Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Orthodox Kenya. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Orthodox Kenya. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026

The Mother’s Example & The Lesson of Love — A Shocking Encounter with Two Disabled Men in Kenya

 

The Two Disabled Children

My pastoral visits to different regions always reveal particular cases that, while they move me deeply, ultimately teach me profound lessons.

Every week I visit various parishes in remote areas to witness firsthand the efforts of our priests and to help accordingly—not only with advice and planning but also practically in building churches, clinics, schools, orphanages, and so on, as well as with feeding programs that provide a meal to the poor and forgotten orphaned children we encounter everywhere.

Although the journey was tiring, it didn’t discourage me. I always prioritize this mission. After conveying the message to both the priest and the parishioners about close cooperation and their contribution to development among the villagers, especially regarding charity work, the priest invited me to pray for two sick people.

A Shocking Encounter

Within minutes we reached our destination. We walked through the lush vegetation along a path. We arrived and were welcomed by a middle-aged woman.

She was happy to see us, especially that we would see her two sick sons. What a surprise and what pain, however, when we realized the condition of both patients… These were two boys who had been paralyzed since birth—and not only that. They couldn’t understand, couldn’t speak, couldn’t feel their legs or arms.

I made the sign of the cross and began with “Blessed is our God.” After reading the appropriate prayers with holy oil that I always carry for special cases, I anointed all parts of their bodies with their mother’s help. “For the healing of soul and body!” It wasn’t easy.

The Mother’s Example

I was amazed, however, by the mother. One was forty, the other twenty-five. Without a father, of course! What a cross! I thought. Such love, such sacrifice, such selflessness, I thought. I wondered again and again how this woman could single-handedly provide day and night care for these creatures of God all these years, without complaint, without weariness, silently and with such devotion.

Once again I remembered how we so-called faithful Christians complain and don’t think about how many people like us carry a permanent and unbearable burden in their lives—that of the cross.

How instructive this situation is, offering us an invitation rather than imposing it upon us, so we have this choice to freely decide whether we want to carry this cross that will become for us a revelation that we didn’t do what we thought we were doing, but what God Himself wanted. Our submission to God’s will was so positive and fruitful that in the end we have this great honor and blessing to enjoy the goods of His heavenly Kingdom.

Through all this we will better recognize and understand the value of life and our existence through the gospel virtues of purity, humility, selflessness, and gentleness.

The Lesson of Love

This mother with her two disabled children sits there and quietly offers her humble service without complaint, with selflessness and without seeking attention, inspired by the same love that Christ Himself offered to every person regardless of color, race, language, or origin.

This act of hers, therefore, builds unreservedly all the riches of her soul with the heavenly transfusions of God’s grace. Through her spiritual goodness and sincere humility without any self-promotion unfolds that virtue of love and mercy for which God of ultimate humility and compassion will reward her, since she has lived and practically applied the gospel teaching: “Let all that you do be done in love.”

More articles in 

| |
Orthodox Kenya

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025

Άγιος Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος – Ο νέος «Κύριλλος και Μεθόδιος» της Αφρικής

 

 
Η παρουσία των αγίων στον κόσμο, σύμφωνα με τον αείμνηστο Καθηγητή Ιω. Φουντούλη, είναι «ἀπόδειξις τοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ἐνεργείας τοῦ ἁγίου Πνεύματος στὸν κόσμο».

Έτσι και η παρουσία αγίων σε μία εκκλησιαστική κοινότητα είναι η επιβεβαίωση του παραπάνω λόγου, ξεκινώντας από ένα τοπικό επίπεδο, που όμως μέσα από την ευχαριστιακή κοινωνία των πιστών, την Εκκλησία, ξεπερνά τα περιορισμένα όρια και σε όλο το σώμα της Εκκλησίας.

Έτσι η Εκκλησία, με την τιμή και ανάδειξη αγίων, προκαλεί και προσκαλεί τον καθένα μας, προβάλλοντάς μας τους αγίους κάθε εποχής, ακόμη και της εποχής που διανύουμε, να βιώσουμε την αγιότητα, κατά το πρότυπο του βίου τους, ώστε να καταστούμε γνήσιοι μιμητές τους, καθώς και αυτοί Χριστού και επιβεβαιώνοντας, μέσα από την βιωματική μας εμπειρία, ότι η αγιότητα δεν είναι είδος προς εξαφάνιση, ούτε ένα απολιθωμένο σύμβολο, αλλά ζώσα πραγματικότητα και ότι ο καθένας μας δύναται να μετέχει σε αυτήν.

