Orthodox Christian Initiative for Africa: Ivory Coast

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ivory Coast. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Μαρτίου 2021

«Νόμιμα» προϊόντα δουλείας & ναρκωτικά…

Αυτό το άρθρο δεν πρόκειται να αναφερθεί στο ερώτημα μήπως θα έπρεπε να απαγορευτεί η κυκλοφορία των τσιγάρων… Θα θέσουμε βέβαια το ερώτημα μήπως θα έπρεπε να κλείσουν εντελώς τα καζίνο και οι χαρτοπαιχτικές λέσχες, που αποτελούν σαφέστατα χώρους εξάρτησης ανθρώπων και απώλειας όχι μόνο περιουσιών, αλλά και οικογενειακών σχέσεων, ευτυχίας και, σε πολλές περιπτώσεις, της ίδιας της ζωής. Οι χώροι αυτοί λειτουργούν νόμιμα για φορολογικούς λόγους – είναι σαφές αυτό – καθώς και για την εξυπηρέτηση οικονομικών κύκλων μεγάλης δύναμης, σ’ ένα κράτος εντελώς αδιάφορο για τον άνθρωπο και δέσμιο με θρησκευτική προσήλωση στην ιδεολογία της απληστίας.

Κυρίως όμως επιθυμούμε ν’ αναφερθούμε σε θέματα λιγότερο συζητημένα. Και τούτα είναι κατά βάσιν τα προϊόντα δουλείας που χρησιμοποιούμε καθημερινά και οι εξαρτησιογόνες συσκευές που έχουν κατακλύσει τη ζωή μας και βρίσκονται ακόμη και στα χέρια «νηπίων και θηλαζόντων».

Τα προϊόντα δουλείας που εννοούμε είναι κυρίως δύο: το κοβάλτιο, για τις μπαταρίες των κινητών τηλεφώνων, και το κακάο με όλα τα προϊόντα που το περιέχουν.

Οι σκλάβοι του κοβαλτίου

Αναζητώντας στο διαδίκτυο τη φράση «Οι σκλάβοι του κοβαλτίου» θα συναντήσουμε άφθονα άρθρα που διεκτραγωδούν το φλέγον αυτό ζήτημα.

Από εδώ, όπου δημοσιεύεται και σχετικό βίντεο, διαβάζουμε τα παρακάτω:

Οι συνθήκες εργασίας ανήλικων παιδιών σε πολλές χώρες του κόσμου είναι σοκαριστικές και αρκετές φορές φτάνουν στα μάτια της Δύσης, που συνήθως καταναλώνει τα αγαθά, φωτογραφίες και πλάνα από την εκμετάλλευση και τις άθλιες συνθήκες που βιώνουν οι ανήλικοι εργάτες.

Η κάμερα του δικτύου Sky News μπήκε μέσα στα «ορυχεία του τρόμου» στο Κονγκό και οι εικόνες που κατέγραψε είναι αρκετά σκληρές. Επτάχρονα παιδιά δουλεύουν ως σκλάβοι, υπό την απειλή βίας, στην εξόρυξη κοβαλτίου, ενός ορυκτού που χρησιμοποιείται στην παραγωγή κινητών τηλεφώνων.

Η κάμερα καταγράφει ένα παιδί πολύ μικρό σε ηλικία, το οποίο πονάει και υποφέρει, αλλά σπεύδει να κάνει αυτό που πρέπει, γιατί διαφορετικά θα δεχτεί τις συνέπειες που θα είναι αρκετά σκληρές.

Το Κονγκό θεωρείται ο μεγαλύτερος προμηθευτής του κοβαλτίου με ποσοστό που ξεπερνά το 60% της παγκόσμιας παραγωγής. Το πολύτιμο αυτό ορυκτό είναι ένα συστατικό που χρησιμοποιεί η Apple για την κατασκευή των iPhone και iPad, το οποίο προμηθεύεται για λογαριασμό της η κινέζικη εταιρία Huayou. Το κοβάλτιο είναι άκρως απαραίτητο για τη λειτουργία των μπαταριών λιθίου που χρησιμοποιούνται στα κινητά, αλλά και στους υπολογιστές.

Η Apple, μετά τη δημοσιοποίηση των εικόνων, δήλωσε πως «σταματούμε να προμηθευόμαστε κοβάλτιο από το Κονγκό». «Η νέα πολιτική θα ισχύσει έως ότου η αλυσίδα προμηθευτών του κοβαλτίου παρουσιάσει τους απαραίτητους κανόνες προστασίας για τους εργάτες και αποδείξει πως δεν χρησιμοποιούνται παιδιά στις εξορύξεις», ανέφερε ο τεχνολογικός κολοσσός.

Ενδεικτικά πρέπει να αναφερθεί πως στα ορυχεία του τρόμου εργάζονται παιδιά ακόμα και 4 ετών για 12 ώρες τη μέρα έναντι ποσού που ισοδυναμεί με 0,10 σεντς του ευρώ.

Αν όντως η εταιρία Apple είναι συνεπής στη δήλωσή της, η ίδια το ξέρει. Ούτως ή άλλως οι συσκευές αυτές δεν προορίζονται για την «εξυπηρέτηση» των ανθρώπων, αλλά είναι σχεδιασμένες έτσι, ώστε να προκαλούν συμπεριφορά εξάρτησης, με στόχο την αύξηση του οικονομικού κέρδους των εταιριών που τα κατασκευάζουν.

Οι σκλάβοι της σοκολάτας

Ας αναζητήσουμε τώρα στοιχεία με την ένδειξη «οι σκλάβοι της σοκολάτας»… Οι ανακαλύψεις θα είναι φρικτές. Δυστυχώς, υπάρχουν στις οικονομικά ανεπτυγμένες δικές μας χώρες άνθρωποι εξαρτημένοι από την κατανάλωση σοκολάτας και αυτό ιδίως συμβαίνει στα παιδιά. Θα τολμούσα να πω ότι η σοκολάτα είναι το ναρκωτικό των μικρών παιδιών – είναι σκληρό να στερήσεις από ένα παιδί την κατανάλωση σοκολάτας, στην οποία όλα ή σχεδόν όλα τα παιδιά των δικών μας κοινωνιών είναι κυριολεκτικά εθισμένα, παρότι αυτό πιθανώς σημαίνει ότι ποτέ δεν θα μάθει να τρώει φρούτα (μόνο χυμούς, πάλι αμφίβολης ποιότητας) και παρότι αυτή η σοκολάτα είναι προϊόν εκμετάλλευσης, δουλείας και βασανισμού άλλων παιδιών! Μια αναζήτηση του θέματος «Εξάρτηση από τη σοκολάτα» είναι πάρα πολύ διαφωτιστική.

