«Νόμιμα» προϊόντα δουλείας & ναρκωτικά…

 

ΕΥΧΗ

Αυτό το άρθρο δεν πρόκειται να αναφερθεί στο ερώτημα μήπως θα έπρεπε να απαγορευτεί η κυκλοφορία των τσιγάρων… Θα θέσουμε βέβαια το ερώτημα μήπως θα έπρεπε να κλείσουν εντελώς τα καζίνο και οι χαρτοπαιχτικές λέσχες, που αποτελούν σαφέστατα χώρους εξάρτησης ανθρώπων και απώλειας όχι μόνο περιουσιών, αλλά και οικογενειακών σχέσεων, ευτυχίας και, σε πολλές περιπτώσεις, της ίδιας της ζωής. Οι χώροι αυτοί λειτουργούν νόμιμα για φορολογικούς λόγους – είναι σαφές αυτό – καθώς και για την εξυπηρέτηση οικονομικών κύκλων μεγάλης δύναμης, σ’ ένα κράτος εντελώς αδιάφορο για τον άνθρωπο και δέσμιο με θρησκευτική προσήλωση στην ιδεολογία της απληστίας.

Κυρίως όμως επιθυμούμε ν’ αναφερθούμε σε θέματα λιγότερο συζητημένα. Και τούτα είναι κατά βάσιν τα προϊόντα δουλείας που χρησιμοποιούμε καθημερινά και οι εξαρτησιογόνες συσκευές που έχουν κατακλύσει τη ζωή μας και βρίσκονται ακόμη και στα χέρια «νηπίων και θηλαζόντων».

Τα προϊόντα δουλείας που εννοούμε είναι κυρίως δύο: το κοβάλτιο, για τις μπαταρίες των κινητών τηλεφώνων, και το κακάο με όλα τα προϊόντα που το περιέχουν.

Οι σκλάβοι του κοβαλτίου

Αναζητώντας στο διαδίκτυο τη φράση «Οι σκλάβοι του κοβαλτίου» θα συναντήσουμε άφθονα άρθρα που διεκτραγωδούν το φλέγον αυτό ζήτημα.

Από εδώ, όπου δημοσιεύεται και σχετικό βίντεο, διαβάζουμε τα παρακάτω:

Οι συνθήκες εργασίας ανήλικων παιδιών σε πολλές χώρες του κόσμου είναι σοκαριστικές και αρκετές φορές φτάνουν στα μάτια της Δύσης, που συνήθως καταναλώνει τα αγαθά, φωτογραφίες και πλάνα από την εκμετάλλευση και τις άθλιες συνθήκες που βιώνουν οι ανήλικοι εργάτες.

Η κάμερα του δικτύου Sky News μπήκε μέσα στα «ορυχεία του τρόμου» στο Κονγκό και οι εικόνες που κατέγραψε είναι αρκετά σκληρές. Επτάχρονα παιδιά δουλεύουν ως σκλάβοι, υπό την απειλή βίας, στην εξόρυξη κοβαλτίου, ενός ορυκτού που χρησιμοποιείται στην παραγωγή κινητών τηλεφώνων.

Η κάμερα καταγράφει ένα παιδί πολύ μικρό σε ηλικία, το οποίο πονάει και υποφέρει, αλλά σπεύδει να κάνει αυτό που πρέπει, γιατί διαφορετικά θα δεχτεί τις συνέπειες που θα είναι αρκετά σκληρές.

Το Κονγκό θεωρείται ο μεγαλύτερος προμηθευτής του κοβαλτίου με ποσοστό που ξεπερνά το 60% της παγκόσμιας παραγωγής. Το πολύτιμο αυτό ορυκτό είναι ένα συστατικό που χρησιμοποιεί η Apple για την κατασκευή των iPhone και iPad, το οποίο προμηθεύεται για λογαριασμό της η κινέζικη εταιρία Huayou. Το κοβάλτιο είναι άκρως απαραίτητο για τη λειτουργία των μπαταριών λιθίου που χρησιμοποιούνται στα κινητά, αλλά και στους υπολογιστές.

Η Apple, μετά τη δημοσιοποίηση των εικόνων, δήλωσε πως «σταματούμε να προμηθευόμαστε κοβάλτιο από το Κονγκό». «Η νέα πολιτική θα ισχύσει έως ότου η αλυσίδα προμηθευτών του κοβαλτίου παρουσιάσει τους απαραίτητους κανόνες προστασίας για τους εργάτες και αποδείξει πως δεν χρησιμοποιούνται παιδιά στις εξορύξεις», ανέφερε ο τεχνολογικός κολοσσός.

Ενδεικτικά πρέπει να αναφερθεί πως στα ορυχεία του τρόμου εργάζονται παιδιά ακόμα και 4 ετών για 12 ώρες τη μέρα έναντι ποσού που ισοδυναμεί με 0,10 σεντς του ευρώ.

Αν όντως η εταιρία Apple είναι συνεπής στη δήλωσή της, η ίδια το ξέρει. Ούτως ή άλλως οι συσκευές αυτές δεν προορίζονται για την «εξυπηρέτηση» των ανθρώπων, αλλά είναι σχεδιασμένες έτσι, ώστε να προκαλούν συμπεριφορά εξάρτησης, με στόχο την αύξηση του οικονομικού κέρδους των εταιριών που τα κατασκευάζουν.

Οι σκλάβοι της σοκολάτας

Ας αναζητήσουμε τώρα στοιχεία με την ένδειξη «οι σκλάβοι της σοκολάτας»… Οι ανακαλύψεις θα είναι φρικτές. Δυστυχώς, υπάρχουν στις οικονομικά ανεπτυγμένες δικές μας χώρες άνθρωποι εξαρτημένοι από την κατανάλωση σοκολάτας και αυτό ιδίως συμβαίνει στα παιδιά. Θα τολμούσα να πω ότι η σοκολάτα είναι το ναρκωτικό των μικρών παιδιών – είναι σκληρό να στερήσεις από ένα παιδί την κατανάλωση σοκολάτας, στην οποία όλα ή σχεδόν όλα τα παιδιά των δικών μας κοινωνιών είναι κυριολεκτικά εθισμένα, παρότι αυτό πιθανώς σημαίνει ότι ποτέ δεν θα μάθει να τρώει φρούτα (μόνο χυμούς, πάλι αμφίβολης ποιότητας) και παρότι αυτή η σοκολάτα είναι προϊόν εκμετάλλευσης, δουλείας και βασανισμού άλλων παιδιών! Μια αναζήτηση του θέματος «Εξάρτηση από τη σοκολάτα» είναι πάρα πολύ διαφωτιστική.

