We are Orthodox Christian Greeks.
Because we are Orthodox Christians, we love our country, our people and all the peoples of the earth; this of course includes our African brothers and sisters.
Το 1904, ο Αφρικανός γηγενής Ota Benga απήχθη από το Κονγκό και
μεταφέρθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εκτέθηκε σε ζωολογικό κήπο
δίπλα σε πιθήκους!
Η
τραγική ιστορία του αποκαλύπτει τις απαρχές της διαρκούς φυλετικής
προκατάληψης που αποκαλύπτει την απομάκρυνση της λεγόμενης πολιτισμένης
Δύσης από τις ρίζες του πολιτισμού. Την Αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο!
Ακόμα και στις πιο μαύρες και δύσκολες εποχές της ιστορίας, ουδέποτε
υπήρξαν τέτοια φαινόμενα κτηνωδίας, όπου υπήρχαν Έλληνες ή ορθόδοξοι
χριστιανοί..
Τη Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 1906, Αφροαμερικανοί που
είχαν κληθεί σε μια επείγουσα συνάντηση στην Εκκλησία των Βαπτιστών
Mount Olivet του Χάρλεμ εξέφρασαν την απύθμενη οργή τους. Σύμφωνα με
άρθρο των New York Times την προηγούμενη μέρα, ένας νεαρός Αφρικανός,
που αναφέρεται ως «πυγμαίος», φέρεται να είχε εκτεθεί στο κλουβί των
πιθήκων του μεγαλύτερου ζωολογικού κήπου της πόλης. Επρόκειτο για ένα
καθαρά διαφημιστικό άρθρο, ώστε να τραβήξει επισκέπτες στον ζωολογικό
κήπο όπου διαδραματιζόταν αυτό το αίσχος!
Ο τίτλος της εφημερίδας
έγραφε: «Ο Μπούσμαν μοιράζεται ένα κλουβί με τους πιθήκους του Μπρονξ
Παρκ». Μεγάλα πλήθη, που αριθμούσαν έως και 500 άτομα, συγκεντρώθηκαν
στο κλουβί για να θαυμάσουν τον Ota Benga, έναν βραχύσωμο Αφρικανό.
Για
να προσελκύσει περισσότερους θεατές έπειτα από το αφιέρωμα των New York
Times, ο Benga μεταφέρθηκε από ένα μικρότερο κλουβί χιμπατζήδων σε ένα
πολύ μεγαλύτερο, κάνοντάς τον πιο «ορατό».
Στον ίδιο περίβολο
τοποθετήθηκε και ένας ουρακοτάγκος με το όνομα Dohang. Ο Benga, που
φαινόταν πολύ νεότερος από την ηλικία των 23 ετών, καθόταν ακίνητος σε
ένα σκαμνί, κοιτάζοντας μέσα από τα κάγκελα καθώς τα πλήθη
συγκεντρώνονταν για να τον χλευάσουν.
Σαράντα
χρόνια μετά την κατάργηση της δουλείας στην Αμερική, οι Ζωολογικοί
Κήποι της Νέας Υόρκης παρουσίασαν ένα φανερά στενοχωρημένο Αφρικανό
αγόρι δίπλα σε γορίλες, υπογραμμίζοντας την ευάλωτη θέση των μαύρων
ακομμάτιστος και στην πρωτεύουσα της χώρας. Η παράσταση αντιμετωπίστηκε
με ενθουσιασμό από μέσα ενημέρωσης της Νέας Υόρκης, επιστήμονες,
δημόσιους αξιωματούχους και απλούς πολίτες, ενώ «Αφροαμερικανοί»
υπουργοί και μια χούφτα από φιλάνθρωπους λευκούς βρέθηκαν απομονωμένοι
απέναντι σε έναν τοίχο αδιαφορίας από τη λευκή κοινωνία.
Μέχρι το
τέλος Σεπτεμβρίου, πάνω από 220.000 άτομα είχαν επισκεφθεί τον ζωολογικό
κήπο, διπλάσιος αριθμός σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα του προηγούμενου
έτους. Σχεδόν όλοι κατευθύνθηκαν κατευθείαν στο σπίτι των πρωτευόντων
για να δουν τον Ota Benga. Με την ευγενική χορηγία των New York Times!
