν μηνύματα στον ωκεανό, χωρίς να με γνωρίζουν, ελπίζοντας όμως ότι θα γίνω ο αγγελιαφόρος του πόνου τους. Παραλαμβάνω τις ηχογραφήσεις, διαβάζω τα έγγραφα. Νιώθω να ασφυκτιώ υπό το βάρος των ελπίδων και της αποστολής που μου αναθέτουν.

Οι μαρτυρίες

Παίρνοντας τον λόγο ο ένας μετά τον άλλο, οι επιζήσαντες της κόλασης επιβεβαιώνουν τη μέθοδο δράσης, που περιέγραψε ο επίσκοπος του Τζος. Ολοι τους έχουν απλανές βλέμμα, που μοιάζει να λέει ότι έχουν πεθάνει, παρότι οι άνθρωποι τους αντιμετωπίζουν σαν ζωντανούς. Οι διηγήσεις τους προσθέτουν μία ακόμη πινελιά στο σκηνικό της φρίκης. Οι τεμαχισμένες σοροί γυναικών. Ο μουγγός, από τον οποίο ζητούν να αλλαξοπιστήσει, πριν τον πετσοκόψουν με ματσέτες. Το κοριτσάκι που στραγγάλισαν με την αλυσίδα του Σταυρού του. Κάθε φορά, η κοινοτοπία της φρίκης των πράξεων αυτής της εθνότητας βοσκών, που ανήκουν και αυτοί «στης Γης τους κολασμένους». Να φταίει άραγε, το κάλεσμα για προσευχή των εξτρεμιστών ισλαμιστών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, που πολλαπλασιάζεται κάθε φορά που πυρπολείται ένας χριστιανικός ναός; Ο προαιώνιος ιμπεριαλισμός της εθνότητας των Πελ ή μήπως η φυσική αγριότητα του ανθρώπου, που δεν χάνει ευκαιρία να επανεμφανιστεί με αφορμή τη δεισιδαιμονία;
Συνειδητοποιώ ότι οι Φουλάνι διεξάγουν πραγματικό πόλεμο, ενώ αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για μία διευρυμένη Μπόκο Χαράμ, απομακρυσμένη από την παραδοσιακή της βάση και ριζωμένη πλέον στις γεωργικές κοινότητες της βόρειας Νιγηρίας. Η Μπόκο Χαράμ αυτή έχει διασχίσει τα σύνορα και σπέρνει παντού τον θάνατο. Αμερικανός εθελοντής μου μιλάει για «σχολές εκπαίδευσης» στην πολιτεία Μπόρνο, για εθελοντές Φουλάνι. Ενας άλλος μου λέει ότι στην πολιτεία Μπαουτσί εντοπίστηκαν εκπαιδευτές της Μπόκο Χαράμ, που μάθαιναν στους Φουλάνι τον χειρισμό των όπλων, για να εγκαταλείψουν επιτέλους τις ματσέτες. 
Οι Φουλάνι, όμως, δεν έχουν σύνορα, είναι η Μπόκο Χαράμ, που δεν βρίσκεται πια περιχαρακωμένη σε γεωγραφικά περιορισμένο κρησφύγετο, για να στραφούν εναντίον κάθε άπιστου –χριστιανού ή μουσουλμάνου– στη Νιγηρία και πέρα από αυτή στο Τσαντ, στον Νίγηρα και στο Καμερούν.
Συχνά στα χωριά δυτικά του Τζος, στον δρόμο προς το Καφαντσάν, ζήτησα να δω τον οπλισμό που διαθέτουν οι πολιτοφυλακές των χωριών. Πρόκειται για τόξα και σφεντόνες, για μαχαίρια, ξύλα, πέτρες και ακόντια, δερμάτινα καμτσίκια. Οι κάτοικοι πρέπει στο μεταξύ να κρύβουν ακόμη και τον πρωτόγονο αυτό οπλισμό! Οταν ο στρατός καταφθάνει μετά τις επιθέσεις, οι στρατιώτες λένε στους κατοίκους ότι τα όπλα είναι παράνομα και κατάσχονται.