Εδώ διαβάζουμε τα παρακάτω:

Η UNICEF υπολογίζει ότι περίπου μισό εκατομμύριο παιδιά εργάζονται σε φυτείες κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού, που από τη δεκαετία του ’70 διατηρεί την παγκόσμια πρωτιά στις εξαγωγές κακάο.

Οι ηλικίες των εργατών κυμαίνονται από 5 μέχρι 16 και προέρχονται ως επί το πλείστον απ’ τις φτωχότερες χώρες της ηπείρου, όπως είναι η Μπουργκίνα Φάσο και το Μάλι. Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρουν σάκους που έχουν πολλαπλάσιο μέγεθος και βάρος απ’ τα ίδια. Αν καθυστερήσουν στη μεταφορά των σάκων, τιμωρούνται, συνήθως με μαστίγωμα.

Παιδιά κάτω των 10 ετών χειρίζονται τεράστια μαχαίρια, με τα οποία σπάνε το σκληρό κέλυφος που φιλοξενεί τους πολύτιμους καρπούς. Δεν υπάρχει ούτε ένα παιδί χωρίς σημάδια στο σώμα του, από τραυματισμούς με τα μαχαίρια. Μερικά έχουν χάσει ακόμα και τα χέρια τους, εξαιτίας μίας και μόνο κακώς υπολογισμένης κίνησης. Όταν μάθουν να χρησιμοποιούν τα θανατηφόρα εργαλεία της “δουλειάς” τους, έχουν να αντιμετωπίσουν άλλους κινδύνους. Καθημερινά, χρησιμοποιούν τοξικές ουσίες για να ραντίσουν τις φυτείες, χωρίς ίχνος προστασίας....

Τα παιδιά-δούλοι ονειρεύονται μόνο να αποδράσουν

Όταν τελειώνει η δουλειά της ημέρας, πολλές ώρες αφότου έχει πέσει το σκοτάδι, τα παιδιά τρώνε το φαγητό που τους αναλογεί: καλαμπόκι και μπανάνες. Είναι τα φθηνότερα τρόφιμα που κυκλοφορούν και σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες παιδιών σε ανάπτυξη.

Το βράδυ κοιμούνται πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Τα ξημερώματα αρχίζουν πάλι τη δουλειά. Όσα παιδιά επιχείρησαν να αποδράσουν και πιάστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα. Έχουν γίνει ελάχιστες ενέργειες για την καταπολέμηση της σύγχρονης παιδικής δουλείας. Δημιουργήθηκε ένα τυπικό πρωτόκολλο, που αν και ζητά την κατάργηση της παιδικής εργασίας, δεν επέβαλε καμία νομική μεταρρύθμιση. Η Ακτή Ελεφαντοστού είναι ο βασικός παραγωγός κακάο για γίγαντες όπως η Cadbury, η Hershey’s κι η Nestle. Συνεργάζονται πολύ διστακτικά με τις έρευνες της UNICEF, αρνούνται να αποκαλύψουν από που παίρνουν το κακάο τους. Απαγόρευσαν να υπάρχει ταμπέλα στα προϊόντα που θα ξεχώριζε αυτά που είχαν παραχθεί νόμιμα από αυτά που βασίζονταν σε παιδική εργασία, γιατί φοβήθηκαν ότι θα ξεκινούσε ένα γενικό μποϊκοτάζ προς όλα τα προϊόντα κακάο....

"Ν": δείτε επίσης Cocoa child slavery και Slavery today.

Μια ολόκληρη εξαρτημένη γενιά

Τέλος, ας επισημάνουμε ότι ολόκληρη η γενιά των σημερινών εφήβων και παιδιών (και πάμπολλοι ενήλικες φυσικά) βρίσκονται σε κατάσταση κανονικής εξάρτησης από τα «έξυπνα τηλέφωνα» που έχουν στην τσέπη τους, τα οποία στην πραγματικότητα δεν είναι τηλέφωνα αλλά ηλεκτρονικοί υπολογιστές τσέπης. Ας αναζητήσουμε στο διαδίκτυο το άρθρο της Κατερίνας Ράιλυ «Τα Εξαρτημένα Παιδιά του 21ου Αιώνα – Η γενιά που δεν έμαθε ποτέ πώς να ζει», το οποίο μπορεί ο ενδιαφερόμενος να διαβάσει εδώ.

Επίσης το διαφωτιστικό άρθρο του Γιώργου Κουλουρά «Εθισμός στο διαδίκτυο» (εδώ).

Η απάντηση εδώ είναι ότι, κατά τη γνώμη μας, το διαδίκτυο και οι «έξυπνες συσκευές» θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ακριβώς όπως τα ναρκωτικά. Να απαγορεύονται αυστηρά για τα παιδιά. Ακόμη και για σχολικές εργασίες, θα έπρεπε να προτιμάται μια έρευνα στη βιβλιοθήκη. Ειλικρινά, για να μην πω ότι απολύτως τίποτε δεν προσφέρει σ’ έναν ανήλικο το διαδίκτυο, θα πω απλώς ότι θα ήταν σωστό να μην ενθαρρύνεται η χρήση του, γιατί βλέπουμε γύρω μας ότι η νέα γενιά δεν ζει στον αληθινό κόσμο, αλλά στον κόσμο της διαδικτυακής εξάρτησης.

Αποτέλεσμα των παραπάνω, μια γενιά με μειωμένη αντίληψη της πραγματικότητας (άγνοια ακόμη και βασικών στοιχείων της ιστορίας, του πολιτισμού, της γλώσσας και φυσικά της θρησκείας του ίδιου του λαού και του τόπου της) και σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες ποικίλης φύσεως. Μια γενιά προγραμματισμένη στην εντέλεια για να γίνει κουρδισμένα ανθρωπάκια χειραγωγήσιμα από τις πολυεθνικές, τους «άρχοντες του αιώνος τούτου», ως ανυπεράσπιστοι εργαζόμενοι και απελπισμένοι, εθισμένοι καταναλωτές ταυτόχρονα.