Εδώ διαβάζουμε τα παρακάτω:

Η UNICEF υπολογίζει ότι περίπου μισό εκατομμύριο παιδιά εργάζονται σε φυτείες κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού, που από τη δεκαετία του ’70 διατηρεί την παγκόσμια πρωτιά στις εξαγωγές κακάο.

Οι ηλικίες των εργατών κυμαίνονται από 5 μέχρι 16 και προέρχονται ως επί το πλείστον απ’ τις φτωχότερες χώρες της ηπείρου, όπως είναι η Μπουργκίνα Φάσο και το Μάλι. Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρουν σάκους που έχουν πολλαπλάσιο μέγεθος και βάρος απ’ τα ίδια. Αν καθυστερήσουν στη μεταφορά των σάκων, τιμωρούνται, συνήθως με μαστίγωμα.

Παιδιά κάτω των 10 ετών χειρίζονται τεράστια μαχαίρια, με τα οποία σπάνε το σκληρό κέλυφος που φιλοξενεί τους πολύτιμους καρπούς. Δεν υπάρχει ούτε ένα παιδί χωρίς σημάδια στο σώμα του, από τραυματισμούς με τα μαχαίρια. Μερικά έχουν χάσει ακόμα και τα χέρια τους, εξαιτίας μίας και μόνο κακώς υπολογισμένης κίνησης. Όταν μάθουν να χρησιμοποιούν τα θανατηφόρα εργαλεία της “δουλειάς” τους, έχουν να αντιμετωπίσουν άλλους κινδύνους. Καθημερινά, χρησιμοποιούν τοξικές ουσίες για να ραντίσουν τις φυτείες, χωρίς ίχνος προστασίας....

Τα παιδιά-δούλοι ονειρεύονται μόνο να αποδράσουν

Όταν τελειώνει η δουλειά της ημέρας, πολλές ώρες αφότου έχει πέσει το σκοτάδι, τα παιδιά τρώνε το φαγητό που τους αναλογεί: καλαμπόκι και μπανάνες. Είναι τα φθηνότερα τρόφιμα που κυκλοφορούν και σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες παιδιών σε ανάπτυξη.

Το βράδυ κοιμούνται πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Τα ξημερώματα αρχίζουν πάλι τη δουλειά. Όσα παιδιά επιχείρησαν να αποδράσουν και πιάστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα. Έχουν γίνει ελάχιστες ενέργειες για την καταπολέμηση της σύγχρονης παιδικής δουλείας. Δημιουργήθηκε ένα τυπικό πρωτόκολλο, που αν και ζητά την κατάργηση της παιδικής εργασίας, δεν επέβαλε καμία νομική μεταρρύθμιση. Η Ακτή Ελεφαντοστού είναι ο βασικός παραγωγός κακάο για γίγαντες όπως η Cadbury, η Hershey’s κι η Nestle. Συνεργάζονται πολύ διστακτικά με τις έρευνες της UNICEF, αρνούνται να αποκαλύψουν από που παίρνουν το κακάο τους. Απαγόρευσαν να υπάρχει ταμπέλα στα προϊόντα που θα ξεχώριζε αυτά που είχαν παραχθεί νόμιμα από αυτά που βασίζονταν σε παιδική εργασία, γιατί φοβήθηκαν ότι θα ξεκινούσε ένα γενικό μποϊκοτάζ προς όλα τα προϊόντα κακάο....

"Ν":  δείτε επίσης Cocoa child slavery και Slavery today.

Μια ολόκληρη εξαρτημένη γενιά

Τέλος, ας επισημάνουμε ότι ολόκληρη η γενιά των σημερινών εφήβων και παιδιών (και πάμπολλοι ενήλικες φυσικά) βρίσκονται σε κατάσταση κανονικής εξάρτησης από τα «έξυπνα τηλέφωνα» που έχουν στην τσέπη τους, τα οποία στην πραγματικότητα δεν είναι τηλέφωνα αλλά ηλεκτρονικοί υπολογιστές τσέπης. Ας αναζητήσουμε στο διαδίκτυο το άρθρο της Κατερίνας Ράιλυ «Τα Εξαρτημένα Παιδιά του 21ου Αιώνα – Η γενιά που δεν έμαθε ποτέ πώς να ζει», το οποίο μπορεί ο ενδιαφερόμενος να διαβάσει εδώ.

Επίσης το διαφωτιστικό άρθρο του Γιώργου Κουλουρά «Εθισμός στο διαδίκτυο» (εδώ).

Η απάντηση εδώ είναι ότι, κατά τη γνώμη μας, το διαδίκτυο και οι «έξυπνες συσκευές» θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ακριβώς όπως τα ναρκωτικά. Να απαγορεύονται αυστηρά για τα παιδιά. Ακόμη και για σχολικές εργασίες, θα έπρεπε να προτιμάται μια έρευνα στη βιβλιοθήκη. Ειλικρινά, για να μην πω ότι απολύτως τίποτε δεν προσφέρει σ’ έναν ανήλικο το διαδίκτυο, θα πω απλώς ότι θα ήταν σωστό να μην ενθαρρύνεται η χρήση του, γιατί βλέπουμε γύρω μας ότι η νέα γενιά δεν ζει στον αληθινό κόσμο, αλλά στον κόσμο της διαδικτυακής εξάρτησης.

Αποτέλεσμα των παραπάνω, μια γενιά με μειωμένη αντίληψη της πραγματικότητας (άγνοια ακόμη και βασικών στοιχείων της ιστορίας, του πολιτισμού, της γλώσσας και φυσικά της θρησκείας του ίδιου του λαού και του τόπου της) και σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες ποικίλης φύσεως. Μια γενιά προγραμματισμένη στην εντέλεια για να γίνει κουρδισμένα ανθρωπάκια χειραγωγήσιμα από τις πολυεθνικές, τους «άρχοντες του αιώνος τούτου», ως ανυπεράσπιστοι εργαζόμενοι και απελπισμένοι, εθισμένοι καταναλωτές ταυτόχρονα.