Αυτής της μετοχής στην αγιότητα γίναμε και πάλι μάρτυρες και μέτοχοι, μετά από την σημερινή Πράξη Αγιοκατάταξης, από την Ιερά Σύνοδο του Παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, η οποία, “προτροπῇ καί Θείᾳ ἐπινεύσει” της Α.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ. Θεοδώρου Β’, προέβη στην αναγραφή, στις αγιολογικές δέλτους, του εν αγίοις πατρός ημών Χρυσοστόμου, του Παπασαραντόπουλου, ευκλεούς γόνου της Αγιοτόκου Μεσσηνίας.

 


Ο Άγιος, πλέον, Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος (κατά κόσμον Χρήστος), γεννήθηκε το έτος 1903 στο χωριό Βασιλίτσι, της επαρχίας Κορώνης, του Νομού Μεσσηνίας.

Ο πατέρας του ήταν βοσκός καταγόμενος από την Τρίπολη και είχε τέσσερα παιδιά, τα οποία μεγάλωσε με τη δεύτερη σύζυγο, μετά τον θάνατο της πρώτης. Με την δεύτερη σύζυγο απέκτησε τον Χρήστο.

Στο Δημοτικό Σχολείο φοίτησε μέχρι την Δ’ τάξη, διότι, λόγω του θανάτου του πατέρα του, αναγκάστηκε να εργαστεί.

Όμως παρόλο που δεν πρόλαβε να λάβει την εγκύκλιο παιδεία, εν τούτοις διδάχθηκε από τους γονείς του την κατά Χριστόν ευσέβεια.

Παρότι επιθυμούσε να σπουδάσει, αν και ευφυέστατος, δεν το κατόρθωσε κατά την παιδική του ηλικία ένεκα της οικονομικής ανέχειας της οικογενείας του.

Αναζητώντας πνευματική ζωή ο δεκαπεντάχρονος Χρήστος το έτος 1918 προσήλθε στο ασκητήριο του Ηλία Παναγουλάκη στην Καλαμάτα.

Ο αυστηρός ασκητής Ηλίας Παναγουλάκης, ο οποίος εκοιμήθη το 1917, είχε ιδρύσει στις παρυφές της τότε πόλεως των Καλαμών έναν τόπο άσκησης, χωρίς βεβαίως να τύχει επισήμου εκκλησιαστικής αναγνωρίσεως, και προσέρχονταν πολλοί νέοι και νέες από την Καλαμάτα, την Μεσσηνία και όλη την Ελλάδα.

Ανάμεσα στους νέους που ποθούσαν τον αγγελικό βίο ήταν ο Άγιος Βησσαρίων (Κορκολιάκος) ο Αγαθωνίτης ο ελεήμων, ο Αρχιμανδρίτης Ιωήλ Γιαννακόπουλος, πολυγραφώτατος Θεολόγος και ιδρυτής του Ησυχαστηρίου του Προφήτου Ιωήλ Καλαμάτας, ο Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ (Νικολαΐδης) Αγιαννανίτης, ο αυστηρός αγιορείτης ασκητής, ο Ιερομόναχος Ευσέβιος Θεριακής, ακούραστος εξομολόγος στην Καλαμάτα, η Ηγουμένη της Μονής των Καλογραιών Καλαμάτας Φιλοθέη Γεννηματά, η φιλάνθρωπος και ορφανοτρόφος, ο Ιερομόναχος Χριστοφόρος Πουλουπάτης καλοκάγαθος κληρικός και μετέπειτα πρώτος Επίσκοπος των Παλαιοημερολογιτών στην Μεσσηνία και πολλοί άλλοι.

Ο Χρήστος Παπασαραντόπουλος και ο Φώτης Γιαννακόπουλος (π. Ιωήλ) έγιναν αχώριστοι φίλοι.

Η φιλία αυτή βοήθησε και τους δύο στις πνευματικές αναζητήσεις και στην άσκησή τους.