Ποιος θα τους υπερασπιστεί; Αφήνω το ερώτημα αυτό να απαντηθεί από την αγία μας Εκκλησία και κάθε πνευματικό άνθρωπο – οι υπερασπιστές πάντως αυτού του λαού (ολόκληρου του δυτικού κόσμου, ή μάλλον όλου του κόσμου) στο νέο μεσαίωνα, στον οποίο βυθιζόμαστε, αναζητώνται…

Τετάρτη 27 Μαΐου 2020

Nouvelles d'Afrique

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2019

"Νous élevons la croix en signe de victoire de la vie sur la mort, du bien sur le mal,..."

Eglise Orthodoxe de Côte d'ivoire

Dans le vignoble orthodoxe de l'Afrique

Le jour de la fête de l’Éxatstion de la Croix du Seigneur, en mémoire de cet évènement joyeux et triste, nous élevons la croix en signe de victoire de la vie sur la mort, du bien sur le mal, de la justice sur l’injustice, de la vérité divine sur le mensonge humain.
Nous adorons la Croix du Christ, instrument de notre salut. Nous la baisons, car nous savons que la puissance vivifiante de Dieu se répand sur nous par la Croix. Nous savons que la gloire de Dieu habite la Croix, et nous prions non seulement le Crucifié, mais la Croix elle-même, nous exclamant :

« O très vénérable et vivifiante Croix du Seigneur, aide-nous avec notre Sainte souveraine la Vierge et Mère de Dieu ! »

Et nous croyons en nous exclamant, que la Croix du Seigneur entend notre prière, peut nous conférer son aide et sa force, nous garder de tout mal et nous conduire sur le chemin du salut.
Que la Croix de notre Seigneur Jésus Christ soit l’étoile qui guide notre route. Adorons la Croix du Christ et demandons à Dieu des forces ; prions pour que le Seigneur aide chacun de nous à porter sa propre croix, qui est pour certains plus lourde, pour d’autres plus légère, chacun ayant la sienne qui lui pèse, et c’est pourquoi nous avons besoin de l’aide de Dieu pour la porter.
Que la Croix du Christ nous entoure, qu’elle nous garde de tout mal. Adressons nos prières à la Croix du Seigneur afin qu’elle nous garde de tout mal. Et demandons à notre Seigneur et Sauveur Jésus.

Voir aussi

The Elevation of the Venerable and Life-Giving Cross in Africa
The Universal Exaltation of the Precious and Life-Giving Cross
The Feast of the Exaltation of the Holy Cross (September 14): the crossroads of history and the Tree of Life... (an article from the Orthodox Metropolis of Zambia)
An orthodox voice from Zimbabwe & Angola: The cross of Christ, the Orthodox Church and the victory against death!

Giving Thanks for All Things – The Cruciform Life
Jesus Christ and Nicodemus - A little of the theology of the Cross: The Sunday before the feast of the Exaltation of the Holy Cross
Sunday after the feast of the Exaltation of the Holy Cross: "Whoever desires to come after Me, let him deny himself, and take up his cross and follow Me"

Two miracles of the Holy Cross in Africa (Congo)
An Atonement of Shame – Orthodoxy and the Cross
Orthodoxy and Orthopraxy
Holy Cross Resource Page
Elevation of the Holy Cross
Kiss The Who's What?

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2018

The Orthodox Patriarch of Africa blesses Orthodox Christians in Ivory Coast! Le patriarche orthodoxe d’Afrique bénit les chrétiens orthodoxes en Côte d’Ivoire! Για πρώτη φορά Πατριάρχης Αλεξανδρείας στην Ακτή Ελεφαντοστού!

Clich here & here

Voir ici & ici

A new Orthodox Mission Center in Ivory Coast

Orthodox Ivory Coast (tag)

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2018

Côte d’Ivoire ou Côte d’Orthodoxie ?

Fraternité Missionnaire Orthodoxe

Narkissos Évêque d'Accra - 12 juillet 2018

Avec la grâce de Dieu et la bénédiction de Sa Béatitude, après assez longtemps Dieu m’a permis de visiter le pays voisin du Ghana qui s’appelle Côte d’Ivoire. Un nom qui depuis toujours me provoquait de la curiosité et de l’intérêt. Pourquoi d’Ivoire ? qui et pourquoi l’a nommé comme ça ?
En vivant en Afrique de l’Ouest et en étudiant l’histoire de la région, j’ai découvert que le Ghana avait aussi d’autres noms auparavant, il s’appelait Côte de l’Or et jadis Côte des esclaves, et à ce moment-là j’ai compris que les colonialistes selon les produits qu’ils recevaient par ces régions, ils ont nommé ces côtes et à la suite ces pays.
Je me rappelais que nous les Orthodoxes nous sommes tellement différents que les colonialistes ! Ceux-ci prenaient tout ce qui était le plus précieux que les indigènes aient eu, nous les Orthodoxes apportent à ces côtes le plus précieux que nous ayons, l’Orthodoxie, et ainsi nous les appelons Côtes d’Orthodoxie.
Cette fête de Pâques nous l’avons fêtée à Abidjan, la capitale de la Côte d’Ivoire, et là à notre paroisse de la Résurrection du Seigneur. Le Père Ieremias, « le pilier de la famille » et curé de l’église, était seul pour beaucoup d’années, jusqu’à cette fête de Pâques où il a accueilli deux nouveaux frères à l’ordination, le père Sebastianos et le diacre Albertos.
Quelle grande joie et bénédiction d’avoir encore deux prêtres et un diacre afin de prêcher et diffuser ensemble la foi Orthodoxe dans ce pays, où l’Eglise Orthodoxe jouit d’un grand respect et appréciation par les gouvernants de ce pays et de toute l’Afrique. D’autant plus que l’Église Orthodoxe était et elle est depuis toujours une force d’unité et de présence purement missionnaire sans ingérences dans les questions de pouvoir, de différence politique ou raciale.