Ποιος θα τους υπερασπιστεί; Αφήνω το ερώτημα αυτό να απαντηθεί από την αγία μας Εκκλησία και κάθε πνευματικό άνθρωπο – οι υπερασπιστές πάντως αυτού του λαού (ολόκληρου του δυτικού κόσμου, ή μάλλον όλου του κόσμου) στο νέο μεσαίωνα, στον οποίο βυθιζόμαστε, αναζητώνται…

 

Moderne Sklaverei existiert!

Auch heute ist Sklaverei noch weltweit verbreitet – und sie betrifft uns alle.

Gemeinsam für Afrika

 
Sklaverei ist offiziell seit mehr als 150 Jahren weltweit abgeschafft – leider jedoch nur auf dem Papier. Zwangsarbeit, Zwangsprostitution, Politische Gefangenschaften, Kinderarbeit, Rekrutierung von Kindersoldaten sind Formen sogenannter moderner Sklaverei (Planet Wissen).

Schätzungsweise sind mehr als 40 Millionen Menschen weltweit von moderner Sklaverei betroffen (Global Slavery Index 2016), davon sind allein ca. 21 Millionen Menschen Opfer von Zwangsarbeit (ILO).

Auch in Europa und Deutschland arbeiten viele Tausende Menschen unter sklavereiähnlichen Bedingungen.

Moderne Sklaverei degradiert Menschen. Ihr Leben, ihre Gesundheit, ihre Gefühle und ihre Würde zählen NICHTS.

Wie werden Menschen Opfer moderner Sklaverei?

Besonders gefährdet sind Menschen in ungeschützten Situationen und extremer Not. Dazu gehören Menschen, die auf der Flucht sind und/oder in extremer Armut leben. Auch Menschen, die keine Perspektive haben – weil sie beispielsweise in instabilen politischen Verhältnissen leben oder keinerlei Zugang zu Bildung und Chancen auf einen regulären Job haben – sind besonders gefährdet. Die Rekrutierung für Arbeit unter menschenunwürdigen Bedingungen erfolgt oft bewusst in solchen Regionen und Situationen – so zum Beispiel unter den illegalisierten Flüchtlingen innerhalb Europas. Auch verlagern Unternehmen aus Kostengründen ihre Produktionen in solche Gebiete.
Informieren Sie sich über die verschiedenen Arten der modernen Sklaverei
Zwangsarbeit steckt hinter vielen Alltags-Produkten

Für jeden von uns arbeiten durchschnittlich 60 Sklav*innen.

Viele Menschen hierzulande sind sich nicht darüber bewusst, unter welchen Bedingungen Produkte unseren alltäglichen Konsums (wie z.B. Kakao) hergestellt werden – und welch hohen Preis Menschen in Afrika oft für unsere billige Schokolade zahlen. Unser Lebensstil und Konsumverhalten ist mitverantwortlich für die Existenz und den Fortbestand von Lohndumping und Zwangsarbeitsverhältnissen. Insbesondere betrifft das die Arbeitenden am Anfang der Lieferketten, also bei der Gewinnung der Rohstoffe. Viele dieser Rohstoffe, die wir für unsere Produkte benötigen (zum Beispiel Kakao für Schokolade) werden aus afrikanischen Ländern importiert – am besten so billig wie möglich. Denn wer möchte schon teure Schokolade kaufen? Andere Menschen werden ausgebeutet, damit wir hier möglichst billig unsere Bedürfnisse befriedigen können.

Auch möchten wir als Verbraucher*in zu jeder Jahreszeit jegliches Gemüse und Obst in unseren zahlreichen Supermärkten vorfinden können. Selbst in der Erntesaison werden oftmals Importe anstatt Produkte aus dem regionalen Anbau angeboten. Produkte aus dem Ausland sind im Vergleich oft billiger, als die regional produzierten. Dabei achtet kaum jemand darauf, zu welchen Bedingungen diese Produkte im Ausland produziert werden. Denn Obst und Gemüse, das in Supermärkten billig verkauft wird, wird an anderen Stellen teuer bezahlt – es muss schließlich noch billiger produziert werden, damit das Geschäft sich lohnt. In den Ernteregionen, beispielsweise Spanien oder Italien, sind es zumeist die Arbeiter*innen, die ausgebeutet werden.

Alleine in der Provinz Almeria in Südspanien arbeiten bis zu 120.000 Menschen und produzieren knapp drei Millionen Tonnen Obst und Gemüse für den Export. Zu den Exportschlagern gehören Gurken, Paprika, Tomaten, Melonen und Orangen. Deutschland ist beispielsweise der wichtigste Abnehmer spanischer Tomaten in den Monaten Dezember bis April.
Jährlich werden Produkte im Wert von mehr als vier Milliarden Euro ins Ausland verkauft. In Südspanien leben die meisten Menschen somit von der Landwirtschaft. Die Erntehelfer*innen werden zumeist als Gelegenheitsarbeiter*innen durch selbsternannte Arbeitsvermittler eingestellt. Diese betrügen die Arbeiter*innen routinemäßig. Insbesondere illegalisierte Migranten und Flüchtlinge geraten leicht in die Fänge dieser Vermittler, da sie keine Möglichkeit haben, an reguläre Jobs zu kommen aber natürlich dringend auf ein eigenes Einkommen angewiesen sind. So arbeiten die meisten Erntehelfer für zwei bis vier Monaten und bekommen teilweise keinen Lohn oder werden frühzeitig entlassen, wenn sie zu erschöpft wirken und keine volle Leistung mehr erbringen können. Auch ist es die Regel, dass Agenturen weniger Tage angeben, als die Erntehelfer*innen eigentlich gearbeitet haben. Verzweifelte Menschen aus Marokko, Senegal oder Mali müssen als Erntehelfer*innen unter Folie arbeiten und unentgeltliche Überstunden leisten – bei Temperaturen von bis zu 50 Grad Celsius. Halten sie das nicht durch, verlieren sie ihren Job uns stehen wieder vor dem Nichts.