Παράλληλα η συναναστροφή του Αγίου Χρυσοστόμου (Παπασαραντόπουλου) με τον π. Ιωήλ τον βοήθησε να εμπλουτίσει τις όποιες γνώσεις του. Μάλιστα δε, όταν αλληλογραφούσαν μεταξύ τους, με πνεύμα ταπεινοφροσύνης, υπέγραφαν, ο μεν Άγιος Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος ως “Χρήστος ο άχρηστος”, ο δε π. Ιωήλ ως “Φώτης ο αφώτιστος”. Ω ποία αυτό-ταπείνωση!!!

Από το έτους 1921 ως το 1924 υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία, στον Έβρο και την Καλαμάτα, και όταν απολύθηκε επέστρεψε στην σκήτη του Παναγουλάκη και ενδύθηκε το τίμιο ράσο, ακολουθώντας τον μοναχικό βίο.

Με την προτροπή και υπό την πνευματική καθοδήγηση του Αρχιμανδρίτη Πολυκάρπου Ανδρώνη, Ιεροκήρυκα της Αδελφότητος «Ζωή», έφυγε από την Σκήτη του Παναγουλάκη και την 1 Ιανουαρίου 1925, σε ηλικία 22 ετών, μετέβη, ως δόκιμος, στην Ιερά Μονή Μαρδακίου στον Ταΰγετο και στις 4 Αυγούστου 1925 εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Χρυσόστομος.

Στις 4 Μαΐου 1926 χειροτονήθηκε Διάκονος, από τον τότε Μητροπολίτη Μεσσηνίας κυρό Μελέτιο Σακελλαρόπουλο, ενώ την επομένη ημέρα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και διορίστηκε εφημέριος του Ιερού Ναού Υπαπαντής του Χριστού στο χωριό Άμφεια (Γαρδίκι) Μεσσηνίας, όπου και παρέμεινε μέχρι το έτος 1928, ενώ παράλληλα εξυπηρετούσε και τις εφημεριακές ανάγκες γειτονικών χωριών.

Στις 11 Μαΐου 1926 διορίστηκε ηγουμενοσύμβουλος της Μονής Γαρδικίου, η οποία ευρίσκεται πλησίον της κωμόπολης Θουρίας, της επαρχίας Καλαμάτας και στις 25 Οκτωβρίου του ιδίου έτους Ηγούμενος αυτής, μετά από την παραίτηση του, μέχρι τότε Ηγουμένου, π. Ιωήλ Γιαννακόπουλου.

Η επιθυμία του να μορφωθεί του έδωσε την δυνατότητα να τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο σε χωριό της περιοχής του ως «κατ’ οίκον διδαχθείς».

Όταν το έτος 1931 η Μονή Γαρδικίου διαλύθηκε λόγω ελλείψεως μοναχών και υπήχθη ως Μετόχι της Ιεράς Μονής Βουλκάνου, ο όσιος πατήρ Χρυσόστομος, κατέφυγε στη Ιερά Μονή Χρυσοκελλαριάς πλησίον της Κορώνης.

Όσο διάστημα παρέμεινε εκεί οργάνωσε Κατηχητικό σχολείο στα πλησιόχωρα χωριά Βασιλίτσι και Χαρακοπιό και έγινε ο πνευματικός πατέρας πολλών χριστιανών της περιοχής.

Από το 1934 έως το έτος 1938 υπηρέτησε ως εφημέριος και σε άλλα χωριά της Μεσσηνίας και οι εκεί χωρικοί τον χαρακτήριζαν πάντοτε ως “ανάργυρο” επειδή δεν είχε ποτέ δικά του χρήματα και πάντα τα έδινε σε όσους είχαν ανάγκη.

Το έτος 1938 ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος (Φιλιππίδης) τον κάλεσε στην Αθήνα για να υπηρετήσει ως εξομολόγος των μαθητών των Κατηχητικών Σχολείων.

Πλέον εντάχθηκε ως μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη, χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης και εν συνεχεία διορίστηκε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φανερωμένης Σαλαμίνας.

Όταν το έτος 1941 ανέλαβε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Δαμασκηνός (Παπανδρέου) ο όσιος πατήρ Χρυσόστομος παραιτήθηκε από Ηγούμενος και εγκαταστάθηκε πλέον στη Μονή Πετράκη.