Pourtant, il est grand besoin de construire une nouvelle église à la ville voisine Agboville, 70 kilomètres de la capitale Abidjan où il y a une petite communauté sans église. Ils ont seulement une chaumière qui sert comme église pour que la messe soit célébrée mais quand les pluies tropicales tombent on la démonte pour la monter de nouveau. L’existence d’une église bâtie va donner un essor et un développement dans cette communauté. Heureusement nous avons assuré le terrain par un don d’un fidèle de cette région et nous souhaitons que Dieu insuffle au cœur d’un fidèle d’entre vous qui lisez cet article et que vous vous intéressez par la Mission en Afrique, le désir de réaliser ce rêve sacré.
La Fraternité Missionnaire Orthodoxe a donné beaucoup d’exemples d’offre et de sacrifice pour la création de nouvelles Côtes d’Orthodoxie dans ce monde, de sorte que les gens trouvent un port de repos, d’agrément et de rencontre avec Jésus Christ. Je souhaite et je prie que notre Seigneur vous bénisse et vous offre tout bien.

Narkissos d’Accra

Voir aussi

In English: "Ivory Coast or Coast of Orthodoxy?"

Côte-d'Ivoire: le colonialisme, la liberté, l'histoire et l'Eglise orthodoxe // Ivory Coast: colonialism, freedom, history and the Orthodox Church
I salute the brave women of the Orthodox community of Ivory Coast // Je salue les braves femmes de la communauté Orthodoxe de Côte d'Ivoire // .وإنني أحيي النساء الشجعان في المجتمع الأرثوذكس في كوت ديفوار
Ivory Coast
Orthodox Ivory Coast

EGLISE ORTHODOXE DU BENIN

Eglise Orthodoxe

Église orthodoxe en Afrique

Héritage orthodoxe: Première Résurrection et Deuxième Résurrection
Théosis (déification)
Héritage orthodoxe

Historique de l’accueil de la tradition de l’Église orthodoxe dans les pays d’Afrique subsaharienne au début du XXe siècle
Patriarcat grec Orthodoxe d’Alexandrie et de toute l’Afrique

Gregorios, Métropolite du Cameroun: «Dans deux ou trois siècles, le foi orthodoxe en Afrique aura sûrement sa propre identité», «Les tribus locales ont constaté que nous n’étions pas simplement une Église de colons»

Côte d'Ivoire
Diocèse de Accra

The Passion of Jesus Christ and the Passions of Africa...

The Kingdom of Heaven, where racial discrimination has no place

How “White” is the Orthodox Church?
Orthodox Mission in Tropical Africa (& the Decolonization of Africa)

Τετάρτη 25 Ιουλίου 2018

"Ivory Coast or Coast of Orthodoxy?"

Photo from here

Bishop Narkissos of Accra - 12 July 2018
Orthodox Missionary Fraternity

By the grace of God and with the blessings of His Beatitude, after a long time I was made worthy to visit the neighboring to Ghana country, called Ivory Coast. That name had always aroused my interest and curiosity. Why “Ivory Coast”? Who called it by that name and why?
Living in West Africa and studying the history of the region, I discovered that Ghana as well had other names in the past; it was formerly called “Gold Coast” and sometimes “Slave Coast”, and there I understood that the colonists then named these coasts and later the countries after the products they obtained from these areas.
This realization made me wonder how much we Orthodox people differ from the colonists! They would take the most precious things from these people, whereas we Orthodox people bring to these coasts the most precious thing that we have, Orthodoxy, that’s why we call them “Coasts of Orthodoxy.” Therefore, each one of us ultimately names and characterize these coasts, those by means of abstraction, we by means of addition.

We celebrated this Easter in Abidjan, the capital city of Ivory Coast, and in our parish of the Lord’s Resurrection. Father Jeremiah, the priest and «pillar» of the church, had been ministering alone for many years until this Easter, when he got two new brothers in the priesthood, Fr. Sebastian and Fr. Deacon Albert. It is a great joy and blessing to have two priests and one deacon; together we are called to proclaim and spread the Orthodox faith in this country, where the Orthodox Church enjoys the respect and appreciation not only on the part of the rulers of this country but also of the whole of Africa because the Orthodox Church has always been a force of unity and has (always) had a purely missionary presence without any interference in matters of power, politics or racism.
However, now there is an immediate need for a new church in the nearby town of Agboville, 70 kilometers away from the capital city of Abidjan, where there is a small parish community without a church. They only have a straw hut used as a church building when the Divine Liturgy is performed, but whenever there is heavy rainfall, it crumbles and has to be made again from the beginning. The existence of a church building will give impetus and growth to this community. Fortunately, we have secured the land from a faithful native sponsor, and we pray that God will breathe into the heart of a believer among you who are reading this article and are interested in the Mission in Africa, so that this sacred dream will come true.

The Orthodox Missionary Fraternity has given many samples and examples of sacrificial offering for the creation of new Orthodox Coasts in this world so that people will find a haven, a joyous place, a place of rest and encounter with Christ. I wish and pray that our Lord will bestow every blessing upon you in abundance.

About the Metropolitan of Accra Narkissos (from here & here)

Metropolitan Narkissos of Accra. From the article Akooaba! It means “Welcome”.

The Metropolitan Narkissos of Accra, born Samer Gammoh, was born in 1968 in Amman, Jordan,where he completed his schooling at the National Orthodox School. He holds a degree from the Theological faculty of the Universtiy of Athens (1988-1992), where he also completed post-graduate studies in Dogmatic History (1992-1994). He was tonsured a monk on 14/2/1994 by the late Metropolitan Iakovos (Gkinis) of Nicaea.
He was ordained Deacon by the same Metropolitan on 15 February 1994 and as Priest by Metropolitan Vartholomaios of Megara on 11 June 1994 at the Holy Cathedral of the Dormition of the Theotokos in Megara where he served for 16 consecutive years as Parish Priest and Preacher. Seconded to the ancient Patriarchate of Alexandria and All Africa by His Beatitude Theodoros II Pope and Patriarch of Alexandria on 16/6/2009, he went on to serve at the Patriarchal Monastery of St Savvas the Sanctified where he lived and as Principal of the “St Athanasios” Pariarchal Academy in Alexandria.
At the same time he was Secretary for Arabic issues at the Chief Secretariat of the Patriarchate, Preacher and in charge of the catechetical work of the Arabic speaking parishes in Alexandria. On 23rd November 2013 proposed by His Beatitude, he was unanimously elected as Metropolitan of Nubia.
From here: In November 2015, having accepted the resignation of His Eminence Savvas Metropolitan of Accra, His Eminence Narkissos Metropolitan of Noubia was elected to the post, and elected as Metropolitan Noubia was the former Metropolitan Savvas of Accra.