«Θάψτε τους χωρίς πλάκες και σταυρούς»

Σε πολλές περιπτώσεις υπήρχαν φυλάκια του στρατού σε μικρή απόσταση. Οι στρατιώτες, όμως, δεν βοήθησαν τους κατοίκους, ή ήρθαν μετά τη μάχη, ή προσποιήθηκαν ότι δεν έλαβαν εγκαίρως τα μηνύματα SMS που τους καλούσαν σε βοήθεια, ή ότι είχαν διαταγές να μην κινηθούν. «Πώς αλλιώς θα γινόταν;» είπε εξοργισμένος ο οδηγός μας καθώς η αυτοκινητοπομπή μας αναχωρούσε με κατεύθυνση το Ντάκου και την καμένη του εκκλησία. Ο στρατός είναι συνένοχος με τους Φουλάνι. Πηγαίνουν χέρι χέρι. Πριν από λίγα χρόνια, μετά μια επίθεση στο Μπιέι είχαν βρει έως και στρατιωτική στολή και ταυτότητα σε ένα θάμνο.
«Και πώς να εκπλαγούμε;» υπερθεμάτισε ο Νταλιόπ Σαλομόν Μουαντιρί, ένας από τους λίγους δικηγόρους της περιοχής που υπερασπίζονται τα θύματα. Οι αξιωματικοί στο γενικό επιτελείο των νιγηριανών ενόπλων δυνάμεων είναι Φουλάνι. Ο πυρήνας της κυβέρνησης καταλαμβάνεται από Φουλάνι. Και ο πρόεδρος Μπουχάρι –αυτό το αφρικανικό μείγμα Ερντογάν και Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, που αντέχει χάρη στη στήριξη της Αγκυρας, του Κατάρ και των Κινέζων– είναι και αυτός Φουλάνι.
Αυτή η συνενοχή επιβεβαιώνεται στην επαρχία Ριγιόμ, όπου δολοφονήθηκαν τέσσερις εκτοπισμένοι καθώς επέστρεφαν στα σπίτια τους. 
Οι χωρικοί γνωρίζουν τους δράστες. Η αστυνομία τούς έχει ταυτοποιήσει. Όλος ο κόσμος ξέρει ότι μετά την επίθεση βρήκαν καταφύγιο στο χωριό Φας, δύο χιλιόμετρα πιο πέρα. Αλλά τελούν υπό την προστασία του Αρντός, του τοπικού εμίρη των Φουλάνι, έτσι δεν συνελήφθη κανείς.
Επιβεβαιώνεται και στην επαρχία Μπάσα, όπως μας λέει ο Σαντέι Αμπντού. Αυτή τη φορά, ο στρατός ήρθε για να προειδοποιήσει ότι υπήρχε κίνδυνος. Έδωσαν στα γυναικόπαιδα εντολή να μπουν στο σχολείο και όταν το έκαναν, ένας απ’ αυτούς πυροβόλησε στον αέρα, σαν να δίνει σήμα. Από μακριά ακούστηκε άλλη ριπή, σαν απάντηση. Λίγα λεπτά αργότερα, αφού οι στρατιώτες είχαν φύγει για να εντοπίσουν, όπως είπαν, τους επιτιθέμενους, αυτοί εμφανίστηκαν, πήγαν κατευθείαν στην τάξη, άνοιξαν πυρ και σκότωσαν τους πάντες.

 
Διαμαρτυρία κατοίκων κατά τη μαζική κηδεία θυμάτων των Φουλάνι στην πόλη Μακούρντι. A.P.

Πήγα και στο Κβι, πιο νότια, στον τάφο τριών νέων. Το δράμα εκτυλίχθηκε την 20ή Απριλίου, όταν μια ομάδα χωρικών απέκρουσε με ξύλα επίθεση των Φουλάνι. Αντί να κυνηγήσει τους δράστες, η αστυνομία συνέλαβε τους τρεις αυτούς νέους, μαζί με δεκατέσσερις γείτονές τους με την κατηγορία της «άσκησης βίας εις βάρος ατόμων άλλης κοινότητας».
Οι δεκατέσσερις επανεμφανίστηκαν αρκετά σύντομα, με σημάδια από τα βασανιστήρια της αστυνομίας. Αλλά οι τρεις ήταν άφαντοι.
Λίγες ημέρες πριν φθάσω, το χωριό έμαθε την αλήθεια. Τους τρεις τούς χώρισαν από τους υπόλοιπους, τους σκότωσαν και έδωσαν τις σορούς τους στο νοσοκομείο ΕCWA της Τζος. Επί εβδομάδες, οι φοιτητές της ιατρικής έκαναν μαθήματα ανατομίας στα διαμελισμένα πτώματά τους, που φυλάσσονταν στη φορμόλη και στον πάγο. «Κάντε τους ό,τι θέλετε», είπε ο υπεύθυνος της αστυνομίας όταν παρέδωσε στους συγχωριανούς τους ό,τι είχε απομείνει από τις τρεις σορούς. «Θάψτε τους χωρίς πλάκες και σταυρούς, το απαγορεύει ο Αρντός».