Nicht nur Gemüse und Obst sind Konsumgüter, die oftmals unter menschenunwürdigen Bedingungen produziert werden. Weitere Beispiele sind:
Blumen aus Kenia
Kakao aus Ghana
Metalle/seltene Erde für Elektrogeräte aus der DR Kongo
Obst und Gemüse aus Südeuropa
Billig-Fleisch aus Deutschland
Edelminerale und -metalle für Schmuck aus Minen in Konfliktgebieten

Innerhalb der EU ist es gesetzlich verboten, dass Pflücker*innen dort arbeiten, wo Pestizide versprüht werden – doch auch daran wird sich nicht gehalten. Oftmals werden sogar Chemikalien gesprüht, während die Arbeiter*innen pflücken. So klagen zahlreiche Arbeiter*innen darüber, dass sie krank wurden, nachdem sie auf pestizidbelasteten Feldern gearbeitet haben.

Nicht nur die Arbeitsbedingungen sind mehr als nur prekär – gleiches gilt zumeist auch für die Lebensbedingungen. Ein Großteil der Arbeiter*innen lebt im Niemandsland, weit weg von Ortschaften, ohne Zugang zu Strom und Wasser. Zumeist müssen diese in Elendsghettos zwischen den Plantagen hausen – in einem Plastik-Labyrinth, dessen Sicherheitstore gegen Abend geschlossen und die dort lebenden Menschen quasi eingesperrt werden.
Wie viele Sklaven arbeiten für Sie?

Im Durchschnitt arbeiten rund 60 Sklaven*innen für einen Konsumenten (Evi Hartmann, Professorin für „Supply Chain Management“ an der Uni Erlangen-Nürnberg). Wenn Sie wissen möchten, wie viele Sklav*innen für Sie arbeiten, können Sie das hier über den Slavery-Footprint der Organisation Made in a Free World ausrechnen: slaveryfootprint.org/. Anhand von elf Fragen zu den eigenen Konsumgewohnheiten wird berechnet, wie viele Menschen für Ihren Lebensstil arbeiten müssen. Das Ergebnis berechnet sich so: Die Organisation recherchierte hunderte Produktionswege von alltäglichen Gebrauchsgegenständen – so konnte jedem Produkt eine bestimmte Anzahl an Sklaven zugewiesen werden, die an der Herstellung des jeweiligen Produktes beteiligt sind.

Was können wir gegen die moderne Sklaverei tun?

Hinter günstigen Preisen verbergen sich oft Ausbeutungsprozesse von Männern, Frauen und Kindern in prekären Lebenssituationen. Um Menschen vor moderner Sklaverei und Ausbeutung zu schützen, können Sie mit kleinen Schritten im Alltag einen Unterschied machen.

Hier haben wir einige Möglichkeiten für Sie zusammengefasst und erklären, was GEMEINSAM FÜR AFRIKA gegen moderne Sklaverei tut. 


©CC0/Isaac Fryxelius
 
Opfer moderner Sklaverei – Die Stimmen Betroffener

Lisha, 22, aus Nigeria

Gideon, 16 Jahre, aus Ghana

Yvan Sagnet aus Kamerun

Falinga, 13 Jahre, aus Togo

Mustapha Sallah, 26 Jahre, aus Gambia
Dies könnte Sie auch interessieren


©GEMEINSAM FÜR AFRIKA

Soziale Gerechtigkeit



Wie Smartphones und Kinderarbeit zusammenhängen



Kinderrechtsverletzung: Kinderhandel in Togo

“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”. Η μαρτυρία ενός παιδιού σκλάβου στις φυτείες...

mixanitouxronou.gr

“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”. Η μαρτυρία ενός παιδιού σκλάβου στις φυτείες που προμηθεύουν κακάο τις βιομηχανίες της δύσης. Όσα παιδιά επιχείρησαν να αποδράσουν και πιάστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα.
Το 1528, ο Ερνάν Κορτές, ο εξερευνητής που κατέκτησε το Μεξικό, έφερε στην Ισπανία το δέντρο “Theobroma cacao”, το αγαπημένο κακαόδεντρο των Μάγια και των Αζτέκων.
Οι Ισπανοί επεξεργάστηκαν τους καρπούς του δέντρου, πρόσθεσαν ζάχαρη και το γευστικότατο ρόφημα επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη.
Τον 19ο αιώνα δημιουργήθηκε η πρώτη μπάρα σοκολάτας, απ’ τον Ολλανδό Conrad von Houten.
Πλέον, οι φυτείες κακάο αποτελούσαν μία απ’ τις σημαντικότερες πηγές πλούτου για τους Ευρωπαίους, που είχαν επεκτείνει την κυριαρχία τους σε όλη τη Λατινική Αμερική και την Αφρική.
Το 1880 οι Πορτογάλοι οργάνωσαν τις πρώτες φυτείες κακάο στην Αφρική, στο νησί Σάο Τομέ και Πρίνσιπε.
Η δουλεία είχε καταργηθεί το 1875, αλλά στις φυτείες κακάο ο χρόνος φαίνεται ότι κυλούσε πιο αργά, καθώς οι συνθήκες εργασίας δεν άλλαξαν καθόλου.
Κάθε χρόνο πέθαινε το 11% των εργατών, περισσότεροι από τους οποίους είχαν απαχθεί απ’ την Αγκόλα και δούλευαν παρά τη θέλησή τους. 
 

 
Η καλλιέργεια του κακάο επεκτάθηκε και στην υπόλοιπη Αφρική και πολλές μικρές, οικογενειακές φάρμες που της διαχειρίζονταν οι ίδιοι οι Αφρικανοί άρχισαν να εμφανίζουν κέρδη.
Με την παγκόσμια οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1930, τα κέρδη εξαφανίστηκαν και απέμειναν πολύ λιγότερες φυτείες κυρίως στην Ακτή Ελεφαντοστού και την Γκάνα.
Στα μέσα του 2ου αιώνα, τα αφρικανικά κράτη άρχισαν να εκσυγχρονίζονται, να αποκτούν την ανεξαρτησία τους και η “ανεπίσημη” δουλεία εξαλείφθηκε.
Ή τουλάχιστον έτσι πίστευε ο κόσμος.
Το 2000, μια σειρά από δημοσιογραφικές έρευνες αποκάλυψαν ότι η δουλεία “ζει και βασιλεύει” στις φυτείες κακάο. Και αυτοί οι σύγχρονοι σκλάβοι δεν είναι ενήλικοι, αλλά παιδιά που πουλιούνται απ’ τις οικογένειές τους και πολλά πεθαίνουν, πριν προλάβουν να ενηλικιωθούν. 
 

Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρουν σάκους που έχουν πολλαπλάσιο
μέγεθος και βάρος απ’ τα ίδια. Αν καθυστερήσουν στη μεταφορά
των σάκων, τιμωρούνται, συνήθως με μαστίγωμα. 