Κατά την περίοδο της ιταλο-γερμανικής κατοχής το κελί του μετετράπη σε πνευματική φωλιά για φοιτητές από την επαρχία, τους οποίους βοηθούσε ποικιλοτρόπως για να επιβιώσουν στην Αθήνα τα δύσκολα εκείνα χρόνια.

Μετά από την διακονία και προσφορά του, σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας, επανήλθε στην Αθήνα στο πνευματικό του ορμητήριο, την Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη και έχοντας διακαή πόθο για μόρφωση, έδωσε εξετάσεις, έλαβε το Απολυτήριο του Γυμνασίου και άνοιξε τον δρόμο προκειμένου να πραγματοποιήσει το παιδικό του όνειρο, να φοιτήσει στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έτσι το έτος 1959 ο Άγιος Χρυσόστομος σε ηλικία 56 ετών έλαβε και το πτυχίο της Θεολογίας.

Όσο σπούδαζε στη Θεολογική Σχολή γνωρίστηκε με φοιτητές από την Ουγκάντα.

Από αυτούς πληροφορήθηκε την ανάγκη ευαγγελισμού των Αφρικανών αλλά και της παροχής βοήθειας σε αυτούς, οι οποίοι μαστίζονται από επιδημίες, πείνα και κάθε είδους δυστυχία.

Το Πάσχα του έτους 1960 βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα ως προσκυνητής.

Στα άγια μέρη όπου έζησε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Χριστός με θερμή προσευχή παρακάλεσε τόν Κύριο να τον ενισχύσει στο νέο ποιμαντικό του έργο.

Με εφόδια την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα, παρουσιάστηκε στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Χριστοφόρο και ζήτησε την ευλογία του.

Ο Πατριάρχης του επέστησε την προσοχή στους κινδύνους που έμελλε να αντιμετωπίσει στην ιεραποστολή.

Όμως ο φλογερός ιεραπόστολος δεν εκάμφθη και δήλωσε στον Πατριάρχη ότι είναι έτοιμος να πεθάνει για την αποστολή αυτή.

Έκτοτε ο άγιος γέρων Χρυσόστομος έκανε την Αφρική νέα του πατρίδα. Έγινε ο “πατριάρχης” μιας μεγάλης οικογένειας, της Ιεραποστολής.

Έκανε παιδιά του την Ουγκάντα, την Κένυα, το Ναϊρόμπι, το Ζαΐρ. Έζησε, όχι στην Ιεραποστολή αλλά, για την Ιεραποστολή.

Εκοιμήθη στις 29 Δεκεμβρίου 1972 σε ηλικία 69 ετών και ετάφη στο κοιμητήριο της Κανάνγκα και στις 21 Δεκεμβρίου 1996 έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του, τα οποία ευρίσκονται στον κήπο του Ι. Ναού του Αγίου Ανδρέα στο Ιεραποστολικό Κέντρο της Κανάγκα.

Γυναίκες και άνδρες της Αφρικής τον έκλαψαν ως πατέρα τους και τον μοιρολόγησαν ζωηρά και παρατεταμένα, κατά τα έθιμά τους. Ο τάφος του είναι διαρκές προσκύνημα των ντόπιων αδελφών χριστιανών πλέον.

Αυτός είναι ο Άγιος, ο οποίος τιμάται και θα τιμάται πλέον ως ο φωτιστής, ως ο «Μεθόδιος και ο Κύριλλος» της Αφρικής, ο οποίος δόξασε τον Κύριο με τον ενάρετο βίο του και με την ιεραποστολική δράση του και ο Κύριος της αγάπης, διά της Αγίας μας Εκκλησίας τον αντιδοξάζει κατατάσσοντάς τον στο Αγιολόγιό Της.

Αυτόν τιμά και βαδίζει στα βήματά του και ο έτερος Μεσσήνιος Αρχιερεύς του Αλεξανδρινού θρόνου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρθαγένης κ. Μελέτιος, συνεχίζοντας την παρουσία και προσφορά της Μεσσηνίας στην Ιεραποστολή.