Η
αιχμαλωσία του έγινε τελικά θέμα εθνικών και διεθνών πρωτοσέλιδων. Οι
Αφροαμερικανοί πάστορες το θεώρησαν ως μια συγκλονιστική μαρτυρία για
την υποτίμηση της ζωής τους από τους συμπατριώτες τους Αμερικανούς,
καθώς ένας δικός τους ζούσε ανάμεσα σε πιθήκους.
Όσο για τους New York Times; Προσπαθούν απεγνωσμένα να σβήσουν αυτό το σκοτεινό παρελθόν και την απανθρωπιά τους.
«Ο λαός σου δεν μπορεί άλλο, Κύριε, Αντί πετρελαίου και αερίου Πουλάνε τη χώρα μας» Azagaia, “Vendem o Pais,” («Πουλάνε τη χώρα μας»)
Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε
στην περίπτωση της Μαδαγασκάρης, μιας πάμφτωχης πρώην αποικίας της
Γαλλίας, που τώρα, δίπλα στα άλλα τεράστια προβλήματά της έχει να
αντιμετωπίσει και την κλιματική αλλαγή – και στην οποία η ελληνική
κυβέρνηση εξήγαγε, για λογαριασμό του Ισραήλ, το κακόβουλο
λογισμικό Predator.
Η Μαδαγασκάρη νίκησε τους Γάλλους στρατιωτικά τον 19ο αιώνα,
όταν πρωτοπήγαν να την κατακτήσουν, αλλά το Παρίσι τους πήρε πίσω την
ανεξαρτησία τους με οικονομικά μέσα, υποχρεώνοντάς τους μάλιστα να
καταβάλλουν πολεμικές αποζημιώσεις. Μια ιστορία κάπως παρόμοια,
τηρουμένων των αναλογιών, με την ημι-ακύρωση της Ελληνικής Επανάστασης,
μέσω των «δανείων της Ανεξαρτησίας» (που μάλλον της εξάρτησης θά ’πρεπε
να ονομάζονται) και που η οργάνωσή τους έχει κατά καιρούς αποδοθεί στους
Ρότσιλντ, χωρίς όμως να αποδειχθεί αυτό.
Κάποια στιγμή οι Γάλλοι έκαναν τη Μαδαγασκάρη και επίσημα αποικία
τους, οι ντόπιοι όμως μάλλον δεν το βρήκαν αυτό πολύ του γούστου τους
και όλο και ξεσηκώνονταν. Η καταστολή των εξεγέρσεων αυτών προκάλεσε,
ανάλογα με τις πηγές, από εκατό έως επτακόσιες χιλιάδες νεκρούς. Η
τελευταία μεγάλη σφαγή που έκαναν οι Γάλλοι στο νησί ήταν το 1947, με
40.000 νεκρούς.
Νεοαποικιοκρατία
Το νησί κέρδισε τελικά την ανεξαρτησία του, αλλά, όπως και σε πολλές
άλλες αφρικανικές και ασιατικές χώρες, η αποικιοκρατία αντικαταστάθηκε
απλώς από τη νεοαποικιοκρατία, με τους δυτικούς και ιδίως τους Γάλλους
να εκμεταλλεύονται ανελέητα μέχρι και σήμερα τον πλούτο της χώρας και τη
δουλειά των ανθρώπων της, όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλη την Αφρική.
Σε πολλές μάλιστα χώρες, τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που έδωσαν
πολύχρονες, άφθαστου ηρωισμού μάχες κατά των ξένων, εκφυλίστηκαν, ενίοτε
φτάνοντας μέχρι του σημείου να γίνουν τα ίδια φορείς της
νέο-αποικιοκρατίας.
Θυμάμαι τον Μιχάλη Ράπτη-Pablo, κύριο, και για μια ολόκληρη περίοδο μοναδικό διεθνώς, υποστηρικτή, ως ηγέτη τότε της 4ης Διεθνούς, με κάθε δυνατό μέσο, περιλαμβανομένου του εφοδιασμού και της κατασκευής ακόμα όπλων, της Αλγερινής Επανάστασης,
να μου λέει πόση έκπληξη ένοιωσε όταν είδε μπαρουτοκαπνισμένους
καπετάνιους του αλγερινού FLN (ΕΑΜ) να κυκλοφορούν επιδεικτικά
μεταμορφωμένοι έξι μήνες αργότερα με τις πολυτελείς κούρσες τους και να
διάγουν βίο προυχόντων. Την ίδια έκπληξη που ένοιωσα και εγώ όταν ο
θυρωρός του κρατικού θεάτρου του Ζάγκρεμπ, περήφανος αυτός, με οδήγησε
στο ειδικό θεωρείο που κρατούσε, όπως οι βασιλιάδες του παλιού καιρού, ο
Τίτο, αρχηγός ενός από τα μεγαλύτερα επαναστατικά κινήματα της Ευρώπης,
των παρτιζάνων της Γιουγκοσλαβίας.