Οι σύγχρονοι σκλάβοι της σοκολάτας
   
Η UNICEF υπολογίζει ότι περίπου μισό εκατομμύριο παιδιά εργάζονται σε φυτείες κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού, που από τη δεκαετία του ’70 διατηρεί την παγκόσμια πρωτιά στις εξαγωγές κακάο.
Οι ηλικίες των εργατών κυμαίνονται από 5 μέχρι 16 και προέρχονται ως επί το πλείστον απ’ τις φτωχότερες χώρες της ηπείρου, όπως είναι η Μπουργκίνα Φάσο και το Μάλι.
Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρουν σάκους που έχουν πολλαπλάσιο μέγεθος και βάρος απ’ τα ίδια. Αν καθυστερήσουν στη μεταφορά των σάκων, τιμωρούνται, συνήθως με μαστίγωμα.
Παιδιά κάτω των 10 ετών χειρίζονται τεράστια μαχαίρια, με τα οποία σπάνε το σκληρό κέλυφος που φιλοξενεί τους πολύτιμους καρπούς.
Δεν υπάρχει ούτε ένα παιδί χωρίς σημάδια στο σώμα του, από τραυματισμούς με τα μαχαίρια.
Μερικά έχουν χάσει ακόμα και τα χέρια τους, εξαιτίας μίας και μόνο κακώς υπολογισμένης κίνησης.
Όταν μάθουν να χρησιμοποιούν τα θανατηφόρα εργαλεία της “δουλειάς” τους, έχουν να αντιμετωπίσουν άλλους κινδύνους.
Καθημερινά, χρησιμοποιούν τοξικές ουσίες για να ραντίσουν τις φυτείες, χωρίς ίχνος προστασίας.


Παιδιά κάτω των 10 ετών χειρίζονται τεράστια μαχαίρια, 
με τα οποία σπάνε το σκληρό κέλυφος που φιλοξενεί 
τους πολύτιμους καρπούς 
 
  Τα παιδιά-δούλοι ονειρεύονται μόνο να αποδράσουν

Όταν τελειώνει η δουλειά της ημέρας, πολλές ώρες αφότου έχει πέσει το σκοτάδι, τα παιδιά τρώνε το φαγητό που τους αναλογεί: καλαμπόκι και μπανάνες. Είναι τα φθηνότερα τρόφιμα που κυκλοφορούν και σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες παιδιών σε ανάπτυξη.


Η πλάτη του Ντρίσα, σακατεμένη απ' τα χτυπήματα 

Το βράδυ κοιμούνται πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Τα ξημερώματα αρχίζουν πάλι τη δουλειά.
Όσα παιδιά επιχείρησαν να αποδράσουν και πιάστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα.
Έχουν γίνει ελάχιστες ενέργειες για την καταπολέμηση της σύγχρονης παιδικής δουλείας.
Δημιουργήθηκε ένα τυπικό πρωτόκολλο, που αν και ζητά την κατάργηση της παιδικής εργασίας, δεν επέβαλε καμία νομική μεταρρύθμιση.
Η Ακτή Ελεφαντοστού είναι ο βασικός παραγωγός κακάο για γίγαντες όπως η Cadbury, η Hershey’s κι η Nestle.
Συνεργάζονται πολύ διστακτικά με τις έρευνες της UNICEF, αρνούνται να αποκαλύψουν από που παίρνουν το κακάο τους.
Απαγόρευσαν να υπάρχει ταμπέλα στα προϊόντα που θα ξεχώριζε αυτά που είχαν παραχθεί νόμιμα από αυτά που βασίζονταν σε παιδική εργασία, γιατί φοβήθηκαν ότι θα ξεκινούσε ένα γενικό μποϊκοτάζ προς όλα τα προϊόντα κακάο.
Καμία ετικέτα όμως δεν θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα με τα λόγια του νεαρού Ντρίσα, που έζησε για χρόνια ως σύγχρονος σκλάβος:
“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”.

Πικρή σοκολάτα, ραγισμένες καρδιές 

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ, 1 Απρίλη 2010
 
Δεκάδες χιλιάδες παιδιά μεταξύ 9 και 16 ετών πουλιούνται ως σκλάβοι στις χώρες της Δυτικής Αφρικής για να δουλέψουν στις φυτείες κακάο. Το δουλεμπόριο παιδιών ανθεί στον 21ο αιώνα στο όνομα της απόλυτης παιδικής λιχουδιάς!

Γλυκιά ή πικρή, μαύρη ή λευκή, γεμιστή με αμύγδαλο ή φουντούκι, η σοκολάτα κρύβει ένα από τα πιο βρόμικα μυστικά της ανθρωπότητας.
Οι εκλεπτυσμένες γεύσεις, τα περίτεχνα σχέδια, τα φαντεζί περιτυλίγματα είναι βουτηγμένα στον ιδρώτα και το αίμα παιδιών που πουλιούνται ως σκλάβοι για να δουλέψουν στις φυτείες των χωρών της Δυτικής Αφρικής.
Τα στοιχεία είναι σοκαριστικά. Στην Ακτή του Ελεφαντοστού, όπου έχουμε το 43% της παγκόσμιας παραγωγής κακάο, τα παιδιά πουλιούνται προς 350 δολάρια για να δουλέψουν στις φάρμες. Εκεί εργάζονται από 14 έως 18 ώρες την ημέρα, χωρίς ιατρική περίθαλψη, κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί. Τα πιο θαρραλέα, όταν επιχειρήσουν να το σκάσουν, βρίσκονται αντιμέτωπα με τον θάνατο. Και όσα τελικά καταφέρνουν να γυρίσουν σπίτι τους, βγαίνουν και πάλι στο σκλαβοπάζαρο και παίρνουν τον δρόμο για τις φυτείες της ντροπής.