Ο πλανόδιος με τα πορτρέτα Ερντογάν και Λάντεν 

Είδα κι εγώ Φουλάνι. Την πρώτη φορά κατά τύχη. Ημουν μόνος με τον Ζιλ Ερτσόγκ και ένα διερμηνέα, χωρίς φρουρά, στο Τογιότα που μας πήγαινε στο Γκοντονγκόντο. Φθάσαμε σε μια κατεστραμμένη γέφυρα και αναγκαστήκαμε να περάσουμε το ποτάμι με τα πόδια. Ανεβαίνοντας την πλαγιά, πέσαμε σε μπλόκο, που αποτελείτο από ένα τεντωμένο σχοινί και ένα υπόστεγο στο οποίο λαγοκοιμούνταν δύο ένοπλοι. «Δεν περνάτε, εδώ είναι η γη των Φουλάνι, ιερή γη του βασιλιά μας Ουσμάν νταν Φοντιό – λευκοί απαγορεύονται». 
Αυτή η ανάμνηση του Φοντιό, που με τις κατακτήσεις του, πριν από δύο αιώνες, ίδρυσε το χαλιφάτο του Σοκότο στη γη των Πελ και των Χάουσα, νόμιζα ότι είχε επιβιώσει μόνο στον Βορρά της χώρας. Προφανώς όχι, γιατί βρισκόμασταν πολλές εκατοντάδες χιλιόμετρα νοτιότερα. Αυτό το όνειρο της ανασύστασης ενός ισλαμικού κράτους πάνω στα πτώματα ανιμιστών, χριστιανών και μουσουλμάνων που αντιστέκονται στη ριζοσπαστικοποίηση έχει απήχηση μέχρι εδώ.
Τη δεύτερη φορά, ήταν στις παρυφές της Αμπούτζα. Ταξιδεύοντας με το αυτοκίνητο, φθάσαμε σε ένα χωριό που δεν έμοιαζε σε τίποτα με αυτά που είχαμε δει στις περιοχές των χριστιανών. «Τι κάνετε εδώ;» μας λέει ένας έφηβος που εμφανίστηκε από το πουθενά φορώντας μπλουζάκι με αγκυλωτό σταυρό, ενώ εμείς παριστάνουμε ότι ενδιαφερόμαστε για τις καλλιέργειες κόκκινου πιπεριού. «Επωφελείστε επειδή είναι Παρασκευή και είμαστε στο τζαμί για να κατασκοπεύσετε τις γυναίκες μας; Αυτό απαγορεύεται από το Κοράνι». 
Του λέω ότι ο αγκυλωτός σταυρός είναι και αυτός αντίθετος με τη διδασκαλία του Κορανίου. Νιώθει για λίγο ντροπή και εν συνεχεία αρχίζει μια διάλεξη για το πώς «με την εξαίρεση των κακών ψυχών», που «μισούν τους μουσουλμάνους», κατά τα άλλα «όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια».
Μια άλλη φορά, στο Λάγος στο νότιο άκρο της χώρας, άρχισα να αναζητώ Φουλάνι πρόθυμους να μιλήσουν. Πήγα στην άκρη της τελευταίας γειτονιάς, σε ένα μέρος στο οποίο φθάνεις ύστερα από ώρες περπάτημα ή από ώρες αναμονής στα γιγάντια μποτιλιαρίσματα που παραλύουν την πόλη, τα λεγόμενα «go-slow». Είμαι με τρεις νέους χριστιανούς αγγλικανούς, που γλίτωσαν από μια σφαγή στα κεντρικά της χώρας και ζουν σε στρατόπεδο εκτοπισμένων. 
Παριστάνουν ότι ήρθαν να αγοράσουν ένα ζωντανό για μια οικογενειακή γιορτή και ενώ παζαρεύουν ένα κριάρι με λευκά κέρατα εγώ μιλάω με μια ομάδα Φουλάνι που κατάγονταν από την επαρχία Τζιγκάουα, στα σύνορα με τον Νίγηρα.
Δεν κατάλαβα πολλά για το πώς έφθασαν ώς το Λάγος, αλλά ήταν εύκολο να εκφράσουν τη χαρά που ένιωθαν επειδή βρίσκονταν στην πόλη και μπορούσαν, όπως τους είπε ο εμίρης τους, «να βουτήξουν το Κοράνι στη θάλασσα». «Υπάρχουν υπερβολικά πολλοί χριστιανοί στο Λάγος» διαμαρτύρεται ο Αμπντάλα με ύφος ελαφρώς απειλητικό. «Οι χριστιανοί είναι σκύλοι, γιοι σκύλων. Λέτε χριστιανοί, αλλά εμείς λέμε προδότες γιατί πήραν τη θρησκεία των λευκών. Εδώ δεν έχει χώρο για μιαρούς φίλους των λευκών». Γύρω του, οι βοσκοί και ο πλανόδιος που έρχεται να μου πουλήσει πορτρέτα του Ερντογάν και του Μπιν Λάντεν, θεωρούν ότι οι χριστιανοί στο τέλος θα φύγουν και η Νιγηρία, αν θέλει ο Θεός, θα ελευθερωθεί. 