See also

The Orthodox Church in Ghana & Ivory Coast
Eglise Orthodoxe de Côte d'ivoire - Facebook
Ivory Coast: colonialism, freedom, history and the Orthodox Church
I salute the brave women of the Orthodox community of Ivory Coast // Je salue les braves femmes de la communauté Orthodoxe de Côte d'Ivoire // .وإنني أحيي النساء الشجعان في المجتمع الأرثوذكس في كوت ديفوار
News & articles from the Holy Metropolis of Accra, Ghana
Orthodox Metropolis of Ghana - Facebook

Colonialism
Neocolonialism
African Initiated Church in Search of Orthodoxy...

How “White” is the Orthodox Church?

Eight principal areas of convergence between African spirituality and Ancient Christianity
Orthodox Mission in Tropical Africa (& the Decolonization of Africa)
Orthodox Ghana, Orthodox Ivory Coast, Orthodox Mission (tags)

Δευτέρα 2 Ιουλίου 2018

14 Αφρικανικές χώρες υποχρεώνονται από τη "δημοκρατική" Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας...

AΠΟ ΤΟ "PRESS-GR"
Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
ΔΗΜΟΦΑΝΤΗΣ

Προχθές... περί τους 100 άνθρωποι πνίγηκαν μετά το ναυάγιο σκάφους που

μετέφερε παράνομους μετανάστες ανοικτά των δυτικών ακτών της Λιβύης...

Δεν πνίγηκαν γιατί κανένας δεν τους διέσωσε...

Δολοφονήθηκαν γιατί τους εξώθησαν να ξεκινήσουν...

Δολοφονήθηκαν γιατί οι επαγγελματίες "αντιρατσιστές"

εργάζονται για φθηνό κρέας στις αναπτυγμένες χώρες...

Δολοφονήθηκαν από τους "αντιεθνικιστές" του Σόρος...

Δολοφονήθηκαν από την "πολιτισμένη" δύση

και πρωτίστως τη νεοαποικιοκρατική Γαλλία!

Πόσοι άραγε γνωρίζουν πως η "δημοκρατική" Γαλλία διαχειρίζεται περισσότερα από 500 δισεκατομμύρια δολάρια Αφρικανικών χρημάτων από το Γαλλικό Υπουργείο Οικονομικών και κανείς δεν μιλάει ή αναδεικνύει -ούτε η σε διατεταγμένη υπηρεσία "αντιρατσιστική" δημοσιογραφία και τα ΜΜΕ- αυτή τη σκοτεινή πλευρά της πάλαι ποτέ Γαλλικής αυτοκρατορίας;

Αυτή η Γαλλική "διαχείριση" επιτρέπει στα αφρικανικά κράτη να έχουν πρόσβαση μόνον στο 15% των δικών τους χρημάτων τους κάθε χρόνο. Εάν χρειάζονται περισσότερο ξένο νόμισμα, συνάλλαγμα, πρέπει να δανείζονται με τιμές και τόκους ελεύθερης αγοράς στο 65% των δικών τους χρημάτων που κρατούνται και χρησιμοποιούνται από το Γαλλικό Δημόσιο Ταμείο, το Γαλλικό Υπουργείο Οικονομικών.

Στη "μεγάλη ευρωπαϊκή δημοκρατική οικογένεια" του 21ου αιώνα υπάρχει μια χώρα, η Γαλλία του "πνεύματος και του φωτός", της Μασσαλιώτιδας, που συνεχίζει ανεπιφύλακτα να εκμεταλλεύεται πολλούς αφρικανικούς λαούς, με αποκλειστικό σκοπό το χρηματοπιστωτικό σύστημα με πλήρη παραβίαση του ίδιου του"φιλελεύθερου και δημοκρατικού" Γαλλικού Συντάγματος αλλά και των...

κανόνων του διεθνούς ελεύθερου εμπορίου.

Αυτό το διεστραμμένο σύστημα στην υπηρεσία του υπερεθνικού κεφαλαίου καταγγέλλεται και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά η Γαλλία δεν είναι διατεθειμένη να θέσει τέρμα σε αυτό το αποικιακό σύστημα που προσφέρει κάθε χρόνο ένα θησαυροφυλάκιο περίπου 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων που προέρχεται από την Αφρική.

Jaques Chirac: «Οφείλουμε να είμαστε έντιμοι και ν' αναγνωρίσουμε ότι μεγάλο μέρος του χρήματος των δικών μας τραπεζών προέρχεται από την λειτουργία της οικονομίας στην αφρικανική ήπειρο».

Σήμερα υπάρχουν 14 Αφρικανικές χώρες που εξακολουθούν να υποχρεώνονται από τη "δημοκρατική" Γαλλία να καταβάλουν τον Φόρο Αποικίας.

Σήμερα υπάρχουν 14 Αφρικανικές χώρες που εξακολουθούν να υποχρεώνονται από τη "δημοκρατική" Γαλλία να καταθέτουν το το 85% των συναλλαγματικών διαθεσίμων τους στη Γαλλική Κεντρική Τράπεζα που ελέγχεται από το Υπουργείο Οικονομικών στο Παρίσι κι ανήκει στους Ρότσιλντ.

Το Τόγκο (Δημοκρατία του Τόγκο) κι άλλες 13 Αφρικανικές χώρες υποχρεώνονται να πληρώνουν Αποικιακό Φόρο στη Γαλλία (είδος "χρέους" για την "αποπληρωμή της ανάπτυξής" τους από την εποχή της αποικιοκρατίας).

Οι Αφρικανοί ηγέτες που αρνούνται δολοφονούνται ή ανατρέπονται με γαλλικά πραξικοπήματα.

Η Γαλλία του "πνεύματος και του φωτός" διατηρεί την πλήρη κυριαρχία των εθνικών αποθεμάτων δεκατεσσάρων (14) αφρικανικών χωρών από το 1961: Μπενίν (πρώην Βασίλειο της Δαχομέης), Μπουρκίνα Φάσο, Γουινέα Μπισσάου, Ακτή Ελεφαντοστού, Μάλι (πρώην Γαλλικό Σουδάν), Νίγηρας, Σενεγάλη, Τόγκο, Καμερούν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Τσαντ, Κονγκό-Μπραζαβίλ, Ισημερινή Γουινέα και Γκαμπόν.

