Το Μυστικό Δείπνο! #αγιαπεμπτη
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Orthodox Uganda. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Orthodox Uganda. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 10 Απριλίου 2026
Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025
Άγιος Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος – Ο νέος «Κύριλλος και Μεθόδιος» της Αφρικής
Η
παρουσία των αγίων στον κόσμο, σύμφωνα με τον αείμνηστο Καθηγητή Ιω.
Φουντούλη, είναι «ἀπόδειξις τοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ἐνεργείας
τοῦ ἁγίου Πνεύματος στὸν κόσμο».
Έτσι και η παρουσία αγίων σε μία εκκλησιαστική κοινότητα είναι η επιβεβαίωση του παραπάνω λόγου, ξεκινώντας από ένα τοπικό επίπεδο, που όμως μέσα από την ευχαριστιακή κοινωνία των πιστών, την Εκκλησία, ξεπερνά τα περιορισμένα όρια και σε όλο το σώμα της Εκκλησίας.
Έτσι η Εκκλησία, με την τιμή και ανάδειξη αγίων, προκαλεί και προσκαλεί τον καθένα μας, προβάλλοντάς μας τους αγίους κάθε εποχής, ακόμη και της εποχής που διανύουμε, να βιώσουμε την αγιότητα, κατά το πρότυπο του βίου τους, ώστε να καταστούμε γνήσιοι μιμητές τους, καθώς και αυτοί Χριστού και επιβεβαιώνοντας, μέσα από την βιωματική μας εμπειρία, ότι η αγιότητα δεν είναι είδος προς εξαφάνιση, ούτε ένα απολιθωμένο σύμβολο, αλλά ζώσα πραγματικότητα και ότι ο καθένας μας δύναται να μετέχει σε αυτήν.
Αυτής της μετοχής στην αγιότητα γίναμε και πάλι μάρτυρες και μέτοχοι, μετά από την σημερινή Πράξη Αγιοκατάταξης, από την Ιερά Σύνοδο του Παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, η οποία, “προτροπῇ καί Θείᾳ ἐπινεύσει” της Α.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ. Θεοδώρου Β’, προέβη στην αναγραφή, στις αγιολογικές δέλτους, του εν αγίοις πατρός ημών Χρυσοστόμου, του Παπασαραντόπουλου, ευκλεούς γόνου της Αγιοτόκου Μεσσηνίας.
Ο Άγιος, πλέον, Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος (κατά κόσμον Χρήστος), γεννήθηκε το έτος 1903 στο χωριό Βασιλίτσι, της επαρχίας Κορώνης, του Νομού Μεσσηνίας.
Ο πατέρας του ήταν βοσκός καταγόμενος από την Τρίπολη και είχε τέσσερα παιδιά, τα οποία μεγάλωσε με τη δεύτερη σύζυγο, μετά τον θάνατο της πρώτης. Με την δεύτερη σύζυγο απέκτησε τον Χρήστο.
Στο Δημοτικό Σχολείο φοίτησε μέχρι την Δ’ τάξη, διότι, λόγω του θανάτου του πατέρα του, αναγκάστηκε να εργαστεί.
Όμως παρόλο που δεν πρόλαβε να λάβει την εγκύκλιο παιδεία, εν τούτοις διδάχθηκε από τους γονείς του την κατά Χριστόν ευσέβεια.
Παρότι επιθυμούσε να σπουδάσει, αν και ευφυέστατος, δεν το κατόρθωσε κατά την παιδική του ηλικία ένεκα της οικονομικής ανέχειας της οικογενείας του.
Αναζητώντας πνευματική ζωή ο δεκαπεντάχρονος Χρήστος το έτος 1918 προσήλθε στο ασκητήριο του Ηλία Παναγουλάκη στην Καλαμάτα.
Ο αυστηρός ασκητής Ηλίας Παναγουλάκης, ο οποίος εκοιμήθη το 1917, είχε ιδρύσει στις παρυφές της τότε πόλεως των Καλαμών έναν τόπο άσκησης, χωρίς βεβαίως να τύχει επισήμου εκκλησιαστικής αναγνωρίσεως, και προσέρχονταν πολλοί νέοι και νέες από την Καλαμάτα, την Μεσσηνία και όλη την Ελλάδα.
Ανάμεσα στους νέους που ποθούσαν τον αγγελικό βίο ήταν ο Άγιος Βησσαρίων (Κορκολιάκος) ο Αγαθωνίτης ο ελεήμων, ο Αρχιμανδρίτης Ιωήλ Γιαννακόπουλος, πολυγραφώτατος Θεολόγος και ιδρυτής του Ησυχαστηρίου του Προφήτου Ιωήλ Καλαμάτας, ο Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ (Νικολαΐδης) Αγιαννανίτης, ο αυστηρός αγιορείτης ασκητής, ο Ιερομόναχος Ευσέβιος Θεριακής, ακούραστος εξομολόγος στην Καλαμάτα, η Ηγουμένη της Μονής των Καλογραιών Καλαμάτας Φιλοθέη Γεννηματά, η φιλάνθρωπος και ορφανοτρόφος, ο Ιερομόναχος Χριστοφόρος Πουλουπάτης καλοκάγαθος κληρικός και μετέπειτα πρώτος Επίσκοπος των Παλαιοημερολογιτών στην Μεσσηνία και πολλοί άλλοι.
Ο Χρήστος Παπασαραντόπουλος και ο Φώτης Γιαννακόπουλος (π. Ιωήλ) έγιναν αχώριστοι φίλοι.
Η φιλία αυτή βοήθησε και τους δύο στις πνευματικές αναζητήσεις και στην άσκησή τους.
Παράλληλα η συναναστροφή του Αγίου Χρυσοστόμου (Παπασαραντόπουλου) με τον π. Ιωήλ τον βοήθησε να εμπλουτίσει τις όποιες γνώσεις του. Μάλιστα δε, όταν αλληλογραφούσαν μεταξύ τους, με πνεύμα ταπεινοφροσύνης, υπέγραφαν, ο μεν Άγιος Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος ως “Χρήστος ο άχρηστος”, ο δε π. Ιωήλ ως “Φώτης ο αφώτιστος”. Ω ποία αυτό-ταπείνωση!!!