Μερικές φορές οι ξένες υπηρεσίες έβαλαν και το χεράκι τους βέβαια να
ευνοήσουν αυτή τη μετάλλαξη των ηγεσιών των εθνικοαπελευθερωτικών
κινημάτων. Ενδεχομένως τον ρόλο αυτό έπαιξαν στην Αλγερία, σύμφωνα με
ορισμένες φήμες, που δεν γνωρίζω όμως αν ευσταθούν, οι υπηρεσίες της
Δυτικής Γερμανίας στο πραξικόπημα με το οποίο αντικαταστάθηκε ο πρώτος
πρόεδρος Μπεν Μπέλα από τον αρχηγό του στρατού Μπουμεντιέν.
Μοζαμβίκη
Ο τυφώνας Freddy έπληξε άγρια και τη Μοζαμβίκη, όπου μάλιστα, κατά
μία σατανική σύμπτωση, όλα αυτά συνέπεσαν με τον θάνατο του μεγάλου hip
hop καλλιτέχνη Azagaia, ειδώλου στη χώρα του, αλλά και σε όλες τις χώρες
που μιλούν τα πορτογαλικά. Αυτός ήταν που τραγουδούσε
Ο λαός σου δεν μπορεί άλλο, Κύριε Αντί πετρελαίου και αερίου πουλάνε τη χώρα μας
στίχους στο εμβληματικό τραγούδι του «Vendem o Pais», («Πουλάνε τη
χώρα»). Πολύ δημοφιλής στη χώρα του, τόσο στη νεολαία όσο και στους πιο
ηλικιωμένους, ο Azagaia έμπηγε το μαχαίρι στις μεγάλες πληγές των
αποτελεσμάτων της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της κοινωνικής και
πολιτικής πραγματικότητας της χώρας του και της Αφρικής. Ο θάνατός του
έβγαλε εκατομμύρια στους δρόμους και η κυβέρνηση της Μοζαμβίκης απάντησε
με σκληρή καταστολή.
Αμερική, Ρωσία, Κίνα και παναφρικανισμός
Δώσαμε παραπάνω μια εκλεκτική και πολύ περιορισμένη ασφαλώς, αλλά
χαρακτηριστική εικόνα μερικών από τα πολλά και τεράστια προβλήματα που
ταλανίζουν τη Μαύρη Ήπειρο, που τόσο συχνά το άφθονο αίμα των λαών της
από Μαύρη την έβαψε Κόκκινη. Ο τεράστιος πλούτος της έγινε πλούτος της
Δύσης και δική της τραγωδία.
Φυσικό είναι, σε αυτές τις συνθήκες, και τα λαϊκά κινήματα της
ηπείρου, αλλά και πολλές κυβερνήσεις να βλέπουν με ευνοϊκό μάτι την
είσοδο της Κίνας στην περιοχή και την επάνοδο της Ρωσίας, ενώ κερδίζει
όλο και περισσότερο έδαφος η ιδέα περιφερειακών συσπειρώσεων και το
ευρύτερο όραμα του παναφρικανισμού.
Η απάντηση των Αμερικανών στην πρόκληση αυτή είναι κυρίως η γενίκευση
των επεμβάσεων της CIA και της ιδιαίτερα δραστήριας και επιθετικής, σε
όλη την ήπειρο, AFRICOM, της διοίκησης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων
για την Αφρική, επεμβάσεις στις οποίες σπανιότατα αναφέρεται ο δυτικός
τύπος. Και το να δίνουν μαθήματα στους Αφρικάνους πώς να αποφεύγουν τις
συνεργασίες με τους Κινέζους και τους Ρώσους.
Μόνο που οι καιροί έχουν αλλάξει. Της τά ’παν έξω από τα δόντια της
Αμερικανίδας αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις οι ηγέτες των χωρών που
επισκέφθηκε πρόσφατα. Όσο για τον πρόεδρο της Αφρικανικής Ένωσης,
εξήγησε με τα ακόλουθα λόγια τη θέση των Αφρικανών: «Όταν μιλάμε, συχνά
δε μας ακούνε ή πάντως δεν ενδιαφέρονται για το τι λέμε. Αυτό είναι που
θέλουμε να αλλάξουμε. Και να μη μας λέει κανένας: μη δουλεύετε με τον
ένα ή με τον άλλο. Θέλουμε να δουλεύουμε και να εμπορευόμαστε με όλους» (Why Africa Chose China | Defend Democracy Press).