Οι υπάκουες στη Γαλλία κυβερνήσεις αυτών των 14 Αφρικανικών χωρών υποστηρίζονται με πλουσιοπάροχη ζωή φαραωνικού στυλ, ενώ οι λαοί ζουν την απόλυτη φτώχεια, εξαθλίωση κι απελπισία.

Μιλάμε για χώρες που ο πλουτοπαραγωγικός τους πλούτος, οι πρώτες ύλες που απομυζεί η "πολιτισμένη" δύση ξεπερνάει τον παγκόσμιο πλούτο. Και φυσικά, όπως εμείς στην "δημοκρατική" Ευρωπαϊκή Ένωση απολαμβάνουμε τα οφέλη του ευρώ, σ' αυτές τις χώρες το νόμισμα που όποιος το κατέχει έχει και την πλήρη υποταγή των χωρών που το χρησιμοποιούν -Αν θες να καταστρέψεις μια χώρα, κατέστρεψε το εθνικό της νόμισμα... Λένιν-, είναι το Γαλλικό Φράγκο (CFA franc), το

Φράγκο Δυτικής Αφρικής και το Φράγκο Κεντρικής Αφρικής.

Μια κοινή νομισματική πολιτική πλήρους εξάρτησης αυτών των χωρών από το Γαλλικό Υπουργείο Οικονομικών, χωρίς καμία αναφορά ή σχέση σε Κεντρικές Φορολογικές Αρχές όπως η UEMOA - Union Economique et Monétaire Ouest Africaine (Αφρικανική Οικονομική και Νομισματική Ένωση) ή η CEMAC - Economic and Monetary Community of Central Africa (Οικονομική και Νομισματική Κοινότητα της Κεντρικής Αφρικής).

Όλα τα είπε το Μάρτη του 2008 ο Jacques Chirac: «Η Γαλλία χωρίς την Αφρική θα ολίσθεναι στα επίπεδα μιας χώρας του τρίτου κόσμου».

Sécou Touré: «Προτιμούμε την ελευθερία στη φτώχεια, από την πολυτέλεια στη δουλεία»

Όλα ξεκινούν όταν ο Sékou Touré, ηγέτης της Γουινέας και πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας, αποφάσισε το 1958 να εξέλθει από την κατοχή της γαλλικής αποικιοκρατίας και να θέσει το θέμα της Εθνικής Ανεξαρτησίας της πατρίδας του.

Το Παρίσι καλεί τη Γαλλική Διοίκηση της Γουινέας να καταστρέψει σ' ολόκληρη τη χώρα οτιδήποτε εξέφραζε τα πλεονεκτήματα -σύμφωνα με τους Γάλλους αποικιοκράτες- που αποκτήθηκαν από τη γαλλική κυριαρχία.

Τρεις χιλιάδες Γάλλοι εγκαταλείπουν τη Γουινέα παίρνοντας μαζί τους καθετί που μπορούσε να μεταφερθεί.

Τα σχολεία, οι παιδικοί σταθμοί, τα δημόσια κτίρια, τα νοσοκομεία ισοπεδώθηκαν.

Τα βιβλία, τα φάρμακα, τα αυτοκίνητα, εργαλεία υποδομών κι έρευνας, τα τρακτέρ καταστράφηκαν ή τους αφαίρεσαν τμήματα που ουσιαστικά αχρηστεύτηκαν.

Τα άλογα, τα μουλάρια, οι γελάδες, τα κατσίκια, οι κότες σκοτώθηκαν στα αγροκτήματα.

Τα αποθέματα τροφίμων, όπως στάρι και καλαμπόκι, δώθηκαν στη φωτιά ή δηλητηριάστηκαν.

Εκατομμύρια άνθρωποι δολοφονήθηκαν.

Ο σκοπός αυτής της γαλλικής γενοκτονίας, αυτού του ολοκαυτώματος στη Γουινέα, που κρύβει ή αποσιωπά η ιστοριογραφία, ήταν ένα σαφές μήνυμα προς τις ολιγαρχίες των άλλων αφρικανικών γαλλικών αποικιών να μην διανοηθούν να βαδίσουν στο δρόμο της Ανεξαρτησίας του Sékou Touré.

Πραγματικά καμία άλλη χώρα δεν βρήκε ποτέ το κουράγιο ν' ακολουθήσει το παράδειγμα του μεγάλου Αφρικανού ηγέτη. Για τις νέες χώρες που θα αποκτούσαν "ανεξαρτησία" ήταν πλέον αναγκαίοι οι συμβιβασμοί και διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία του "πολιτισμού", τη χώρα της "ελευθερίας και του φωτός".

Sylvanus Epiphanio Olympio, ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της Δημοκρατίας του Τόγκο βρήκε τον τρόπο να ηρεμήσει τη γαλλική οργή.

Ο Olympio αρνήθηκε να υπογράψει το Σύμφωνο αποικιοκρατίας που πρότεινε ο Ντε Γκολ, αλλά για να αποφύγει σφαγή και καταστροφές ανάλογες με αυτές στη Γουινέα συμφώνησε ως αντιστάθμισμα να πληρώνει ετήσιο Αποικιακό Φόρο στη Γαλλία, για τα οφέλη που απέκτησε η χώρα τους από τους Γάλλους αποικιοκράτες.

Ο Αποικιακός Φόρος που επέβαλαν οι Γάλλοι το 1963 ισοδυναμούσε με το 40% του προϋπολογισμού της χώρας.

Αυτοί ήταν οι "όροι" της Γαλλίας για να μην καταστρέψει, να μην αφήσει μια χώρα στάχτες πριν "αποχωρήσει".

Έτσι το "ανεξάρτητο" Τόγκο ζούσε τον εφιάλτη της οικονομικής αστάθειας μέχρι ν' αποφασίσει ο Olympio να εξέλθει από τη νομισματική φυλακή της Γαλλίας, το γαλλικό Φράγκο και να δημιουργήσει το Εθνικό Νόμισμα της χώρας, μοναδική προοπτική να σωθεί ο λαός από τη δυστυχία.