Από το έτους 1921 ως το 1924 υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία, στον Έβρο και την Καλαμάτα, και όταν απολύθηκε επέστρεψε στην σκήτη του Παναγουλάκη και ενδύθηκε το τίμιο ράσο, ακολουθώντας τον μοναχικό βίο.
Με την προτροπή και υπό την πνευματική καθοδήγηση του Αρχιμανδρίτη Πολυκάρπου Ανδρώνη, Ιεροκήρυκα της Αδελφότητος «Ζωή», έφυγε από την Σκήτη του Παναγουλάκη και την 1 Ιανουαρίου 1925, σε ηλικία 22 ετών, μετέβη, ως δόκιμος, στην Ιερά Μονή Μαρδακίου στον Ταΰγετο και στις 4 Αυγούστου 1925 εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Χρυσόστομος.
Στις 4 Μαΐου 1926 χειροτονήθηκε Διάκονος, από τον τότε Μητροπολίτη Μεσσηνίας κυρό Μελέτιο Σακελλαρόπουλο, ενώ την επομένη ημέρα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και διορίστηκε εφημέριος του Ιερού Ναού Υπαπαντής του Χριστού στο χωριό Άμφεια (Γαρδίκι) Μεσσηνίας, όπου και παρέμεινε μέχρι το έτος 1928, ενώ παράλληλα εξυπηρετούσε και τις εφημεριακές ανάγκες γειτονικών χωριών.
Στις 11 Μαΐου 1926 διορίστηκε ηγουμενοσύμβουλος της Μονής Γαρδικίου, η οποία ευρίσκεται πλησίον της κωμόπολης Θουρίας, της επαρχίας Καλαμάτας και στις 25 Οκτωβρίου του ιδίου έτους Ηγούμενος αυτής, μετά από την παραίτηση του, μέχρι τότε Ηγουμένου, π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου.
Η επιθυμία του να μορφωθεί του έδωσε την δυνατότητα να τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο σε χωριό της περιοχής του ως «κατ’ οίκον διδαχθείς».
Όταν το έτος 1931 η Μονή Γαρδικίου διαλύθηκε λόγω ελλείψεως μοναχών και υπήχθη ως Μετόχι της Ιεράς Μονής Βουλκάνου, ο όσιος πατήρ Χρυσόστομος, κατέφυγε στη Ιερά Μονή Χρυσοκελλαριάς πλησίον της Κορώνης.
Όσο διάστημα παρέμεινε εκεί οργάνωσε Κατηχητικό σχολείο στα πλησιόχωρα χωριά Βασιλίτσι και Χαρακοπιό και έγινε ο πνευματικός πατέρας πολλών χριστιανών της περιοχής.
Από το 1934 έως το έτος 1938 υπηρέτησε ως εφημέριος και σε άλλα χωριά της Μεσσηνίας και οι εκεί χωρικοί τον χαρακτήριζαν πάντοτε ως “ανάργυρο” επειδή δεν είχε ποτέ δικά του χρήματα και πάντα τα έδινε σε όσους είχαν ανάγκη.
Το έτος 1938 ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος (Φιλιππίδης) τον κάλεσε στην Αθήνα για να υπηρετήσει ως εξομολόγος των μαθητών των Κατηχητικών Σχολείων.
Πλέον εντάχθηκε ως μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη, χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης και εν συνεχεία διορίστηκε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φανερωμένης Σαλαμίνας.
Όταν το έτος 1941 ανέλαβε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Δαμασκηνός (Παπανδρέου) ο όσιος πατήρ Χρυσόστομος παραιτήθηκε από Ηγούμενος και εγκαταστάθηκε πλέον στη Μονή Πετράκη.
Κατά την περίοδο της ιταλο-γερμανικής κατοχής το κελί του μετετράπη σε πνευματική φωλιά για φοιτητές από την επαρχία, τους οποίους βοηθούσε ποικιλοτρόπως για να επιβιώσουν στην Αθήνα τα δύσκολα εκείνα χρόνια.
Μετά από την διακονία και προσφορά του, σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας, επανήλθε στην Αθήνα στο πνευματικό του ορμητήριο, την Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη και έχοντας διακαή πόθο για μόρφωση, έδωσε εξετάσεις, έλαβε το Απολυτήριο του Γυμνασίου και άνοιξε τον δρόμο προκειμένου να πραγματοποιήσει το παιδικό του όνειρο, να φοιτήσει στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Έτσι το έτος 1959 ο Άγιος Χρυσόστομος σε ηλικία 56 ετών έλαβε και το πτυχίο της Θεολογίας.
Όσο σπούδαζε στη Θεολογική Σχολή γνωρίστηκε με φοιτητές από την Ουγκάντα.
Από αυτούς πληροφορήθηκε την ανάγκη ευαγγελισμού των Αφρικανών αλλά και της παροχής βοήθειας σε αυτούς, οι οποίοι μαστίζονται από επιδημίες, πείνα και κάθε είδους δυστυχία.
Το Πάσχα του έτους 1960 βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα ως προσκυνητής.
Στα άγια μέρη όπου έζησε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Χριστός με θερμή προσευχή παρακάλεσε τόν Κύριο να τον ενισχύσει στο νέο ποιμαντικό του έργο.
Με εφόδια την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα, παρουσιάστηκε στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Χριστοφόρο και ζήτησε την ευλογία του.
Ο Πατριάρχης του επέστησε την προσοχή στους κινδύνους που έμελλε να αντιμετωπίσει στην ιεραποστολή.
Όμως ο φλογερός ιεραπόστολος δεν εκάμφθη και δήλωσε στον Πατριάρχη ότι είναι έτοιμος να πεθάνει για την αποστολή αυτή.
Έκτοτε ο άγιος γέρων Χρυσόστομος έκανε την Αφρική νέα του πατρίδα. Έγινε ο “πατριάρχης” μιας μεγάλης οικογένειας, της Ιεραποστολής.
Έκανε παιδιά του την Ουγκάντα, την Κένυα, το Ναϊρόμπι, το Ζαΐρ. Έζησε, όχι στην Ιεραποστολή αλλά, για την Ιεραποστολή.
Εκοιμήθη στις 29 Δεκεμβρίου 1972 σε ηλικία 69 ετών και ετάφη στο κοιμητήριο της Κανάνγκα και στις 21 Δεκεμβρίου 1996 έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του, τα οποία ευρίσκονται στον κήπο του Ι. Ναού του Αγίου Ανδρέα στο Ιεραποστολικό Κέντρο της Κανάγκα.
Γυναίκες και άνδρες της Αφρικής τον έκλαψαν ως πατέρα τους και τον μοιρολόγησαν ζωηρά και παρατεταμένα, κατά τα έθιμά τους. Ο τάφος του είναι διαρκές προσκύνημα των ντόπιων αδελφών χριστιανών πλέον.
Αυτός είναι ο Άγιος, ο οποίος τιμάται και θα τιμάται πλέον ως ο φωτιστής, ως ο «Μεθόδιος και ο Κύριλλος» της Αφρικής, ο οποίος δόξασε τον Κύριο με τον ενάρετο βίο του και με την ιεραποστολική δράση του και ο Κύριος της αγάπης, διά της Αγίας μας Εκκλησίας τον αντιδοξάζει κατατάσσοντάς τον στο Αγιολόγιό Της.
Αυτόν τιμά και βαδίζει στα βήματά του και ο έτερος Μεσσήνιος Αρχιερεύς του Αλεξανδρινού θρόνου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρθαγένης κ. Μελέτιος, συνεχίζοντας την παρουσία και προσφορά της Μεσσηνίας στην Ιεραποστολή.
Αυτόν τιμά πλέον και η γενέτειρά του η Μεσσηνία, κατατάσσοντας τον στην χορεία της τοπικής Αγιολογίας, ευχαριστώντας τον Πανάγαθον Θεόν και κρατώντας ως παρα-καταθήκη τους λόγους του αειμνήστου Μητροπολίτου Μεσσηνίας κυρού Χρυσοστόμου (Θέμελη), κατά την ημέρα των αποκαλυπτηρίων της προτομής του π. Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου: “Ἀείμνηστε Ἀρχιμανδρῖτα ἱεραπόστολε Χρυσόστομε Παπασαραντόπουλε, ἡ μὲν ψυχή σου, ἡ μέχρι θανάτου ἀγαπήσασα τὸν Κύριον ἡμῶν, ἀναπαύεται ἐν οὐρανοῖς πλησίον αὐτοῦ, τὸ δὲ πολύπονον σῶμα σου εὑρίσκεται εἰς ἀπέριττον τάφον ἐν Κανάνγκα τῆς ᾿Αφρικῆς, φυλάσσον καὶ παρακολουθοῦν τὴν τετιμημένην καὶ ἀξιέπαινον ἱεραποστολικήν σου καρποφορίαν ἐν τῇ Μαύρῃ Ἠπείρῳ. Ἡ γενέτειρά σου, τὸ Βασιλίτσιον τῆς Μεσσηνίας, καυχᾶται διὰ τὸ ἐκλεκτὸν τέκνον αὐτῆς, διὰ σέ, ὅστις ἐτίμησες καὶ ἐδόξασες αὐτὴν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐν᾿Αφρικῇ, ἔνθα ἔσπειρες τὸν λόγον τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καὶ ἐκήρυξες τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν καὶ ζωήν, μὲ δύναμιν καὶ φωτισμὸν τοῦ ἀναστάντος Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰπόντος εἰς τοὺς ᾿Αποστόλους του «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη» (Ματθ.28,19).
Πηγές:
Ιστορικό Αρχείο της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας
Ελληνική Εταιρεία Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής, Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος (1903-1972), Θεσσαλονίκη 1974
Γεωργίου Δ. Κούβελα, Φωτισμένοι Διδάχοι, Μορφές της Μεσσηνίας, Εκδόσεις Έλυτρον, Καλαμάτα 2008, σελ. 65-74.
Χρυσοστόμου Θέμελη, Μητροπολίτου Μεσσηνίας, ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙ-ΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΕΝ ΑΦΡΙΚΗ, AΘHNAI 1986.
Σάββατο 19 Απριλίου 2025
Μεγάλη Εβδομάδα 2025, εικόνες από την Ορθόδοξη Αφρική...
ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΜΠΕΛΩΝΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
Νιγηρία
https://www.facebook.com/orthodoxcathedralng
Κονγκό
https://www.facebook.com/archevechedekananga
Ουγκάντα
https://www.facebook.com/silvestros.kisitu
https://www.facebook.com/magdalini.nakanwagi
Ζιμπάμπουε
Νότια Αφρική
Τανζανία
Γκάνα
Τετάρτη 9 Απριλίου 2025
Επισκοπή Γκούλου και Βορείου Ουγκάντας: Αγώνας για επιβίωση
† Ο Γκούλου & Βορείου Ουγκάντας Νεκτάριος
Η σελίδα του Συνδέσμου στο Facebook
Η σχετικά νεοσύστατη Επισκοπή Γκούλου και Βορείου Ουγκάντας περιλαμβάνει τριάντα (30) περιφέρειες, από τις οποίες οι περιοχές Γκούλου, Αγκαγκό, Κίτγκουμ, Παντέρ, Λιρά, Οτουκέ, Αλεμπτόγκ, Απάκ, Κοτιντό, Μοροτό, Καάμπογκ, και Νακαπιριπίτ έχουν καταστραφεί από τον πρόσφατο εμφύλιο πόλεμο και είναι από τις φτωχότερες της χώρας.
Η περιοχή Karamoja μαστίζεται από μεγάλη φτώχεια και ξηρασία, ενώ οι περιοχές Acholi και Lango, βρίσκονταν σε εμπόλεμη κατάσταση για αρκετά χρόνια και μέχρι σήμερα οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεπεράσουν τις καταστροφικές συνέπειες του πολέμου. Όλα γίνονται πάλι από την αρχή και αυτό οφείλεται στην αγάπη του κόσμου. Οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτές τις περιοχές είναι φτωχοί, οι απλές εκκλησίες μας χρειάζονται όλες αναστήλωση, ανακαίνιση η επισκευή, ενώ κάποιες άλλες παρέμειναν ημιτελείς, καθώς η ανέγερσή τους σταμάτησε για διάφορους λόγους.
Από τις πρώτες μέρες της ποιμαντικής μου διακονίας είχα την ευκαιρία να πληροφορηθώ και να δω ιδίοις όμμασι την τρέχουσα κατάσταση του ποιμνίου μου, να μπω στην θέση όλων, να μοιράζομαι τις στιγμές χαράς και δυσκολίας τους, σωματικά και πνευματικά.
Το δύσκολο έργο της Επισκοπής μας επιτελείται σήμερα από ελάχιστους ιερείς, οι οποίοι δεν λαμβάνουν καμία οικονομική ενίσχυση εδώ και καιρό, γεγονός που δυσχεραίνει την οργάνωση και την κατήχηση στις ενορίες. Επιπλέον, λόγω των μεταπολεμικών συνθηκών, οι άνθρωποι έχουν πολλά κοινωνικά προβλήματα (ασθένειες μικρές και μεγάλες, ελλιπής εκπαίδευση, έλλειψη πόσιμου νερού κ.α.). Σε αυτά προστίθενται και οι τεράστιες ανάγκες για πνευματική και ψυχοσωματική υποστήριξη, ώστε το μήνυμα της σωτηρίας μέσω της Εκκλησίας μας να φτάσει σε όλους.
Για τον λόγο αυτό εκφράζουμε για μία ακόμη φορά τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μας προς τον Ιεραποστολικό Σύνδεσμο «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» για την πολύτιμη βοήθειά σας στην κατασκευή του πηγαδιού στην Ενορία Αρχαγγέλου Γαβριήλ του χωριού Λόγιο Ανζόγκο της επαρχίας Ομόρο. Το έργο ολοκληρώθηκε πρόσφατα με επιτυχία και οι ενορίτες μας ανακουφίστηκαν, γιατί πλέον οι γυναίκες και τα παιδιά δεν θα κάνουν πολύωρα ταξίδια ψάχνοντας για νερό σε ποτάμια και νερόλακκους. Η χαρά και η ευγνωμοσύνη των ανθρώπων αυτών δεν περιγράφονται. Σας στέλνουν τις ευχές και τις ευχαριστίες τους. Κι εμείς μαζί συνεχίζουμε αδιάλειπτα να προσευχόμαστε για όλους σας.
Επιτρέψτε μου να επωφεληθώ αυτής της ευκαιρίας και να μοιραστώ μαζί σας μερικά από τα μελλοντικά μας σχέδια που χρήζουν άμεσης ενίσχυσης και υποστήριξης για την συνέχιση του ιεραποστολικού μας έργου. Η νέα Επισκοπή μας βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές ελλείψεις οικονομικών πόρων για τις βασικές και καθημερινές λειτουργίες της, αλλά και για την κάλυψη των βασικών αναγκών των ανθρώπων που προστρέχουν καθημερινά σ’ εμάς.
Όταν έφτασα για πρώτη φορά εδώ στο Γκούλου, διαπίστωσα αμέσως το μεγάλο πρόβλημα του καταλύματος. Άλλοτε έμενα σε ξενοδοχείο και άλλοτε με φιλοξενούσαν κάποιοι χριστιανοί μας. Η έλλειψη ενός Επισκοπείου δυσκολεύει κάθε δραστηριότητά μας και πρωτίστως την δυνατότητα φιλοξενίας εθελοντών, που επιθυμούν να έρθουν κοντά μας και να μας βοηθήσουν. Πρόσφατα νοικιάσαμε ένα σπίτι, το οποίο λειτουργεί ως Επισκοπείο και ως γραφείο. Ωστόσο, αυτό είναι μία προσωρινή λύση και επείγει να κτίσουμε ένα κτίριο στις εγκαταστάσεις του Ιεραποστολικού μας Κέντρου στον Άγιο Λαυρέντιο, στο Γκούλου, το οποίο θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία, ως γραφείο και ως πνευματικό κέντρο.
Η εκπαίδευση είναι ένας από τους κύριους πυλώνες της Ιεραποστολής. Πιστεύουμε ότι αυτή διευκολύνει την καλλιέργεια της πνευματικότητας στον κόσμο και την αποβολή των συνηθειών του ειδωλολατρικού παρελθόντος. Η Επισκοπή μας προσπαθεί με τους ελάχιστους πόρους της να βοηθήσει με κάθε τρόπο την εκπαίδευση των παιδιών στα λίγα υπάρχοντα σχολεία, αλλά οι συνθήκες γίνονται διαρκώς δυσκολότερες. Ο πόλεμος στη Βόρεια Ουγκάντα, που διήρκησε 20 χρόνια, άφησε πίσω πολλά ορφανά και χήρες, μειώνοντας ταυτόχρονα το εργατικό και παραγωγικό δυναμικό της περιοχής και ανεβάζοντας το επίπεδο της φτώχειας.
Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες της ύπαρξης ενός τεράστιου αριθμού ευάλωτων ανθρώπων, ιδιαίτερα γυναικών και παιδιών. Τα παιδιά συχνά δεν έχουν ούτε τα δίδακτρα, ούτε και τα βιβλία για να πάνε σχολείο. Παράλληλα πρέπει να διασχίσουν ξυπόλητα μεγάλες αποστάσεις, για να φτάσουν στα λίγα υπάρχοντα σχολεία που διαθέτουν άλλες ιεραποστολικές οντότητες καθολικών η προτεσταντών. Έτσι θέτουν την ζωή τους σε μεγάλους κινδύνους, καθώς πρέπει να περάσουν από ποτάμια και ρέματα χωρίς γέφυρες.
Μάλιστα κατά την διάρκεια των έντονων βροχοπτώσεων αναγκάζονται να μένουν στα σπίτια τους για μήνες και αδυνατούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα. Μεταξύ αυτών υπάρχουν και κάποια παιδιά με αναπηρίες. Όλα αυτά αναγκάζουν πολλά παιδιά της Μητρόπολής μας και της χώρας μας να εγκαταλείψουν το σχολείο και να μείνουν αγράμματα.
Σήμερα η Ιερά Επισκοπή μας διαθέτει μόνο ένα Γυμνάσιο και κανένα Δημοτικό Σχολείο. Το Γυμνάσιο λόγω έλλειψης πόρων λειτουργεί χωρίς ρεύμα και νερό, χωρίς κιμωλίες και τετράδια, με λίγα έπιπλα και βιβλία και με πολλά κτιριακά προβλήματα. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη ίδρυσης και λειτουργίας νέων σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην εκκλησιαστική μας περιφέρεια.
Αγαπητοί μας αδελφοί, μεγάλη μερίδα του πληθυσμού των πιστών μας αδυνατεί να αντέξει οικονομικά και να αντεπεξέλθει στις βασικές ανάγκες της ζωής (τροφή, ένδυση, στέγη). Μοναδική μακροπρόθεσμη λύση είναι η εκπαίδευση, ώστε οι άνθρωποι να καταστούν αυτάρκεις και να εξασφαλίζουν μόνοι τους τα προς το ζην. Οφείλουμε ως Εκκλησία να σταθούμε δίπλα τους και να τους ενισχύσουμε στον αγώνα της επιβίωσης και της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η στήριξη όλων σας είναι πολύτιμη.
Ταχ. Δ/νση: Orthodox Bishopric of Gulu and North Uganda, P.O Box 817, Gulu, Uganda
τηλ.: +256.754885585 / +30 6970034374
E-mail: kabuyenikolas@gmail.com
Σάββατο 6 Ιουλίου 2024
Metropolitan Jeronymos of Uganda on Water and Environment for Climate-Resilient Development
Clear Air, Clear Water. Credit: Michael Foley/ CC BY-NC-ND 2.0 / Flickr
His Eminence Metropolitan Jeronymos Muzeeyi of Kampala delivered his remarks on Water and Environment for Climate Resilient Development during the commemoration Week held in March 2023 amidst dignitaries from different divides of the country.
Reflecting on World Environment Day which was celebrated yesterday 5th June, we share his presentation which focuses on the teachings of the Ekklesia on ecological theology and humanity.
Presentation on water and environment for Climate-Resilient Development
I sincerely believe that an integrated and interdisciplinary approach to water and environmental issues can help our country Uganda, not only to be “the pearl of Africa”, but also to be truly the “Garden of Eden” of the holy scriptures. My remarks here below are a reflection of theological thoughts on the matter. Man is at the center since he was created in the image and likeness of the creator, God. And he was entrusted with the vocation “to cultivate it and to keep it” (Gen: 2:15).
- God’s creation was very good.
When faced with the ecological crisis of our times, obviously, there are many questions that raised. One temptation can be, among the questions raised to put the blame on God, the creator. But the scriptures’ narrations have no room for such a blame. For they say: on completion of His six-day creation “God saw everything He had made, and behold, it was very good” (Gen. 1:31).
Very important was God’s care for water in the garden of Eden: “A stream flowed in Eden, it divided into four rivers” (Gen. 2:10). In this creation, man who was created in God’s image, had a vocation. “to … cultivate it and keep it” (Gen. 2:15).
There must be a reason why. The very reason could be summarized by saying: This world was given to man as a gift, – “a gift from God the Creator, a healing gift, a gift of wonder and beauty. Therefore, man’s proper response upon receiving such a gift, is to accept and embrace it with gratitude and thanksgiving”. In otherwards using it well for the glory of God.
- Man’s sin is the root cause of ecological crisis.
Man sinned. In his sin, everything changed. One could ask, what is sin? Sin is man’s rebellion against God the creator. His refusal to live by God’s will. It is the perversion of God’s purpose and order put in nature: (A good example in this case is homosexuality!). It is man’s deliberate refusal to have communion of love with God, fellow man and creation. As a result, man actually failed in his vocation. Instead, man was “passed under the domination of sin and of the evil”. Certainly, as a result of man’s sin, the human mind became so darkened, and the human will was impaired”. He could live by “exploitative control of resources”.
All times, he could be a being of “selfness and greed”. In this case, there was a need for an ontological transformation. This is what we call man’s repentance. You and I must repent to save human nature, to save the creation. In our fallen nature, St. Paul, could reveal the truth: “the whole creation groans and labors with birth pays” (Rom 8:22).
- Christ’s mission of re-creation.
Le me make it very clear from the outset that, true Christians are and must be environments. This is because, the incarnation of the Word of God was to liberate man from his rebellion and in the process, the whole creation. Man in Christ is a new creature, something we referred to above as ontological transformation. To accept Christ, he must repent. A new creature is a son of God. He lives by the will of God St. Paul had noted it that “Creation eagerly waits for the revealing of the sons of God” (Rom 8:19). Since “It will be delivered from the bondage of corruption into glorious liberty of the children of God. (Rom. 8:21). “The loving re-creation of the world by the divine word at the incarnation of God’s Son is very crucial in our understanding of our mission as followers of Jesus Christ. Indeed, Christians have to be models and have to play a decisive role in solving the environment crisis.
- Man’s communion of love is the Key.
Earlier, we made it clear that man’s communion of love with God, his fellow man and creation was weakened as result of man’s rebellion. In Christ, man is reconciled to God. He is as well asked to live in communion of love, with fellow man and creation. Man’s vocation to receive creation as a gift from God is restored. His preparedness to us it well for the glory of God is manifested. Christ’s Church, which is an extension of the redeeming of mission, ever accept and embrace God’s gift with gratitude and thanksgiving in all its service.
As a matter of fact, our generation has to understand that we are called upon as Christians to live fully in the communion of love for the salvation of creation. Important to note, this planet is “our home … it is also the home of everyone, as it is the home of every animal creature, as well as every form of life created by God”. Our generation should consider the same for the generation to come. The air we breathe, the water we drink and is the source of life, if it is defiled, the element and essence of our existence are threatened. This is true for us and for the generations to come.
- Efforts to protect god’s creation.
God’s people are called up to protect God’s creation. Who are God’s People? These are redeemed by Christ. Living by the will of God. These are sons of God by God. These are the people prepared to fight the evils of individualism and consumerism propelling the spirit of egoism. At the center of egoism is self-interest. Very often, man puffed up by egoism in our world of technological advancement leaves no room for God. It only brings about the spirit of secularism. Here man moves away from God’s creation. He creates his own world without God. In the Garden of Eden, we saw the rivers flowing.
In man’s megacities, we see filth liquids flowing. Man must change. Man must change. The prophetic voice of the church is about the change. And this change means addressing poverty, inequality, discrimination, marginalization, domination, exploitation, etc. in all their forms. We must become “children of God by grace” to become Children of God to be fully committed to the will of God. This means to do away with egoistic tendencies. To be children of God also means to be faithful to God’s purpose and intent for creation. Environment degradation and destruction are torment to suicide.
Τρίτη 18 Ιουνίου 2024
SUNDAY OF THE HOLY FATHERS OF THE FIRST ECUMENICAL COUNCIL: AFTERFEAST OF ASCENSION
Troparion of the Afterfeast (Tone 4)
You ascended in glory, O Christ our God, after You filled the Disciples with joy, by promising to send them the Holy Spirit, and You blessed them and established their faith, that You are the Son of God, the Redeemer of the world.
Resurrectional Troparion (Tone 6)
When the angelic powers appeared at Your grave, the soldiers guarding it feared and became as dead. And standing by the sepulcher was Mary who was seeking Your immaculate body. You devastated Hades, not afflicted by it. You went to meet the virgin, and granted eternal life. You resurrected from the dead. O Lord, glory to You.
Troparion of the Holy Fathers (Tone 8)
Supremely blessed are You, O Christ our God. You established the holy Fathers upon the earth as beacons, and through them You have guided us all to the true Faith, O greatly merciful One, glory be to You.
📖Matins Gospel John 21:1-14
📖Epistle Reading - Acts 20:16-18, 28-36
📖Gospel Reading - John 17:1-13
See also please
Two voices from Africa about the Sunday of the Holy God-bearing Fathers of the First Ecumenical Council (seventh Sunday of Pascha) Zambia & Zimbabwe
*****
Uganda Orthodox Church - Holy Diocese of Jinja and Eastern Uganda
In the Orthodox Vineyard of Africa
Κυριακή 16 Απριλίου 2023
Metropolitan Jeronymos Muzeeyi: "Tuleekaanire waggulu nti Kristo azuukidde, buli omu mu Uganda wa ddembe!"
OBUBAKA BWA PASIKA (2023) ERI E’GGWANGA
Abaana bange abaagalwa mu Kristo,
Kristo Azuukidde.
“Nze kuzuukira n’obulamu” (Yok. 11:25).
Yesu Kristo, Mukama waffe era omulokozi, yajja ku nsi okutuwa obulamu obuggya. Obulamu buno obuggya, okusookera ddala, busangibwa mu Katonda, Katonda ow’amazima era omulamu. Wano ku nsi, bwe bulamu bw’abatukuvu.
Kyokka, obulamu buno okusobola okujja, kyetaagisa okumanya obulungi Katonda ow’amazima era omulamu. Kristo yamutubikkulira. Oyo abufunye, ajjudde okwagala era ali mu kussa ekimu ne Katonda ono, abantu banne n’ebitonde. Ekisinga obukulu, obulamu buno obuggya bwesigamiziddwa ku kubeera nga Katonda bw’ayagala, n’okuva ku kibi.
Ekituufu kiri nti awali ekibi, waliwo okufa.
Katonda abeera mu batukuvu atuyita okwenenya buli kiseera tubeere abasaanira obwakabaka bwe obw’omu ggulu, obulamu bwe obutaggwaawo. Wano, Mukama waffe era Omulokozi akissaako akabonero ng’agamba nti “Nze kuzuukira n’obulamu (Yok. 11:25)”, okuyitibwa okwenjawulo eri Abakristiyani Abasodokisi.
Eno y’ensonga lwaki Ekklesia y’Abasodokisi ewa okuzuukira kwa Mukama waffe era Omulokozi waffe, Yesu Kristo, amakulu mangi.
Embaga eno nkulu nnyo ku Kalenda y’Ekklesia y’Abasodokisi. Ye mbaga Ssemabaga, era entabiro z’embaga. Nga balina ekitangaala ekiva mu nsibuko y’ekitangaala, Abakristo Abasodokisi bakuza embaga y’Okuzuukira kwa Yesu Kristo n’essanyu lingi. Kye ssanyu nga buli kimu kijjudde obulamu, obulamu okuva mu ntaana enjereere. Obulamu buno bwennyini kwe kwolesebwa kwa Mukama omulamu afuga. Okuwa buli muntu obuvumu, essuubi, okwagala n'okukkiriza.
Kristo eyazuukira ye byonna era mu byonna. Omuntu atuuka ku buwanguzi ku kufa, mu ngeri endala atuuka ku bulamu obutaggwaawo. Ekklesia ya Kristo, nga gwe mubiri gwa Kristo, y’egenda okututwala mu bulamu obutaggwaawo.
Omuntu kimugwanira okukyalira Kristo ku musaalaba asobole okutegeera obugazi n’obuziba bw’obulamu buno obuggya. Mu mazima, Kristo ku musaalaba ayiwa omusaayi gwe olw’okusonyiyibwa kw’ebibi byaffe. Atununula n’atutabaganya ne Katonda. Ku mulyango oguyingira mu Ekklesia ya Kristo, tuzaalibwa omulundi ogw’okubiri amazzi n’omwoyo.