Το συμπέρασμα

Επειτα από όλα αυτά μπορούμε ακόμη να αποδώσουμε τη βία στους προαιώνιους πολέμους μεταξύ διαφορετικών φυλετικών ομάδων; Φαντάζομαι σίγουρα ότι θα υπήρξαν, ως απάντηση, βιαιότητες εναντίον των φυλών Πελ και Χάουσα. Ομως στο τέλος του ταξιδιού μου στη Νιγηρία, έχω τη φρικτή αίσθηση ότι γύρισα στο 2007, όταν οι απεσταλμένοι του Χαρτούμ έσπερναν τον θάνατο στο Νταρφούρ, ή πριν απ’ αυτό, στο νότιο Σουδάν, όταν ο θάνατος του Τζον Γκαράγκ δεν είχε πυροδοτήσει ακόμη ολοκληρωτικό πόλεμο των ισλαμιστών απέναντι στους χριστιανούς. 
Ή ακόμη νωρίτερα στη Ρουάντα, εκείνες τις ημέρες της άνοιξης του 1994, που κανένας δεν ήθελε να πιστέψει ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η τρίτη γενοκτονία του 20ού αιώνα. 
Θα αφήσουμε την Ιστορία να επαναληφθεί στη Νιγηρία; Θα περιμένουμε, όπως συνήθως, να ολοκληρωθεί η καταστροφή για να συγκινηθούμε; Θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια την ώρα που η ισλαμιστική διεθνής (υπό περιορισμό στην Ασία, σε αναδίπλωση στην Ευρώπη, ηττημένη στη Συρία και στο Ιράκ) ανοίγει ένα νέο μέτωπο στην απέραντη αυτή γη, στην οποία συνυπάρχουν εδώ και αιώνες τα τέκνα του Αβραάμ; Αυτό είναι το διακύβευμα του ταξιδιού στην καρδιά του νιγηριανού ζόφου. Αυτό είναι το νόημα της έκκλησης «SOS Χριστιανοί της Νιγηρίας», που απευθύνω σήμερα στον κόσμο. 

* Ο κ. Μπερνάρ-Ανρί Λεβί είναι Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος.