Αυτόν τιμά πλέον και η γενέτειρά του η Μεσσηνία, κατατάσσοντας τον στην χορεία της τοπικής Αγιολογίας, ευχαριστώντας τον Πανάγαθον Θεόν και κρατώντας ως παρα-καταθήκη τους λόγους του αειμνήστου Μητροπολίτου Μεσσηνίας κυρού Χρυσοστόμου (Θέμελη), κατά την ημέρα των αποκαλυπτηρίων της προτομής του π. Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου: “Ἀείμνηστε Ἀρχιμανδρῖτα ἱεραπόστολε Χρυσόστομε Παπασαραντόπουλε, ἡ μὲν ψυχή σου, ἡ μέχρι θανάτου ἀγαπήσασα τὸν Κύριον ἡμῶν, ἀναπαύεται ἐν οὐρανοῖς πλησίον αὐτοῦ, τὸ δὲ πολύπονον σῶμα σου εὑρίσκεται εἰς ἀπέριττον τάφον ἐν Κανάνγκα τῆς ᾿Αφρικῆς, φυλάσσον καὶ παρακολουθοῦν τὴν τετιμημένην καὶ ἀξιέπαινον ἱεραποστολικήν σου καρποφορίαν ἐν τῇ Μαύρῃ Ἠπείρῳ. Ἡ γενέτειρά σου, τὸ Βασιλίτσιον τῆς Μεσσηνίας, καυχᾶται διὰ τὸ ἐκλεκτὸν τέκνον αὐτῆς, διὰ σέ, ὅστις ἐτίμησες καὶ ἐδόξασες αὐτὴν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐν᾿Αφρικῇ, ἔνθα ἔσπειρες τὸν λόγον τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καὶ ἐκήρυξες τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν καὶ ζωήν, μὲ δύναμιν καὶ φωτισμὸν τοῦ ἀναστάντος Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰπόντος εἰς τοὺς ᾿Αποστόλους του «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη» (Ματθ.28,19).

Πηγές:
Ιστορικό Αρχείο της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας
Ελληνική Εταιρεία Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής, Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος (1903-1972), Θεσσαλονίκη 1974
Γεωργίου Δ. Κούβελα, Φωτισμένοι Διδάχοι, Μορφές της Μεσσηνίας, Εκδόσεις Έλυτρον, Καλαμάτα 2008, σελ. 65-74.
Χρυσοστόμου Θέμελη, Μητροπολίτου Μεσσηνίας, ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙ-ΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΕΝ ΑΦΡΙΚΗ, AΘHNAI 1986.

Σάββατο 20 Απριλίου 2024

When the God became a human

 

Pity us, O God, and spare Your inheritance by overlooking now all of our iniquities, for this accepting the fervent prayers of her who without seed gave birth to You on earth, O Christ our God, who in Your great mercy willed to take on flesh, thus assuming the form that was not Your own.
 
The Akathist Hymn of the Most Holy Theotokos at St. Anargroy valley road. Kenya.

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022

SAINT PAISIOS ORTHODOX CHURCH, NANDI - ELDORET DIOCESE, KENYA

IT’S DONE! SAINT PAISIOS ORTHODOX CHURCH, NANDI - ELDORET DIOCESE.

What starts well ends up well. We thank God for the donors toward the construction of this beautiful church. May St. Paisios bless all of you wherever you are. Many thanks to Fr. Leontios the director of constructions. This church is done because he worked tirelessly to make sure its not a disappointment. Indeed he has delivered.

Thanks to the parish priest Fr. Sergius and the faithful for their effort in providing some materials needed, and cooperation at work place. You prayed, the lord answered. God bless you all.

( https://www.facebook.com/profile.php?id=576264025 )

 

Orthodox Mission

Eldoret is a principal town in the Rift Valley region of Kenya and serves as the capital of Uasin Gishu County. The town is colloquially known as 'Sisibo'. As per the 2019 Kenya Population and Housing Census, Eldoret is the fifth most populated urban area in the country after Nairobi, Mombasa, Nakuru and Ruiru. Lying south of the Cherangani Hills, the local elevation varies from about 2100 meters at the airport to more than 2700 meters in nearby areas (7000–9000 feet). The population was 289,380 in the 2009 Census, and it is currently the fastest growing town in Kenya with 475,716 people according to 2019 National Census. Eldoret was on course to be named Kenya's fourth city, but was edged out by Nakuru in 2021.

More here

About the Orthodox Church in Kenya 

About Nandi tribe

Saint Paisios of Mount Athos (1924-1994), Feast day: July 12  
Saint Paisios of Athos in the Youth Culture of Greece

St. Paisios brings comfort to war-torn Congolese city

Three contemporary Orthodox Saints & the African peoples 

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2022

WE HAVE NEVER SEEN ANYTHING LIKE THIS BEFORE (LUKE 2: 1-12).


Neo K Neofitos 

They hacked a hole in the roof and as the crowd stood there with their mouths open, Jesus healed the man. As the man walked out, they all said, “We have never seen anything like this". We have never seen a Saviour who wants to reach out beyond his inner circle in order to save. We have never seen a Lord who takes delight in others wrecking a roof in order that people might get in to see him. We have never seen someone so determined to reach out beyond his friends and supporters in order to touch those who are lost. We have never seen a teacher who demands that his best students make way to let those with greater needs get to him. We have never seen someone with so much love for those who clearly don’t fit in. “We never saw anything like this!” (v. 12). 

Jesus has this amazing love for one and all for; those who are close to him, those who are seeking him and not quite sure how to go about it, and those who don’t know that they need Jesus. God grant that when people come to our churches, our homes our place of work and see the love of Jesus, may walk away feeling as if they had been coming here for years, that they too may say, “We never saw anything like this!”

Blessed Sunday!

In the Orthodox Vineyard of Africa

Icon

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2022

"My unfailing love for you will not be shaken nor my covenant of peace be removed, says the Lord"!...

 


"Though the mountains be shaken and the hills be removed,yet my unfailing love for you will not be shaken nor my covenant of peace be removed says the Lord, who has compassion on you". (Isaiah 54:10)

Let us remain steadfast in our faith to which we received our sacraments. The church has never been poor, but we make it look like it is poor. The church has never been a human institution but we tend to me make it look like a man made institution. The good thing is, the Church is the Church, it has never been anything else. There is no workshop for that craft of making it look like anything else. The lord will always restore it to its orginal identity and purpose.
 
African Orthodox Bishops, from the page of the Orthodox Church in Uganta (here)
 

Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2022

The African Orthodox Church of Kenya (AOCK) under the Orthodox Patriarchate of Alexandria and all Africa

Neo K Neofitos

In the Orthodox Vineyard of Africa

 



Today, we made another significant dialogue now with HE Yieronda Archbishop Makarios. Everything is shaping up well for the better good of the church of Kenya.
Working together is one great achievement that we have attained so far and out of this we believe we shall never regret again as the African Orthodox Church of Kenya (AOCK) under the Orthodox Patriarchate of Alexandria and all Africa. The Patriarchate is the sanctuary of our hearts, we are indebted to it and we shall forever belong to.
We are laying a foundation as we expand our consultative team. Many members will be on board soon because this mission calls for a collective responsibility.
One thing that we all know is;
"Even the Darkest night will end and the sun will rise" (Victor Hugo).
May God save and bless His Church.

See also

Bishop Neofitos Kongai: Samaritan woman and the need to belong

The Kikuyu tribe proclaimed the Metropolitan of Nairobi as their “Elder”

The Sundays after Easter in the Orthodox Christian Heritage!
African Initiated Churches in Search of Orthodoxy...
African-American Orthodoxy — Eight principal areas of convergence between African spirituality and Ancient Christianity 
In Search of Orthodoxy (tag)

Ancient Christian faith (Orthodox Church) in Africa

The Orthodox Church in Kenya & the Orthodox Patriarchal Ecclesiastical School of Makarios III 
The Kikuyu tribe proclaimed the Metropolitan of Nairobi as their “Elder”
Hope for the Kikuyu (Kenya) / "The caves along the Tana River became the refuge for freedom fighters..." 
Orthodox Christian dialogue with Banyore culture

Kuulumisia Keniasta...