Mu Klezia, ekyokunywa n’emmere yaffe enkulu, ng’Abakristaayo Abasodokisi, gwe musaayi n’omubiri ebya Kristo. Mu kussa ekimu, tufuna okusonyiyibwa ebibi n’obulamu obutaggwaawo.
Wano omuntu ategeera okuzuukira n’obulamu bwa Kristo okuva mu kussa ekimu, Kristo anaaza omuntu waffe ow’omunda n’obulamu bwaffe n’akyusa obutonde bwaffe. Kristo aggyawo obutwa bw’ekibi n’okuluma kwa sitaani. Tusumululwa era ne tuyingizibwa mu magye ng’abaana ab’obulenzi nab’obuwala ba Katonda, Kitaffe, olw’Ekisa.
Mu kuzuukira kwa Kristo mwe muli essuubi ly'eggwanga eryagalwa Uganda. Nga twolekagana n’okusoomoozebwa kw’eggwanga lyaffe ekulu, batabani ne bawala ba Katonda Kitaffe ab’eddembe, olw’Ekisa, beetegefu era baweereddwa amaanyi n’okwolesebwa kwa Kristo eyazuukira okusitula eggwanga lino okuva waggulu okutuuka ku ntikko. Ekikulu mu kubeerawo kwabwe bwe bubaka bw’okuzuukira. Buba bubaka bwa buwanguzi, buwanguzi ku kufa n’obuwanguzi olw’obulamu obutaggwaawo. Obuwanguzi buno bwa kuleeta mutindo gwo bulamu eri Uganda era ddala eri Bannayuganda bonna. Buba bubaka okwagala mwe kusinga mu kussa ekimu kwaffe ne Katonda, bannaffe n’ebitonde.
Obubaka buno bukkaatiiriza obutuufu bw’omubala gwaffe “Ku lwa Katonda n’Ensi Yange”. Era kiteeka obwawufu bwa Kristo n’okwetongola, ng’omulokozi asobola okutuwa obulamu bw’amazima, wakati mu bulamu bwaffe obw’obuli bw’enguzi, ku nteekateeka y’eggwanga.
Tuzuukusa essuubi lyaffe okusukkuluma ebyo ebinyigiriza obulamu bwaffe. Tuleekaanire waggulu nti Kristo azuukidde, buli omu mu Uganda wa ddembe.
In English:
From Orthodox Uganda about Easter: "In the resurrection of Christ lies the hope for beloved country Uganda - It is a message of victory, victory over death and victory for eternal life!"
Easter Message (2023) by Metropolitan Jeronymos of Kampala
Video from Uganda Orthodox Church - Holy Metropolis of Kampala / Facebook
My beloved children in Christ,
Christ is Risen.
“I am the resurrection and life” (Jn. 11:25).
Jesus Christ, our Lord and Savior, came to earth to give us new life. This new life, is first and foremost, found in God, the true and living God. Here on earth, it is the life of saints. However, for this life to come about, it requires a clear knowledge of the true and living God. Christ revealed Him to us. One who has acquired it, is full of love and is in communion with this God, fellow human beings and creation. Most importantly, this new life is based on living according to the will of God, and away from sin. The fact is where there is sin, there is death. God who dwells in saints call us for constant repentance to be worth of His kingdom of heaven, His eternal life. Here, our Lord and Savior seals it by saying “I am the resurrection and life (Jn. 11:25)”, a special calling for Orthodox Christians.
That is why the Orthodox Church gives the resurrection of our Lord and Savior, Jesus Christ, a great importance. This feast is extremely important on the Orthodox Church Calendar. It is the feast of feasts, and the center of feasts. With the light from the source of light, Orthodox Christians celebrate the feast of the resurrection of Jesus Christ with great joy. It is a joy whereby everything is filled with life, the life from the empty tomb. This very life is the vision of a living reigning Lord. Giving everyone courage, hope, love and faith. Christ resurrected is all and in all. Mankind attains victory over death, in other words attains eternal life. The Church of Christ, which is the body of Christ, is to lead us to eternal life.
One has to visit Christ on the cross in order to grasp the depth and width of this new life. Truly speaking, Christ on the cross sheds His blood for the remission of our sins. He redeems us and reconciles us with God. At the entrance in Christ’s Church, we are born again by water and spirit. In the Church, our chief drink and food, as Orthodox Christians, is Christ’s blood and body. In communion, we get the remission of sins and everlasting life. Here one realizes the resurrection and life of Christ since in communion, Christ cleans our conscience and life and transforms our nature. Christ neutralizes the poison of sin and the bites of the devil. We are set free and drafted as sons and daughters of God, the Father, by Grace.
In the resurrection of Christ lies the hope for beloved country Uganda. As we confront the challenges of our great nation, the free sons and daughters of God the Father, by Grace, are ready and empowered with the vision of the resurrected Christ to raise this nation from heights to heights. Central to their being is the message of resurrection. It is a message of victory, victory over death and victory for eternal life. This victory is to bring about the quality of life for Uganda and indeed for all Ugandans. It is a message where love prevails in our communion with God, fellow citizens and creation. This message justifies our motto “For God and My Country”. And it puts Christ’s uniqueness and exclusiveness, as saviour able to give us true life, in the midst of our corrupt life, to the national agenda. We do re-orientate our hope to surpass the impassable which chokes our life. Let us shout loudly that Christ is Risen, each and every one in Uganda is free.
CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN!
DOWNLOAD THE LUGANDA VERSION OF THE MESSAGE BELOW
OBUBAKA BWA PASIKA (2023) ERI E’GGWANGA
Easter Message From Bishop Nektarios (Kabuye) of Gulu and Northern Uganda
CHRIST IS RISEN! TRULY, HE IS RISEN!
Dear Brethren,
We celebrate this triumphant event in these words of the Troparion. Christ is Risen!
Resurrected joy is experienced and radiated regardless, of the favorable or unfavorable surroundings, even in conditions of poverty, disease, persecution, war and uncertainty. And we urgently need it right now that everything is set to drown us in the fume of death. This joy multiplies while it offers love where hatred abounds, and hope where despair prevails. Second, “we rejoice in the Lord who crushed the state of death and enlighten the race of men.” Let us draw courage by living the joy of our Church, despite the oppressive problems we faced, despite the trials we are going through. The resurrected Christ has the power to dispel every shadow of hell; to crush the state of death brought about by violence, injustice, arrogance, and the fury of destruction. He offers an insurmountable light to those who believe in and love Him. Christ is Risen, my brethren! “This day has been made by the Lord. We rejoice and rejoice in it. To the pure, transparent truth, that the Gospel has been proclaiming for centuries: Certainty shared by billions of people over the centuries.
This is the characteristic of the Christian experience which defines and incessantly regenerates the believers. Undeniably, this belief is freely accepted or rejected. Christ’s “descend into Hades” proclaims the final dissolution of death and has become a symbol of the Resurrection in the Orthodox Church.
Every believer associated with the suffering and Resurrected Christ lives in his personal life the experience of Psalmist: “Thou shalt not forsake my soul in hell,…You showed me the way to life. Thou shalt fill me with joy when I am near thee.” (Acts 2:27-28 – Psalm 15:10-11). Relying on the unceasing presence of the risen Lord, we can even in the most painful circumstances chant, “O divine, O friend, O sweet voice. With us, I pray onto the end of ages, Christ: if the faithful anchors have hope possessed, we rejoice.” The Resurrection is the foretaste of God’s final victory of love in the end. He brings the future within us and with the sanctifying energy of the Holy Spirit in the Mystery of the Church, makes it present.
However, in the light of the Resurrection, all these things are transformed and can be overcome. “Do not be surprised at the terrible trial by which you are tested,” advises the Apostle Peter. “On the contrary, rejoice in participating in the suffering of Christ, for thus shall you be filled with joy and joy when His glory is revealed” (1 Pet 4:12-13); And in hours of cruel persecutions, he affirms: God “who out of great mercy reborn us into a new life with the Resurrection of Jesus Christ,” enable us to truly hope, guards us with His power “until Salvation comes which is already ready to be manifested in the ends times. With this thought feel joy, even if you need for the time being to be distressed for a while by various trials” (1 Pet 1:3-6). At Easter, we celebrate the crushing of the state of death, the merciless enemy of man.
With Christ is Risen, we celebrate the most important event of history, which concerns the depth, the meaning, and the future of man’s existence. It may be that Various ramifications of death surround us with their strangest and most diverse masks, with unjust oppression, debilitating poverty, and unexpected suffering. May the Resurrection of our Lord Jesus Christ change our minds, our hearts, our thoughts, our behaviors and our values as it did to the Apostles and all those who truly witnessed His Holy Resurrection from the dead two thousand years ago.
Amen.
Easter Message From His Grace Bishop Silvester (Kisitu) of Jinja and Eastern Uganda
Beloved children in the Lord God.
Christ Is Rsien!
Christos Anesti!
Kristo Azuukidde!
I greet you with this traditional ecclesiastical phrase which expresses the inexpressible world event ever, i.e., the transcendent triumph of our Lord Jesus Christ over sin and death. The resurrection of Christ marks the beginning of a new phase (fundamental change) in the history of mankind where by the powers of the hades are destroyed and man is regenerated and according to St. Paul, he becomes a new creature.
However, even though His resurrection fully reveals the immeasurable love of God for man by keeping His promises He made to the people of Israel, especially through Abraham and Moses; man has taken it for granted by misusing this freedom.
Today, the world has developed the ideology of humanism which encourages one to decide or act freely in his daily life, a situation that has resulted into relying on distorted truths and freedom with its numerous consequences one of which is the vice of homosexuality.
We thank God there is still some integrity among people which springs from God’s image in which man was created as well as His knowledge from the gospels. The original plan for a person is clear that God created man and woman and blessed the mystery of marriage for both so that in unity and happiness provided by God, they may praise and serve Him thus strengthening the family bond for the solidarity of the society.
Therefore, other forms of marital existence are foreign according to the teaching of the Church, traditions, as well as human nature and there are indeed controlled by the power of sin.
We thank God that here in Uganda our people continue to leave a Godly life and are not supportive of such ungodly, immoral, and unnatural behaviors in spite of the pressure from those trying to impose such evils into our societies.
In these circumstances, we pray for those that have been controlled by sin to be guided and come back to God, to normality as expected of a person / human being.
As we pray for all people, we must encourage them to repent and come back to God by denying inhuman behaviors and habits and then be able to resurrect together with Christ as a “new people” in Christ Jesus; the citizens of the kingdom of Heaven, living peacefully in the world together with other people as one godly family.
CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN!
Photo from here
The Pascal (Easter) message of Pope and Patriarch Theodoros II of Alexandria and all Africa (2023)
The Orthodox Metropolitan of Kambala & all Uganda Jeronymos delivering the Pascal (Easter) message of Pope and Patriarch Theodoros II of Alexandria and all Africa.
Uganda Orthodox Church - Holy Metropolis of Kampala (ελληνικά εδώ)
Πέμπτη 6 Απριλίου 2023
Ρrocession to the Holy Monastery of Mary of Egypt, Uganda
Kontakion of Sun. of St. Mary of Egypt (Third Tone)
Who once was filled with every carnal sin has become today, through repentance, the bride of Christ. She desired the company of angels. She trampled upon demons with the Cross as her weapon. This is why, O Glorious Mary, you became a Bride of the Kingdom.
A blessed Sunday to you’ll and through the intercession of Saint Mary of Egypt, may be strengthened to clearly observe the remaining days of the Great Lent. Amen
Pictures from the procession with the icon of St. Mary of Egypt from St Antonios Church to the Holy Monastery of Mary of Egypt. This was immediately after the Divine Liturgy commemorating the feast and it involved all the Nuns and their Abbesses from the there Convents including Abbess Thavoria and the Nuns of St. Catherine Monastry in Kiyindi and Abbess Gabriera from All Saints Monastry in Bwetyaba and Abbess Maria (the host) from the feasting Monastery. All Glory belongs to God.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)