Οι ραγισμένες καρδιές

Στις 25 Ιανουαρίου, το International Labor Rights Forum έδωσε στη δημοσιότητα έκθεση με τίτλο «Οι ραγισμένες καρδιές: Επισκόπηση των προσπαθειών για την εξάλειψη του δουλεμπορίου παιδιών από τη βιομηχανία του κακάο».
Η έκθεση αποκαλύπτει ότι, σύμφωνα και με στοιχεία του υπουργείου Εργασίας των ΗΠΑ (US Department of Labor - US DOL), προϊόντα που έχουν παραχθεί στο Καμερούν, την Ακτή του Ελεφαντοστού, την Γκάνα, τη Γουινέα και τη Νιγηρία, έχουν καταχωριστεί ως προϊόντα που παράγονται από δουλεμπόριο παιδιών, ενώ ειδικά για την παραγωγή κακάο στην Ακτή του Ελεφαντοστού επισημαίνει ότι το προϊόν έχει παραχθεί με καταναγκαστική εργασία.
Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι εννέα χρόνια μετά τη δέσμευση των μεγάλων σοκολατοβιομηχανιών ότι θα αναλάβουν δράση για την εξάλειψη της δουλείας, η κατάσταση παραμένει η ίδια, αφού επί της ουσίας υπογείως «τα εργοστάσια της σοκολάτας» υπονομεύουν κάθε προσπάθεια να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο στις χώρες της Δυτικής Αφρικής.
Η πρώτη φορά που το θέμα του δουλεμπορίου παιδιών είδε το φως της δημοσιότητας ήταν το 1998 όταν η UNICEF έδωσε στη δημοσιότητα έκθεση, σύμφωνα με την οποία ιδιοκτήτες φυτειών στην Ακτή του Ελεφαντοστού και της Νιγηρίας χρησιμοποιούσαν παιδιά ως σκλάβους στις φυτείες τους. Σύμφωνα με την έκθεση, τα παιδιά - σκλάβοι δουλεύουν από τις 6 το πρωί μέχρι τις 7 το απόγευμα. Μαζεύουν τα φυτά, τα τεμαχίζουν, αφαιρούν τους σπόρους του κακάο, που αποτελεί το κύριο συστατικό της σοκολάτας, τα βάζουν σε τσουβάλια και τα μεταφέρουν σε φορτηγά.
Οι ερευνητές σημείωναν ότι τα παιδιά βρίσκονται συνεχώς υπό επιτήρηση και τρέφονται με μπανάνες και πολτό καλαμποκιού, ενώ το βράδυ κοιμούνται σε παραπήγματα που βρίσκονται μέσα στο αγρόκτημα.
Σύμφωνα με τη UNICEF, τα περισσότερα παιδιά προέρχονταν από το Μάλι, το Μπενίν, το Τόγκο και την Μπουρκίνα Φάσο, ενώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, μόνο στην Ακτή του Ελεφαντοστού είχαν πουληθεί περισσότερα από 15.000 παιδιά από 9 έως 12 ετών. Δέκα χρόνια μετά, οι εκτιμήσεις της UNICEF είναι ότι στην Ακτή του Ελεφαντοστού δουλεύουν ως σκλάβοι περισσότερα από 150.000 παιδιά.
Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση για την Εργασία, παιδιά - σκλάβοι δεν δουλεύουν μόνον στις φυτείες κακάο, αλλά και στις καλλιέργειες με βαμβάκι, ζαχαροκάλαμο, καπνό, ρύζι και καφέ.

Και:

Child trafficking in cocoa industry in West Africa 
Les esclaves du chocolat
Slavery today (tag) 

Child trafficking in cocoa industry in West Africa

Anti-Slavery

Some children in west Africa are still being trafficked into cocoa farms in Ivory Coast. ©Nile Sprague / spraguephoto.com

The chocolate industry is worth an estimated $110 billion a year, and yet the cocoa, which is the key ingredient in the confectionery, is grown by some of the poorest people on the planet, in plantations that use some of the worst forms ofchild labour, including trafficking.

This practice is prevalent in West Africa, especially in the Côte d’Ivoire, which is the main world producer of cocoa beans and provides about 40% of the world total cocoa beans production.

The US Department of State estimates that more than 100,000 children in the Ivory Coast’s cocoa industry work under ‘the worst forms of child labour,’ and that some 10,000 are victims of human trafficking or enslavement.

Significant numbers of young people from Mali and Burkina Faso work on cocoa farms in the Ivory Coast. They came from extremely poor families and have been recruited by traffickers on the promise of good wages and assistance for travel.

Many are forced to live in poor conditions where no one looks after them and they are forced to forage for food.

Some children are held on the farms against their will, and those that attempt to leave are beaten. It is not uncommon for pay to be withheld for an entire year and when the children complain or try to leave, the farmers inform them that they had not yet worked enough. Those that do manage to get paid after two to three years of work received much less than expected with some receiving little more than the cost of a bus ticket home, or nothing at all.

The global cocoa industry has known about this issue for many years and in 2001 made a commitment to eradicate it. However, labour exploitation still occurs in the cocoa industry today.

Cocoa is also present in many of the products we use on a daily basis, such as cocoa butter in cosmetics, soaps and pharmaceutical products.

Find out more:

Join our campaign on child trafficking in the cocoa industry
Our projects on child slavery
Our reports on child slavery
Our blog

 

"This person said that he would help me. He misled me and told me lies." Read Boromo's story

Nestlé, ADM and Cargill can’t escape liability for cocoa child slavery, rules court

‘The use of child slave labor in the Ivory Coast is a humanitarian tragedy,’ and chocolate companies could be held to account, says senior circuit judge. Photo Credit - Make Chocolate Fair

 

By Oliver Nieburg+

08-Sep-2014

Confectionerynews.com

Related tags: Nestlé, ADM, Cargill, Cocoa, Child labor, Slavery, Human rights 

A US appeal court has ruled that Nestlé, ADM and Cargill can be held to account for aiding and abetting child slavery in Côte D’Ivoire and has allowed a US lawsuit to proceed.

The 9th Circuit Court of Appeals said last Thursday that the firms may have tolerated child slavery on cocoa farms to keep production costs low.
“Driven by the goal to reduce costs in any way possible, the defendants allegedly supported the use of child slavery, the cheapest form of labor available,” said senior circuit judge DW Nelson. He said that the companies controlled the Ivorian cocoa market and instead of using that control to stop slavery, they facilitated it.
The appeal court in December last year said that corporations could be sued under the Alien Tort Statute. The claimants were invited to resubmit their case and the latest ruling  allows the lawsuit to proceed. It means a 2010 district court decision that had dismissed the case on grounds that US courts had no jurisdiction for abuses committed by companies outside US territory has been overruled. 
A panel of three circuit judges in a US Court of Appeals said that the Alien Tort Statute - a US Law that allows foreign citizens to seek remedies in US courts for human-rights violations – applied to corporations as well as states.
By majority, the court allowed the claimants - three former child slaves - to amend their complaint.

'Forced to drink urine'

The lawsuit was originally filed by three individuals from Mali in July 2005, known as John Doe I, II and II. They claim to have been trafficked as children into Côte D’Ivoire in the 1990s and forced to work unpaid on cocoa farms for 14 hours a day.
They said they were fed scraps, were whipped and beaten and locked in small rooms at night. One of the claimants witnessed guards cut open the feet of children who tried to flee and another claimant said that guards forced failed escapees to drink urine.

Studies by International Labor Organization, UNICEF, and others have found that thousands of children are forced to work without pay in West Africa. Photo credit: 10Campaign

Who’s in control?

Nestlé, ADM and Cargill do not own cocoa farms, but have buyer/seller relationships with the farms to maintain a supply of cocoa.  “We work with farmers and cooperatives to process their cocoa and connect them to world markets." Louis de Schorlemer, EMEA Corporate Communications Manage, told ConfectioneryNews.
But Nelson said “…the defendants effectively control the production of Ivorian cocoa,” adding that it was the companies’ unilateral goal to find the cheapest source.
He said that doing business with child slave owners did not in itself show purpose to support slavery, but doing so to reduce production costs did.

Inferential leap?

Circuit judge Rawlinson said in a dissenting judgement that although child labor may be the cheapest form of labor for harvesting cocoa, the court should not make an “inferential leap” to say that the companies purposely aided and abetting child slavery. She was overruled by two to one.

Slave-free Chocolate

The chocolate industry lobbied against a 2001 US bill that would have required US manufacturers to ensure imported cocoa was ‘slave free’.  A voluntary system was adopted instead.

The 2010 district court decision was reversed and the case has now been remanded to allow the claimants to amend their claim.
“While we are disappointed in the ruling, we are confident that we will ultimately prevail in this suit,” said Cargill’s De Schorlemer.
Lydia Méziani, senior corporate spokesperson for Nestlé, said: "We continue to believe that the trial court was correct in its 2010 dismissal of this case."
"The appellate court’s decision relates to purely procedural issues and is not determinative of the allegations against Nestlé, which remain unproven. Nestlé follows and respects international law and it does not tolerate illegal or discriminatory labour practices."
ADM spokesperson Jackie Anderson said: "We disagree with the panel’s decision. We are examining the decision and anticipate that the defendants will file an en banc petition with the full Ninth Circuit." An en banc session is a where a case is heard before all the judges of a court.
All the companies subject to the lawsuit operate their own cocoa sustainability programs, but have made no commitments to purchase only third party certified cocoa.
Hershey is also facing a US lawsuit for alleged complicity in child labor in West Africa. The case launched by Hershey shareholder Louisiana Municipal Police Employees' Retirement System (LAMPERS) was allowed to proceed in a ruling in March.

Related news:

Show us proof there aren’t slaves in your supply chain, UK gov tells big firms
 
Commission fears Cargill’s ADM chocolate buy could lead to price hikes
 
Ivorian cocoa embargo likely if Nestlé, ADM and Cargill child slavery case succeeds, says judge
 
Cargill must sell German plant to finalize ADM chocolate deal, says European Commission
 
Industry pledges reach $10m on cocoa child labor but ‘job is not done’
 
Court refuses to dismiss Hershey child labor case
 
Self-regulation on cocoa child trafficking inadequate: NGO points finger at Mondelēz
 
No future for chocolate if cocoa farmers are deep-rooted in poverty
 
RELATED TOPICS:
Sustainable Sourcing, Manufacturers, Chocolate, Cocoa & Sugar, Nestlé

Les esclaves du chocolat

Le goût amer du chocolat 

Les chocolats si appréciés des Occidentaux sont parfois produits au prix du travail forcé des enfants d’Afrique de l’Ouest. Enquête.

 
Photo à partir d'ici
 
Slate Afrique

Pendant Halloween, on estime que 36 millions d’enfants costumés partent en vadrouille à la recherche d’une bonne frayeur et de sacs de bonbons. Heureusement pour eux, plus de la moitié des ménages américains distribueront des chocolats, à la grande joie également de cette industrie qui devrait gagner des centaines de millions de dollars à Halloween cette année. Mais ce qu’ignorent peut-être les consommateurs à la fête c’est que nous nous offrons des douceurs aux dépens du travail forcé et du travail des enfants en Afrique de l’Ouest.

Les esclaves du chocolat

 

La plus grande partie des chocolats est produite à base de cacao cultivé dans des conditions de travail douteuses. En fait, le recours à l’esclavage a joué un rôle crucial dans la production de cacao à grande échelle pendant des siècles, à l’instar d’autres types de cultures requérant une main d’œuvre abondante, comme le coton et le tabac.
Si sur le papier l’esclavage a été aboli dans le monde entier, il existe encore de graves abus dans les plantations de cacao. Ces problèmes persistent dans les pays d’Afrique de l’Ouest tels que le Cameroun, la Côte d'Ivoire, le Ghana, la Guinée et le Nigéria, qui à eux tous produisent près de 70% du cacao mondial.
Le Département d’État américain estime que rien qu’en Côte d’Ivoire (productrice de plus de 40% du cacao mondial), plus de 100.000 enfants travaillent dans «les pires conditions de travail des enfants possibles» et qu’au moins 10.000 enfants sont victimes du trafic d’êtres humains et d’esclavage.
L’industrie du chocolat est parfaitement consciente de tous ces problèmes. En 2001, sous la pression de groupes d’observation et du gouvernement américain, les grands producteurs de chocolat ont signé le Harkin-Engel Protocol (pdf).

 
Photo à partir d'ici

Ce protocole rassemblait les acteurs du secteur, les gouvernements ouest-africains, les syndicats et les organisations non-gouvernementales dans un accord international visant à mettre un terme aux pires formes de travail des enfants dans la culture du cacao.
Cet accord demandait aux entreprises productrices de chocolat de reconnaître le problème publiquement, de mettre en place des plans d’action et des moyens de faire des rapports sur les conditions de travail et de développer et d’instaurer des normes de certification au niveau des exploitations afin de garantir la protection de la main d’œuvre.
Si cet accord a débouché sur de petites améliorations dans le secteur, les plus grandes entreprises chocolatières se sont traînées à une allure de limace au cours des dix dernières années.
Hershey’s, qui domine le marché du chocolat américain (42,5%), est systématiquement mal noté par Green America, Global Exchange et le International Labor Rights Forum pour son absence de toute velléité d’avoir recours à des systèmes d’organismes indépendants pour enquêter sur et empêcher le travail forcé, le trafic d’êtres humains et le travail des enfants.
Le rapport de 2011 «Still Time to Raise the Bar: The Real Corporate Social Responsibility Report for the Hershey Company [Il est encore temps de relever la barre: le vrai rapport de responsabilité sociale d’entreprise de Hershey]» montre le retard de l’entreprise par rapport à tous les autres grands producteurs de chocolat dans le domaine des normes établies par le Harkin-Engel Protocol.
Mars, Kraft et Nestlé se sont au moins publiquement engagés à acheter du cacao issu du commerce équitable et certifié par un organisme indépendant pour certains de leurs produits. Il convient de ne pas oublier cependant qu’ils sont encore très en retard en ce qui concerne le soutien total du chocolat à l’origine éthiquement irréprochable—Green America attribue (pdf) à Mars, Kraft et Nestlé un D, à comparer avec le F de Hershey’s.

Concrètement, que peut-on y faire?

 

Photo à partir d'ici

Tout d’abord, pour Halloween choisissez des chocolats répondant à des normes de production éthiques. J’ai dressé une liste complète de chocolats de Halloween issus du commerce équitable, avec des comparaisons de prix et des recommandations sur les endroits où les acheter sur mon blog Bittersweet Notes. Ces chocolats sont bons pour les enfants, enveloppés individuellement et abordables pour tout un éventail de budgets. Mais surtout, ils sont élaborés à partir de chocolat issu du commerce équitable et peuvent se substituer aux marques plus connues.
Il n’est pas si aisé de passer aux chocolats issus du commerce équitable. Ceux-ci sont difficiles à trouver dans les magasins où la plupart des Américains font leurs achats, et souvent les enfants rechignent à accepter des friandises qu’ils ne reconnaissent pas.

PUBLICITÉ

S’il s’avère que vous ne pouvez vous les offrir ou que vous ne trouvez pas les chocolats de ma liste, optez alors pour des produits de Mars, Kraft ou Nestlé afin d’encourager leurs premiers efforts de soutien du commerce équitable. Souvenez-vous que selon l’International Cocoa Organization, seul 0,1% du chocolat vendu est certifié commerce équitable, il y a donc de grandes chances que votre chocolat ne le soit pas à moins que cela ne soit explicitement exposé sur l’emballage.
Ensuite, demandez aux grandes entreprises productrices de chocolat de faire des efforts. Si vous êtes pour le chocolat éthique, contactez les fabricants—Hershey's, Mars, Kraft, Nestlé—derrière vos marques préférées pour leur faire part de votre avis sur la question.
Enfin, apprenez-en plus et faites passer le message. Faites votre propre éducation et celle des autres sur la question. Partagez cet article et d’autres dans la même veine. Si vous aimez les films, regardez The Dark Side of Chocolate. Si vous êtes un rat de bibliothèque, lisez le livre de Carol Off, Bitter Chocolate: The Dark Side of the World's Most Seductive Sweet ou celui d’Órla Ryan Chocolate Nations: Living and Dying for Cocoa in West Africa.
Ce recours historique à l’esclavage pour la culture du cacao nous a permis de profiter d’un produit de luxe à des prix au rabais, et nous a donné le sentiment outré que le chocolat se doit d’être bon marché. Il est dans l’intérêt des entreprises d’aujourd’hui de garder les prix, et subséquemment la transparence de leurs activités, à un niveau aussi bas que possible. Après tout, elles ne font que satisfaire notre appétit pour un chocolat à bas prix.

 
Bar Chocolat in Clifton Village by heatheronhertravels via Flickr CC.

 

Réhabiliter le chocolat

 

Le système qui nous permet d’obtenir du chocolat est faussé. Les économies de pays en développement tout entières dépendent des cours du cacao, les traders font des paris risqués sur cette matière première et des millions de vies sont mises dans la balance.
Pour Halloween, les consommateurs privilégient généralement la quantité au détriment de la qualité, ce qui fait de cette fête la plus importante en termes de volume de chocolat vendu aux États-Unis, mais seulement la quatrième en termes de revenus. Peut-être économise-t-on quelques sous sur notre junk food, mais à quel prix?
Certes, nous ne résoudrons pas ces problèmes uniquement grâce à nos choix d’achats sur une seule journée. Pourtant, Halloween représente l’opportunité de transmettre à des millions de personnes, y compris à des enfants, le message que nous devons insister pour tirer de meilleurs résultats à la fois de l’industrie du chocolat et de nous-mêmes.
Nous avons tous nos préférences en termes de chocolat, des confections produites en masse aux bouchées des chocolatiers en passant par les barres artisanales qui mettent en valeur les innombrables et délicieuses vertus du chocolat. À tout moment et quelle que soit la nature de ce que nous mangeons, il est essentiel de prendre en compte le coût humain de notre consommation.
Les mouvements militant pour l’amélioration de la qualité de notre alimentation nous ont appris que grâce au développement de relations saines, la nourriture peut être à la fois bonne pour nous et pour ceux qui la produisent. Nous devrions adopter les mêmes standards pour le chocolat.

Carla Martin est doctorante en études africaines et afro-américaines à l’université de Harvard. Elle est l’auteure du blog Bittersweet Notes, projet de recherche open source sur le chocolat, la culture et la politique de l’alimentation. Suivez la sur Twitter et Facebook.

Traduit par Bérengère Viennot
Carla Martin
The Root

A lire aussi

Côte d'Ivoire, plus de cacao pour les enfants?
Vidomégons, les enfants-esclaves du Bénin
Gbagbo, l'homme qui divise l'Afrique
Gbagbo devant la CPI, un aveu de faiblesse de Ouattara
Gbagbo à la CPI: qui va en tirer profit?
Fin du western pour Laurent Gbagbo
Tribune: CPI au service d'une dictature naissante?
Pourquoi il faut juger Gbagbo
Pourquoi il ne faut pas juger Gbagbo

The Root

The Root est un magazine de commentaire en ligne sur l'actualité américaine à travers divers points de vue afro-américains. C'est un site du groupe Slate.