Πάνω από 6.000 Νιγηριανοί χριστιανοί νεκροί

Εκκλησία online
 
Εκκλησιαστικοί ηγέτες στη Νιγηρία δηλώνουν ότι οι χριστιανοί αντιμετωπίζουν «καθαρή γενοκτονία» καθώς 6.000 άνθρωποι, κυρίως γυναίκες και παιδιά, έχουν δολοφονηθεί από ριζοσπάστες από τον Ιανουάριο [2020].
«Αυτό που συμβαίνει στην πολιτεία Plateau και σε άλλα μέρη στη Νιγηρία είναι καθαρή γενοκτονία και πρέπει να σταματήσει αμέσως», δήλωσε ο Χριστιανικός Σύλλογος της Νιγηρίας και οι ηγέτες των θρησκευτικών εκκλησιών στο Plateau State.
«Πάνω από 6.000 άτομα, κυρίως παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένοι, έχουν σκοτωθεί σε νυχτερινές επιδρομές από ένοπλους Fulani», συμπληρώνουν. Με δελτίο τύπου μάλιστα υποστηρίζουν ότι η διεθνής κοινότητα και τα Ηνωμένα Έθνη οφείλουν να παρέμβουν προτού το φαινόμενο εξαπλωθεί και σε άλλες χώρες.
Παρόλο που ορισμένα διεθνή μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να χαρακτηρίσουν τις δολοφονίες ως εμφύλια σύγκρουση μεταξύ κοινοτικών ομάδων, οι ηγέτες των εκκλησιών, μαζί με μεγάλες ομάδες ελέγχου των διωγμών όπως η Open Doors USA και η International Christian Concern υποστηρίζουν ότι οι Χριστιανοί αποτελούν σκόπιμο στόχο.
Αξιοσημείωτο είναι ότι πρόσφατα το εν λόγω ζήτημα κοινοποίησε και το ελληνορθόδοξο πατριαρχείο Αλεξανδρείας, με σκοπό να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη.

Τετάρτη 5 Ιουνίου 2019

7 Things You Should Know About Boko Haram



June 4, 2019 by Christopher Summers in ,  
Open Doors USA

The infamous terrorist group in sub-Saharan Africa recently went door-to-door killing Christians—so who are they, and what do they want?
Boko Haram has long been one of the most infamous terrorist groups in the world. Founded in 2002, the group exploded on the scene in 2009 during a failed uprising in northern Nigeria.
Since then, they’ve continued a run of terror, most infamously in 2014 when they kidnapped more than 200 female students from a school in Chibok, Nigeria, leading to the worldwide #BringBackOurGirls campaign.
Most recently, they killed 25 Christians in a door-to-door murder spree. Independent estimates have found that nearly 35,000 people have been killed in conflicts with Boko Haram since 2011. Their run of death, sexual violence and destruction has lasted for a decade.
And yet, it can be hard to know who or what Boko Haram is, or what they want. Here are seven things you should know about Boko Haram—keep them in mind when you pray for your brothers and sisters facing the reality of attacks from Boko Haram on a daily basis.

Their goal is an Islamic state, governed by their version of Islam. 

Boko Haram’s ultimate goal is to set up an Islamic state in Nigeria. However, the group has not affiliated with ISIS, which invaded the Middle East.
Boko Haram, officially known as Jama’atu Ahlis Sunna Lidda’awati wal-Jihad (or, since 2016, Wilāyat Gharb Ifrīqīyyah), is an Islamic terrorist group that has killed thousands. But what do they want?
The BBC’s translation of their official name suggests their ultimate goal: “People of the Sunnah (the practice and examples of the Prophet Mohammad’s life) for Preaching and Jihad Group.” In short, they view themselves as the ultimate expression of Islam, carrying out the true preaching and mission of the Muslim faith, which in their extremist view means fighting a holy war. Even the name “Boko Haram” roughly means “Western education is forbidden.” They believe anything outside of their radical interpretation of Islam is meant to be fought against and is not to be accepted. To do this, their ultimate aim is to set up an Islamic state in northern Nigeria.

Despite the claims of Nigeria’s leaders, Boko Haram is not defeated. 

Since Nigeria President Buhari declared the defeat of Boko Haram, more than 1,300 people have died in attacks.
In early 2018, President Muhammad Buhari, the current leader of Nigeria, declared that Boko Haram had been defeated. Since that statement, more than 1,300 people have died at the hands of Boko Haram. In late 2018, in the run-up to the Nigerian presidential election, Boko Haram attacked multiple villages in Northeast Nigeria, again showing they are not defeated but are in fact still a powerful force of terror for Nigerians.

Boko Haram Attacks Christians… 

Boko Haram recently went door-to-door in a killing spree that claimed the lives of 25 Christians.
Boko Haram specifically targets Christians; the group seems to think Christianity is tied to the West, the non-religious government of Nigeria or other ethnic groups they oppose. Boko Haram frequently targets churches and often attacks villages where Christians are the majority religious group. To Boko Haram, Christians are outsiders to be killed.

…but not only Christians 

Boko Haram also attacks mosques like this one outside Bauchi in Nigeria.
Boko Haram targets anyone who doesn’t share their narrow view of Islam. That means they often also target more moderate Muslims or Muslims who don’t come from the same school of radical, hardline preaching that Boko Haram claims. One report notes “despite Boko Haram’s murderous hostility to Christians, most of its victims have always been Muslim, not least because the insurgency takes place in a predominantly Muslim part of the country.” Boko Haram targets those it deems to not be “real” Muslims, so they have attacked mosques and Muslim civilians in Nigeria, as well.

The group has split into two factions, one of which has pledged allegiance to ISIS.
 
Leah Sharibu was kidnapped, along with more than 100 other girls in a Dapchi finishing school, by Boko Haram splinter group ISWAP.
Boko Haram’s continued targeting of Muslims is one reason that it split into factions in 2016. In 2015, the leader of Boko Haram had pledged allegiance to ISIS, the group that was in the process of brutally destroying ancient Christian communities in Iraq and Syria. But ISIS demanded Boko Haram stop targeting Muslims and Muslim targets. The leader of Boko Haram refused, so ISIS appointed a new leader. Now, there are two rival groups, one claiming allegiance to ISIS (now known as ISWAP, or the Islamic State’s Western Africa Province) and one still primarily known as Boko Haram that continues to attack mosques and Muslim civilians. Both share a hatred for Christians.

Their victims are in countries besides Nigeria.
Thousands have been forced to flee their homes to refugee camps due to the Boko Haram insurgency and its expansion beyond Nigeria.
Because Boko Haram is not in a specific geographic area, their attacks have ranged beyond Nigeria. They have also conducted terrorist attacks in Niger, Chad and Cameroon, which has resulted in dramatic refugee and humanitarian crises. They are even regarded as “slave raiders” who target women in raids for “wives” in the areas around Lake Chad, which borders Chad, Niger, Cameroon and Nigeria.

The impact of Boko Haram on the Christian community in Nigeria is staggering. 

The situation for Christians in Nigeria is dire, says northern Nigeria Pastor Rev. Dogo. “Christians go to sleep at night no knowing whether they’ll wake up the following day still alive.”
In just a small sample of the damage inflicted on the Christian community, a single geographic area has seen 5,000 Catholic Christians killed and 100,000 Catholic Christians displaced. The infamous Chibok kidnappings took place in Chibok, a largely Christian community—some 112 girls remain missing even five years later.
In the 2019 World Watch List reporting period, there were more than 3,700 Christians killed in Nigeria. While not all of those deaths are due to Boko Haram, the group still accounts for many deaths in northern Nigeria. And perhaps most devastating, it leads to a constant, gnawing fear for many Christians, uncertain if they will face attacks from Boko Haram at any point.

Top photo: Boko Haram fighters speak in an unidentified place. (AP Photo/Boko Haram, File).

See also

Nigeria’s modern slave raiders // Boko Haram attacks girls' schools
Boko Haram insurgency 
Boko Haram Using More Children as Suicide Bombers, Unicef Says   
People for sale - Exposing migrant slave auctions in Libya!!!
Traditionalist View on Sex Slavery in Islam

 
About the Orthodox Church in Nigeria, Cameroon, Niger and  
Nigeria: seeking Christ amid increased dangers...
The Orthodox Christian sentiment regarding the persecutions of Christians by Islamists
A Christian perspective on Islam   

From Islam to Christianity: Saints in the Way to the Lihgt   
Paul, the Christian equivalent to Mohammed
 

Κυριακή 4 Μαρτίου 2018

Nigeria’s modern slave raiders // Boko Haram attacks girls' schools


The jihadists gained worldwide notoriety in April 2014 when they abducted 276 girls from their school in Chibok, in neighbouring Borno state (from here)

The Globe and Mail

Scott MacEachern is a professor of anthropology at Bowdoin College and author of the newly published Searching for Boko Haram: A History of Violence in Central Africa (Oxford University Press, 2018).