Ortodoksit Suomessa 

Kuulumisia Keniasta.
Toivossa väkevät!
Äitiliiton naiset vahvistavat kirkkoa Keniassa. Parhaimmillaan, niin kuin Nyerin hiippakunnassa, he toimivat aktiivisesti maailman myllerryksistä huolimatta.
Pandemian alussa Filantropian alkuun sysäämän osuuskuntapankin kokoontumisissa pidettiin parin kuukauden tauko, mutta sen jälkeen on jatkettu kuten ennenkin. Helmikuussa 2019 rekisteröidyssä pankissa on vähän yli 50 jäsentä.
Pankista voi saada lainaa suhteessa omiin säästöihin. Maksimissaan lainamäärä on kolme kertaa säästöjen arvon verran. Pitkäaikaisen eli vuoden kestoisen lainan korko on 10% ja kolmen kuukauden lainassa 5%. Koronan vuoksi pankin hallitus on päättänyt antaa muutamissa tapauksissa lisäaikaa maksaa lainan takaisinmaksuun.
Jokaisen pankin jäsenen on säästettävä ainakin 200 Kenian shillinkiä kuukaudessa eli vajaat kaksi euroa. Pitkäaikaisen lainan maksimisumma on euroissa noin 460€ ja lyhytaikaisen lainan 77€.

Κυριακή 29 Αυγούστου 2021

Urgent appeal from St Barnabas Orthodox Orphanage & School (Kenya) // Επείγουσα έκκληση από το ορθόδοξο ορφανοτροφείο Αγίου Βαρνάβα (Κένυα)

ierapostoli.wordpress.com

Covid19 is Killing.People are getting used to burials everyday. The government order to interment within 72 hours hold up to date. People are leaving us with an alarming rate. Pray for us.

For example
Kibugi funeral home in Kirinyaga County is a private morgue.
Kibugi funeral home dispatched 67 bodies this morning.
God, just come and save us, don’t hide your face from us, don’t abandon us.
Lord have mercy.


I am so much worried because all preventive measures have been ignored and life is happening as if nothing is wrong.
I am trying to come up with a strategy to have all my children under vitamins to help them cope incase they contract the virus. I have some multivitamins donated to us already. I need more supplies and will have to buy them.
Pray for us.

To help me help the children in my humble orphanage please follow the link below https://orthodoxmissionkenya.org/sponsor-a-child

God bless you
In Christ service
Fr JM Abbah JM Kariuki

*****

Ο Covid19 σκοτώνει. Οι άνθρωποι συνηθίζουν τις ταφές καθημερινά. Η διαταγή της κυβέρνησης για τη διακοπή εντός 72 ωρών επικαιροποιείται. Ο κόσμος μας αφήνει με ένα ανησυχητικό ποσοστό.
Προσευχηθείτε για εμάς.

Για παράδειγμα:
Το γραφείο τελετών Kibugi στην κομητεία Kirinyaga είναι ένα ιδιωτικό νεκροτομείο.
Το γραφείο τελετών του Κιμπούγκι έστειλε 67 πτώματα σήμερα το πρωί.
Θεέ μου, έλα και σώσε μας, μην μας κρύψεις το πρόσωπό σου, μην μας εγκαταλείψεις.
Κύριε δείξε έλεος.
Ανησυχώ πολύ γιατί όλα τα προληπτικά μέτρα αγνοήθηκαν και η ζωή κυλά σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Προσπαθώ να καταλήξω σε μια στρατηγική για να έχω όλα τα παιδιά μου υπό βιταμίνες για να τα βοηθήσω να αντιμετωπίσουν εάν κολλήσουν τον ιό. Έχω ήδη δωρίσει πολυβιταμίνες σε εμάς. Χρειάζομαι περισσότερα εφόδια και θα πρέπει να τα αγοράσω.

Προσευχηθείτε για εμάς.

Για να με βοηθήσετε να βοηθήσω τα παιδιά στο ταπεινό ορφανοτροφείο μου, ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο https://orthodoxmissionkenya.org/sponsor-a-child
Ο Θεός να σας ευλογεί
Στην υπηρεσία του Χριστού
Fr JM Abbah JM Kariuki

https://www.facebook.com/stbarnabasorphanage/

The wonderful and amazing job ( St Barnabas Orphanage and School ) being done by Fr. Methodios Jm Kariuki… Kenyan Orthodox Church.

Παρασκευή 9 Ιουλίου 2021

Orthodox Mission / December 2020 issue - The new winter issue of our magazine is now out