13 Γενάρη 1963, τρείς ημέρες μετά την κυκλοφορία του Εθνικού Νομίσματος του Τόγκο, μια ομάδα στρατιωτικών με την υποστήριξη της Γαλλίας απαγάγει τον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας και τον δολοφονεί.

Ο λαοπρόβλητος κι εκλεγμένος Αφρικανός ηγέτης πρόεδρος Olympio δολοφονείται από τον λοχία Etienne Gnassingbé, Γάλλο Λεγεωνάριο, που λαμβάνει την αμοιβή των 612 δολαρίων από τη γαλλική πρεσβεία στο Τόγκο.

Το όνειρο του προέδρου Olympio να οικοδομήσει μια χώρα ανεξάρτητη δεν ανταποκρινόταν στη θέληση της Γαλλίας, της "πατρίδας του φωτός και του πολιτισμού".

Στις 30 Ιούνη 1962 ο Modiba Keita, ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος στο Μάλι (πρώην Γαλλικό Σουδάν) αποφασίζει νε εξέλθει από τη νομισματική φυλακή της Γαλλίας, το γαλλικό Φράγκο που έχει επιβληθεί στις οικονομίες των Αφρικανικών χωρών με την παραχώρηση "ανεξαρτησίας".

Ουσιαστικά ο ηγέτης του Μάλι ήταν προσανατολισμένος σε μια οικονομία με σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά, που ήταν σε πλήρη διάσταση με τη πρώην κτήτορα "δημοκρατική" Γαλλία, αλλά παρά τον Αποικιακό Φόρο και τη γαλλική παγίδα του Φράγκο έδινε μια ανάσα ζωής στη χώρα και το λαό της.

Στις 19 Νοέμβρη 1968 κι ο Keita, όπως ο Olympio, ανατρέπεται από τον πραξικοπηματία υπολοχαγό της Λεγεώνας των Ξένων Moussa Traoré.

Η περίοδος της δήθεν αποχώρησης των Γάλλων κι Ευρωπαίων αποικιοκρατών και της "ανεξαρτησίας" των Αφρικανικών χωρών, η Γαλλία χρησιμοποίησε όλους τους φονιάδες της Λεγεώνας των Ξένων για δολοφονικές επιχειρήσεις και πραξικοπήματα εναντίον των νεοεκλεγέντων πρόέδρων στις χώρες που αποκτούσαν μια κάποια "ανεξαρτησία".

Την 1η Γενάρη του 1966 ο Jean-Bedel Bokassa, πρώην Γάλλος Λεγεωνάριος πραγματοποιεί πραξικόπημα εναντίον του David Dacko, του πρώτου προέδρου της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας.

Στις 3 Γενάρη 1966 ο Maurice Yaméogo, ο πρώτος πρόεδρος της "ανεξάρτητης" Άνω Βόλτα, τη σημερινή Μπουρκίνα Φάσο, είναι το νέο θύμα ενός πραξικοπήματος από τον Γάλλο Λεγεωνάριο Avboucar Sangoulé Lamizana, που είχε μια σημαντική πολεμική εμπειρία με τις γαλλικές δυνάμεις στην Ινδονησία και την Αλγερία, όταν αυτές οι χώρες πολεμούσαν για την ανεξαρτησία τους.

Στις 26 Οκτώβρη 1972 ο Mathieu Kérékou, στην ασφάλεια του προέδρου Hubert Maga, του πρώτου προέδρου της Δαχομέης (σημερινού Μπενίν) κάνει πραξικόπημα στη χώρα.

Ο Mathieu Kérékou, συμπτωματικά είχε θητεύσει στις Γαλλικές στρατιωτικές ακαδημίες από το 1968 μέχρι το 1970.

Τα τελευταία 50 χρόνια είχαμε 67 πραξικοπήματα σε 26 Αφρικανικές χώρες. Από αυτές τις χώρες οι 16 ήταν πρώην γαλλικές αποικίες. Αυτό σημαίνει πως το 61% των πραξικοπημάτων στην Αφρική έγιναν σε πρώην γαλλικές αποικίες.

Σήμερα ο πλασιέ εμπόρων όπλων, πρώην υπάλληλος των Ρότσιλντ πρόεδρος Μακρόν παραδίδει μαθήματα "ανθρωπισμού" και "αντιρατσισμού" απέναντι στο φαινόμενο της λαθραίας μετανάστευσης, κυρίως από τις χώρες που καταβάλουν Φόρο Αποικίας στη Γαλλία και γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις στην Αφρική διευκολύνουν τη μετακίνηση των εξαθλιωμένων προς την Ευρώπη.

Βεβαίως ο "αντιρατσιστής" Μακρόν έχει κλειστά τα σύνορα της Γαλλίας προς τους λαθρομετανάστες και θέλει να αποθηκεύονται σε άλλες χώρες, ώστε να μπορεί να διαλέγει τις ειδικότητες που είναι αναγκαίες για τη δική του οικονομία, να μειώσει τις απολαβές των Γάλλων εργαζομένων και τις κοινωνικές κατακτήσεις.

Ο Μακρόν με περίσσιο θράσος έκανε μάλιστα έκκληση «να καταπολεμηθεί ο λαϊκισμός* κι ο εθνικοκυριαρχισμός** που διαδίδεται σαν τη "λέπρα"».

* Για τη μομφή του "λαϊκισμού", δηλαδή την υποχρέωση της πολιτικής ηγεσίας να ακούει τι θέλει ο λαός, τι ανάγκες έχει ο λαός, η απάντηση βρίσκεται στον Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι και χρησιμοποιήθηκε από τον καθηγητή Κόντε προσφάτως στην Ιταλική Γερουσία.
Στην ομιλία του ο Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι προς τιμήν του Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, του φιλέλληνα και μεγαλύτερου ποιητή της Ρωσίας στις 8 Ιούνη 1880 στη Μόσχα, στην επίσημη σύνοδο της «Εταιρείας Φίλων της Ρωσικής Λογοτεχνίας», με την ευκαιρία των εγκαινίων του μνημείου του Ρώσου θεατρικού συγγραφέα... για τις «Παλαιές και νέες πολιτικές κατηγορίες»... «Αν ο "λαϊκισμός" είναι η στάση της άρχουσας τάξης να ακούει τις ανάγκες των ανθρώπων αν το "αντι-σύστημα" σημαίνει να επιδιώξει να εισαγάγει ένα νέο σύστημα, το οποίο απομακρύνει τα παλιά προνόμια και τα αγκαλιάσματα εξουσίας, τότε αυτές οι πολιτικές δυνάμεις αξίζουν και τα δύο αυτά προσόντα».