More than 100 teenage girls were seized by Boko Haram last week in Dapchi in Nigeria, a crime that echoes the notorious kidnapping of 276 young women in Chibok in April, 2014. There are some differences, especially in the fact that the girls taken at Dapchi are Muslim, while the Chibok girls were mostly Christian. But the parallels are more striking: an assault on a girls' school, confusion about whether the attackers were soldiers, changing stories by Nigerian government officials. How can we understand Boko Haram's targeting of girls' schools in these attacks?
Boko Haram, a brutal Islamist insurgency, kills people all over the region, in Nigeria but also in Cameroon, Niger and Chad. They kill men and women, young and old, Muslims and Christians, soldiers and civilians. However, they frequently target young women for abduction rather than murder. The young women who are kidnapped are "married" to Boko Haram insurgents, if we can use that term to describe this kind of sexual enslavement. "Marriage" involves forced conversion to Islam for Christians – and also, to some degree, for Muslim women, since Boko Haram describes Muslims who are not members of the group as "idol-worshippers."
In effect, Boko Haram leaders parcel out captured women to their footsoldiers through "marriage" as rewards for their support. This parallels the actions of slave-raiders in the region a century ago, who targeted young women and then similarly distributed them to their followers. Abubakar Shekau, the leader of Boko Haram, even threatened in a video to "sell [the Chibok girls] in the marketplace." It is no wonder that local people often identify Boko Haram as slave raiders.
However, other women have different stories. Given this horrific history of forced abduction and sexual enslavement, the notion that some women marry Boko Haram members willingly and support the insurgency might seem astonishing. Hilary Matfess details their accounts in her remarkable book Women and the War on Boko Haram: Women who voluntarily marry into Boko Haram describe their husbands as well-off, and describe generous allowances and presents. New brides receive their dowry payments from their husbands, instead of having them passed on to their parents.

 

Boko Haram are led by Abubakar Shekau and have been fighting the government since 2009 (from here)
 
Perhaps most importantly, Boko Haram wives are expected to remain in purdah, seclusion from public contact, where they occupy themselves with household duties and child care. This frees them from the back-breaking labour of agricultural work and the fetching of firewood and water that occupies most women in rural northeast Nigeria. In fact, Boko Haram camps often do not engage in farming; instead, they raid neighbouring communities for food.
Purdah has historical roots in the Lake Chad Basin. In the 19th century and earlier, upper-class Muslim women in purdah were also excluded from agricultural labour, with their place in the fields taken by their husband's slaves. Today, women who have been kidnapped by Boko Haram are frequently forced to do menial labour, and those who are forcibly "married" to Boko Haram followers often do not have the same high status as those who join Boko Haram willingly. The historic distinction between upper-class "free" Muslim women and "enslaved" women undertaking physical labour is being reproduced by Boko Haram today, and it is the young women kidnapped by the terrorists who play the latter role.
This does not mean that Boko Haram simply duplicates social roles that existed a century or more ago.
For one thing, Boko Haram attacks girls' schools. They attack such places because young women can be found there, but they also attack Western systems of education, which Boko Haram describes as deceitful and useless. This doesn't consider the other ways in which women and girls are involved in the insurgency, most terribly as suicide bombers. We do not as yet understand the manipulation that leads women, as well as girls as young as seven or eight years old, to blow themselves up at security checkpoints or in mosques or markets. They must be seen as victims, not perpetrators, of these atrocities.
Rather, the similarities between women's experiences in the past and with Boko Haram today illustrate important social continuities in the Lake Chad Basin: patriarchal gender roles; agriculture and home life that depends upon the constant labour of women; and a continuing, brutal distinction between rich and poor.
Some young women navigate these savage inequalities by becoming willing members of Boko Haram, and sometimes its strongest adherents. Others, such as the teenage girls from Dapchi and Chibok, find themselves caught up unwillingly in these systems of terror.
We do not know if the Nigerian government's response to the Dapchi kidnappings will be more effective than was the case at Chibok. We must hope so: Many of the girls taken at Chibok in 2014 have not yet been returned to their families.
In the long run, only systemic change in economic and social systems – investment in education and job creation, civic engagement – will improve the lot of young people in northern Nigeria and make such terrorist movements less likely in future. 

More on this story