Αν η ανάκτηση ή η απώλεια της αξιοπρέπειας είναι επίσης και ένας
δείκτης για το ποιος έχει ή δεν έχει μέλλον, η Αφρική και ο μη δυτικός
κόσμος ανεβαίνουν, η Ευρώπη (και η Ελλάδα μαζί της) πέφτει. Έστω και αν
ξεκινάνε από πολύ διαφορετικά, προς το παρόν, επίπεδα.
Μακάρι να είχαμε και εμείς καναν πολιτικό σαν αυτούς που εμφανίζονται τώρα στη Μαύρη Ήπειρο. Πού τέτοια τύχη όμως;
Υ.Γ.: Στο άρθρο μας
για τις κυρώσεις στη Ρωσία και στη Λευκορωσία, παραλείψαμε κάτι
ουσιώδες. Τα ευρωπαϊκά κράτη έχουν μπλοκάρει 350.000 τόνους λιπάσματα
που προορίζονται για φτωχές αφρικανικές χώρες, παρά το γεγονός ότι η
Ρωσία έχει δηλώσει ότι τα χαρίζει και, επομένως δεν θα έχει εισοδήματα
από αυτά. Ταυτόχρονα όμως οι Ευρωπαίοι έχουν άρει τις κυρώσεις για
εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων προς τις ίδιες, παρά το ότι από αυτές
κερδίζει η Ρωσία, γιατί χρειάζονται τα λιπάσματα. Τι κι αν πεθάνουν
μερικοί ακόμα Αφρικάνοι; Μαύροι είναι άλλωστε, όχι άνθρωποι.
With the blessings of Archbishop Ioannis of Zambia and with the profound help of Greek community of Copper belt Community the parish of St Nicholas in Kapiri Mposhi experienced and cerebrated the Great Feast of Pascha with joy and brightness.
Χριστός Ανέστη
Christ is risen
Khristu Washukuka
Khristu Wauka
Christ est Ressuscite
Khristu Wabuka
Khristu Wovenya
Khristu Asukile
Χριστός Ανέστη from St Nicholas in Kapiri.
Με τις ευλογίες του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη Ζάμπιας και με την βαθιά βοήθεια της Ελληνικής κοινότητας Copper belt Community η ενορία του Αγίου Νικολάου στο Καπίρι Μόσχης βίωσε και εορτάσε με χαρά και φωτεινότητα τη Μεγάλη Γιορτή του Πασχά.
C'est dans une climat de solennité et de joie que la Résurrection de notre Seigneur Jésus Christ a été fêtée dans notre Archevêché. Sous une pluie douce des bénédictions, son Éminence Mgr CHARITON notre Archevêque entouré de son clergé et d'une foule des fidèles a rehaussé de sa présence en la grande cathédrale de Saint André le Premier appelé pour fêter cet événement. Jour de la Résurrection, peuples rayonnons de joie, entonne le choeur sous un ton angélique, exultons d'allégresse et de joie.
LE CHRIST EST RESSUSCITÉ crie d'une voix forte notre Père spirituel, VRAIMENT IL EST RESSUSCITÉ répond en une voix tout le peuple réuni. Que le Christ notre Dieu ressuscité bénisse chacun de vous et vous comble de ses grâces. Le CHRIST EST RESSUSCITÉ.
The
Sudan Doctors' Trade Union says there has been severe damage to al-Shab
Teaching Hospital in Khartoum, along with two other hospitals, caused
by clashes and "mutual shelling".
It called the attacks a violation of international law.
More
than 1,800 civilians and fighters have been injured according to Volker
Perthes, the UN envoy for Sudan. He also put the death toll at 185
people on Monday, higher than the doctors' union.
The
two sides held a brief ceasefire on Sunday to allow the wounded to be
evacuated, although it was not clear how strictly they stuck to it.
On
Monday, clouds of smoke were visible above Khartoum's main airport,
with TV showing images of fires and explosions. Army air strikes
targeted RSF bases, some of which are embedded in residential areas.
The
fighting is between army units loyal to the de facto leader, Gen Abdel
Fattah al-Burhan, and the RSF, a notorious paramilitary force commanded
by Sudan's deputy leader, Mohamed Hamdan Dagalo, better known as
Hemedti.
He
said on Monday that the international community must intervene, and
branded Gen Burhan "a radical Islamist who is bombing civilians from the
air". Gen Burhan has said he is willing to negotiate.
Alarmed
neighbours Kenya, South Sudan and Djibouti are planning to send their
presidents to help mediate in the crisis, however this is not currently
possible because the airport is closed.
The US, EU and UK have called for an immediate end to the fighting.
There
has been fierce fighting around the country's seat of power, the
Republican Palace. The army says it remains in control of all its bases,
including its Khartoum headquarters, where heavy weapons have been used
during intense clashes.
The sound of gunfire and explosions has hardly stopped since Saturday morning. One estimate put the number of injured at 1,100.
Beyond
the capital, the army says it is in control of eastern parts of the
country and the key Red Sea port of Port Sudan. But fighting is
continuing in Darfur, where the RSF is strong, and also in Kordofan in
the south.
Sudan: The basics
Sudan is in north-east Africa and has a history of instability: The military toppled long-time leader Omar al-Bashir in 2019 after mass protests
It then overthrew a power-sharing government in 2021, putting two men at the helm: The head of the army and his deputy, who is also the head of a paramilitary group called the RSF
They disagree on how to restore civilian rule to Sudan: The
RSF leader claims to represent marginalised groups against the
country's elites but his forces were accused of ethnic cleansing
Sudan state TV is now back on air and broadcasting pro-army songs and anthems, after many hours without transmission.
The
internet is still up and running - no doubt because the military wants
to make sure their version of events and their propaganda narrative out,
suggests BBC Sudan analyst James Copnall.
But
electricity is down in many places and water supplies to homes have
been cut, leaving terrified residents no choice but to venture onto
Khartoum's streets in search of drinking water.
One
group of students trapped inside the headquarters of an oil company in
Khartoum by heavy fighting told the BBC that they has not had food or
water in three days.
Speaking
on Monday, one student said the group were trapped "in the middle of a
heavy firefight", while another said air force jets were constantly
bombing the area and "flying strikes from above".
Sudan
is a majority-Muslim country and the fighting has brought an abrupt end
to the kind of outdoor socialising that usually happens during Ramadan
after the day-time fast is broken.
On Sunday and early Monday, the RSF claimed to occupy sites in Khartoum such as the presidential palace.
But
some accounts indicated that the army had regained control of the
airport, with the military saying they were dealing with "small pockets
of rebels".
The
army previously denied that the RSF had seized key sites in the
capital, and witnesses in the country told Reuters news agency that the
army appeared to be making gains after blasting RSF bases with air
strikes.
Residents of Khartoum have spoken of fear and panic, and reported gunfire and explosions.
"We
live on a rooftop on the third floor and the airplanes fly really close
to the roofs and its terrifying," Duaa Tariq told the BBC. She said she
was running out of food and water.
Another
Khartoum resident, Kholood Khair, said residents could not be sure of
safety anywhere. "All civilians have been urged to stay at home, but
that has not kept everyone safe."
The
major sticking points between the army and RSF are over the plans to
incorporate the 100,000-strong RSF into the army, and over who would
then lead the new force.
A chorus of international voices has called for a permanent end to the violence.
Leading
Arab states and the US have also urged a resumption of talks aimed at
restoring a civilian government, while the African Union has announced
that it is sending its top diplomat, Moussa Faki Mahamat, to try to
negotiate a ceasefire.
Egypt and South Sudan also offered to mediate between the warring factions, according to a statement by the Egyptian presidency.
The
Central Committee of Sudan Doctors reported 97 civilians killed and
dozens among security forces dead, as well as 942 people injured.
Meanwhile,
the World Health Organization says more than 83 people have been killed
and more than 1,100 people injured across the country since Thursday,
when the RSF began mobilising its forces. It does not specify how many
civilians have died in the fighting.
Among the dead are three staff members of the UN World Food Programme (WFP), which has suspended its operations in the country.
In
a statement, the WFP said it was "horrified" by the news of the deaths,
adding that one of its aircraft had been damaged at Khartoum airport
during an exchange of gunfire on Saturday, which it says impacted its
ability to provide aid.
Additional reporting by Robert Plummer and Mattea Bubalo