** Εθνικοκυριαρχισμός είναι η νέα μομφή της ευρωπαϊκής "αριστεράς" και δεξιάς σε όσα κόμματα παραμένουν προσηλωμένα στις "παλαιολιθικές" αρχές της Εθνικής Ανεξαρτησίας και Κυριαρχίας, και δεν κατανοούν τη "νέα εποχή" του "Ευρωπαϊκού Πατριωτισμού".

Βέβαια υπάρχει κι ο αντίλογος. Τον "ευρωπαϊκό πατριωτισμό", την αντιμετώπιση του "ρατσισμού" και της "ξενοφοβίας", το "Μαύρο Μέτωπο" (εσχάτως εφεύραν πάρα πολλοί στην Ελλάδα του "αντιεθνικισμού") μπορεί κάλλιστα ν' αντιμετωπιστεί από το αριστερό, σοσιαλιστικό "Προοδευτικό Μέτωπο" των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων", του "αντιρατσισμού" που ήδη σχηματίστηκε από τους πρωθυπουργούς της Ελλάδας, της Ισπανίας και της καγκελαρίου της Γερμανίας (η Άνγκελα Μέρκελ συγκυβερνάει με τους σοσιαλιστές), που συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της Ε.Ε. και κατέληξαν σε ένα πλαίσιο συμφωνίας για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής και προσφυγικής κρίσης, ώστε ν' απομονωθεί η "ακροδεξιά και ξενόφοβη" ιταλική κυβέρνηση που την χαρακτηρίζει η "εθνικοκυριαρχία".

Κωμικοτραγικό; Το άκρον άωτον του κυνισμού, της αναλγησίας και του σουρεαλισμού...

Ο "αντιεθνικιστής", ο "αντιρατσιστής" υπάλληλος των Ρότσιλντ, ο πλασιέ εμπόρων όπλων και πολυεθνικών ξεπλένεται στην Πνύκα... με τη βοήθεια των ΜΜΕ και της "δημοσιογραφίας", όπου μιλώντας και ελληνικά μας έκανε "περήφανους" ως υπηκόους αποικιών του λέγοντας: "Εδώ, οι Αθηναίοι επινόησαν την Δημοκρατία...".

Η σημερινή Γαλλία, ότι πιο χυδαίο και απάνθρωπο στον αιώνα μας που ξεπερνάει σε κυνισμό όλους τους ιμπεριαλιστές με "Φόρο Αποικίας" λόγω της προσφοράς της στον εκπολιτισμό απολίτιστων λαών...

Ο "πολιτισμένος" μακελάρης νομίζει πως με τον έλεγχο των ΜΜΕ και της δημοσιογραφίας μπορεί ν' αλλάξει την ιστορία. Να ξεχάσουν οι λαοί τη Γαλλία κτήτορα της Συρίας -που νομίζει ότι θα επανέλθει στη χώρα των Σελευκιδών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς που έσπειρε σε κάθε γωνιά του πλανήτη, το Εγιαλέτι του Αλγερίου με τις πυρηνικές δοκιμές σε πειραματόζωα "απολίτιστους" Αλγερινούς...

Ε... ΟΧΙ! Δεν έχουμε υποστεί όλοι τη λοβοτομή...

«Ο Χίτλερ επέστρεψε. Χωρίς σβάστικες και μουστακάκι...

Ομιλεί τη γαλλική, την αγγλική, τη γερμανική... αγγλική κι επαναλαμβάνει πως “μας το ζητεί η Ευρώπη”.

Καταδικάζει τις τραγωδίες του παρελθόντος,

για να νομιμοποιήσει τις οικονομικές γενοκτονίες που επιτελεί,

πάντα στο όνομα της αγοράς και της ελεύθερης μετακίνησης...»

Η διαχρονική πληρωμένη απάντηση στους επαγγελματίες "αντιρατσιστές" είναι του Samora Machel... επαναστάτης, κομμουνιστής κι αντιιμπεριαλιστής... και σήμερα με το λατρεία υπέρ της "μετανάστευσης" από μέρους της ιμπεριαλιστικής "αριστεράς", επίκαιρος όσο ποτέ:
«Το φαινόμενο της μετανάστευσης, στη διάρκεια των αιώνων, πάντα χρησίμευσε στους ισχυρούς για να αποδυναμώσουν τους καταπιεσμένους, με ενθάρρυνση της πειθούς ή με πράξεις βίας.
Δεν είναι Διεθνιστική Αλληλεγγύη η προσέλκυση των λαών μας αλλού, αλλά στη δημιουργία συνθηκών πάλης για να καταστεί αυτή η γη βιώσιμη, αυτόνομη, εθνικά κυρίαρχη.
Οι δυτικοί μας λένε: "Η γη σας είναι αφανισμένη, φτωχή, φύγετε!" ενώ αυτοί λεηλατούν πόρους κι αξιοπρέπεια και να υποδουλώνουν τους αλλοδαπούς στις χώρες τους.
Η μετανάστευση ήταν πρώτα ένα όπλο των αποικιοκρατών. Σήμερα είναι όπλο του καπιταλισμού.
Με τον μύθο της μετανάστευσης στο κεφάλι μας, ο αγώνας μας δεν θα είχε ποτέ γεννηθεί, δεν θα κερδίζαμε την εθνική μας κυριαρχία.
Η μετανάστευση, η εγκατάλειψη της γης σου, είναι το πρώτο εμπόδιο στην Επανάσταση. Ο τελευταίος δρόμος του ιμπεριαλισμού.» (βλ. Samora Machel... η μετανάστευση είναι το πρώτο εμπόδιο στην Επανάσταση).

* Τώρα κατάλαβες γιατί χρειαζόμαστε "ανοιχτά σύνορα" και "αντιρατσισμό με αντιεθνικισμό";

Αν η Αντίσταση στο υπερεθνικό κεφάλαιο χαρακτηρίζεται "ρατσισμός, ξενοφοβία, ομοφοβία"... δεν υπηρετούμε τη «Ριζοσπαστική αριστερά»... “Radical chic” στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού...